Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Kisiel Sędziowie : AWSA Dorota Dąbek sprawozdawca WSA Elżbieta Kremer Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2005 r sprawy ze skargi Spółka P na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K z dnia 20 grudnia 2001 r., Nr : [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie nieważności decyzji postanawia skargę odrzucić

Decyzją z dnia [...] 1999 r. Kolejowy Inspektor Sanitarny w K., działając na podstawie art. 27 i 36 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie zarządził odmalować pomieszczenia holu głównego i świetlicy, doprowadzić do właściwego stanu sanitarno-technicznego ustępy dla podróżnych oraz doprowadzić do właściwego stanu sanitarno-technicznego elewację budynku dworca PKP T. w terminie do [...] 2000 r. Decyzja ta została następnie zmieniona decyzją z dnia [...] 1999 r., którą ustalono nowy termin na dzień [...] 2001r. oraz anulowano punkt 2 decyzji nakazujący doprowadzić do właściwego stanu sanitarno-technicznego ustępy dla podróżnych.

Pismem z dnia [...] 2001r. Spółka P. złożyła do Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] 1999 r. zmienionej decyzją z dnia [...] 1999 r. Po rozpatrzeniu tego wniosku, Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. decyzją z dnia 20 grudnia 2001 r., sygn. akt [...], odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] 1999 r. W decyzji tej zawarte było pouczenie, że może być ona zaskarżona bezpośrednio do NSA - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie.

Stosując się do treści tego pouczenia, Spółka P. w dniu [...] 2002 r. złożyła na tę decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. wniósł o jej oddalenie.

Na rozprawie przed Sądem w dniu [...] 2005r. pełnomocnik skarżącej potwierdził, że skarżąca nie wnosiła od zaskarżonej decyzji odwołania do organu wyższego stopnia, lecz od razu skargę do NSA.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271), sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z 2002 r.). Skarga w niniejszej sprawie została złożona w 2002 r., a więc przed dniem 1 stycznia 2004 r. W konsekwencji podlega rozpoznaniu zgodnie z wyżej wskazaną zasadą.

Jak wynika z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W § 2 tego przepisu zostało z kolei wyjaśnione, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

W przedmiotowej sprawie skarżąca miała możliwość wnieść odwołanie od decyzji objętej skargą do organu wyższego stopnia. Służył zatem skarżącej środek zaskarżenia, którego zastosowanie było koniecznym warunkiem umożliwiającym wniesienie skargi na rozstrzygnięcie zawarte w decyzji Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 20 grudnia 2001 r.

Na marginesie jedynie Sąd stwierdza, że bez znaczenia prawnego dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy jest okoliczność, że zaskarżona decyzja zawierała błędne pouczenie o przysługujących stronie środkach zaskarżenia i zamiast o prawie wniesienia odwołania, informowała o prawie wniesienia skargi do NSA. Zgodnie z art. 112 kpa błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia, jest to zatem okoliczność, która może być przytoczona jako uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Wobec faktu, że skarżąca nie wyczerpała przysługującego jej środka zaskarżenia, skarga musi ulec odrzuceniu. Podstawę prawną odrzucenia skargi stanowi art. 58 § 1 pkt 6 wyżej wskazanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do dyspozycji wynikającej z tego przepisu, sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Skarga Spółki P. jest niedopuszczalna, gdyż skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.