Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska - Szostak po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na decyzję Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia decyzji o przyznaniu równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu postanawia: odrzucić skargę.

Opisaną w sentencji postanowienia decyzją z dnia 27 lutego 2004 r. Komendant Powiatowy Policji w J. stwierdził wygaśnięcie decyzji o przyznaniu równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu. Wobec niewniesienia od tego rozstrzygnięcia środków zaskarżenia, rozstrzygnięcie to stało się ostateczne.

Pismem z dnia 7 stycznia 2013 r., K. J. wniósł na opisaną decyzję z dnia 27 lutego 2004 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie administracyjnego toku instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie za art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W świetle art. 3 § 2 pkt 1 – 4 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz inne niż wyżej określone akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Artykuł 3 § 2 pkt 1 przewiduje możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego również bezczynności organów we wcześniej określonych przypadkach.

Artykuł 52 § 1 p.p.s.a. ustanawia natomiast zasadę, że skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Artykuł 52 § 2 p.p.s.a. określa, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jedynie jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.

Niewyczerpanie przed wniesieniem skargi do sądu drogi przewidzianej w powołanym wyżej przepisie, musi prowadzić do jej odrzucenia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jako niedopuszczalnej (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi komentarz, T. Woś. H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Warszawa 2005 str. 87 tezy 75 i 76 oraz str. 236 tezy 5 i 6).

W rozpoznawanej sprawie przyjąć należy, że skarżący nie wyczerpał przewidzianej przepisami proceduralnymi drogi instancyjnej. Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu wraz z prawidłowym pouczeniem o możliwości wniesienia od niej odwołania, w terminie 14 dni, do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W., za pośrednictwem Komendanta Powiatowego w J. Z prawa tego skarżący jednak nie skorzystał.

Wobec niewyczerpania przed wniesieniem skargi wymaganego toku instancji, należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę odrzucić jako niedopuszczalną.