Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Starszy referendarz sądowy - Justyna Wtulich – Gruszczyńska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego E. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego E. S. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych.

Postanowieniem z dnia 21 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.

Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony radca prawny – E. S..

Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik z urzędu dwukrotnie przeglądał akta sprawy oraz uzupełnił brak formalny skargi poprzez nadesłanie 3 egzemplarzy odpisów skargi. Z protokołu rozprawy wyznaczonej na dzień 20 lutego 2018 r. wynika, że pełnomocnik z urzędu stawił się na rozprawie podczas której poprał skargę i wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Jednocześnie oświadczył, że koszty pomocy prawnej nie zostały opłacone w całości, ani w części.

Wyrokiem z dnia 20 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. S. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje :

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 t.j.) zwanej dalej P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach

o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r.

w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715), które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016 r.

Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia, opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja czy też postanowienie Urzędu Patentowego – wynoszą 240 zł. Zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia – opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Obecnie stawka ta wynosi 23 %.

W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik z urzędu udzielił skarżącemu pomocy prawnej w zakresie reprezentowania w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. Na rozprawie pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu jednocześnie oświadczając, że koszty pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości, ani w części.

Zasadne jest zatem przyznanie pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia

w wysokości określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit c) rozporządzenia, czyli opłatę w wysokości 240 zł. Na mocy § 4 ust. 3 rozporządzenia, ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (23 %).

W konsekwencji radcy prawnemu – E. S. przyznano wynagrodzenie w wysokości 240 zł oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwotę 295,20 zł.

Z powyższych względów, w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz

art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji postanowienia.