Skarżąca T. K. - obywatelka Białorusi wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na czynność Naczelnika Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej z dnia 29 stycznia 2025 r. w przedmiocie odmowy potwierdzenia wywozu towaru ujętego w dokumencie elektronicznym TAX FREE UNS nr [...].
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 marca 2025 r. wezwano stronę mającą miejsce zamieszkania za granicą do ustanowienia w terminie dwóch miesięcy pełnomocnika do doręczeń w Polsce, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została przesłana na adres korespondencyjny wskazany w skardze. Przesyłka została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 9 kwietnia 2025 r. (k. 11 akt sądowych). Skarżąca nie wykonała wezwania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 299 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.) jeżeli strona nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązana wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. W myśl § 3 przywołanego artykułu w razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w § 2, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Do wezwania stosuje się odpowiednio sposób doręczenia, o którym mowa w § 1. Przepis ten stanowi, że sąd doręcza pisma pocztą przesyłką poleconą za potwierdzeniem odbioru lub równoważną przesyłką.
Jednocześnie w świetle art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
W realiach niniejszej sprawy skarżąca mieszka na stałe w Białorusi, a więc w kraju, który nie jest członkiem Unii Europejskiej ani członkiem Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA). Zatem skarżąca, zgodnie z przepisami prawa, musiała zostać wezwana do wypełnienia obowiązku ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. Skoro jednak nie wykonała wezwania, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 299 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.
