Wnosząc skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] IX 2018 r., nr [...], w przedmiocie zmiany decyzji przyznającej świadczenie wychowawcze, skarżąca uiściła wpis w kwocie 200 zł.
Jak wynika z art. 239 § 1 pkt 1 lit.a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – dalej "ppsa" - strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Sprawą z zakresu "pomocy i opieki społecznej" w rozumieniu powołanego wyżej przepisu jest m.in. sprawa dotycząca świadczenia wychowawczego uregulowanego w ustawie z dnia 11 II 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. 2016 r., poz. 195, ze zm.).
Wobec powyższego należało stwierdzić, że skarżąca uiściła koszty sądowe w postaci wpisu, których w niniejszej sprawie nie miała obowiązku ponosić.
Zgodnie z art. 225 ppsa, opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu lub różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.
Stąd też wpis - jako nienależny - podlegał zwrotowi na podstawie art. 225 w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit.a ppsa.
Zwrot kwot, o których mowa w art. 255 ppsa, następuje na koszt strony. Oznacza to, że sąd ma obowiązek odliczyć od zwracanej kwoty wysokość opłaty pocztowej, jeśli przekazuje ją pocztą, lub koszty przelewu bankowego, jeśli zwrot dokonywany jest na rachunek bankowy strony. Konieczność obciążenia strony kosztami zwrotu nadpłaconej kwoty nie wystąpi w razie odebrania gotówki w kasie sądu.