Skarga na przedmiotowe postanowienie została wniesiona przez A. W. zastępowanego przez adwokata P. G.. Na skutek tej skargi [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. działając w oparciu o art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] uchylił swoje wcześniejsze postanowienie z dnia [...]r. nr [...] oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu G. z dnia [...] r. nr [...] i ustalił opłatę legalizacyjną w kwocie [...]zł. Na to wydane w trybie autokorekty postanowienie została wniesiona przez A. W. odrębna skarga, która zawisła przed tutejszym Sądem pod sygn. akt II SA/Gl 1023/05. Wobec powyższego postanowieniem z dnia 22 grudnia 2005 r. (sygn. akt II SA/Gl 858/05) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w trybie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesił postępowanie. W związku z uprawomocnieniem się wyroku z dnia 25 sierpnia 2006 r. (sygn. akt II SA/Gl 1023/05), którym oddalona została skarga na orzeczenie organu nadzoru budowlanego wydane w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 8 stycznia 2007 r. podjął zawieszone postępowanie.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Określenie "stało się" oznacza ujawnienie przyczyny, która w chwili wniesienia skargi nie istniała, a wystąpiła dopiero w toku rozpoznania sprawy. Tego rodzaju sytuacja wystąpiła w rozpoznawanej sprawie, bowiem na skutek wydania przez [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. postanowienia w oparciu o art. 54 § 3 p.p.s.a. zaskarżony akt został wyrugowany z obrotu prawnego, a tym samym postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe.
Wobec powyższego należało w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji. O kosztach postępowania Sąd rozstrzygał przy zastosowaniu art. 201 § 1 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.).
