Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Leszek Leszczyński,, Sędzia NSA Krystyna Sidor, Protokolant Asystent sędziego Agnieszka Wąsikowska, po rozpoznaniu w dniu 10 października 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie.

Decyzją z dnia [...], nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchyliło w całości decyzję Kierownika Miejskiego Centrum Pomocy Rodzinie odmawiającą przyznania zasiłku stałego dla W.L. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

W. L. na ww. decyzję wniósł skargę zarzucając jej niezgodność z prawem.

Organ II instancji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, odwołując się do argumentacji zawartej w motywach zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu [...] przed Wojewódzki Sądem Administracyjnym w Lublinie skarżący złożył oświadczenie, że cofa skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Z uwagi na to, że skarżący cofnął skargę, postępowanie należało umorzyć.

Cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeżeli nie zmierza ono do obejścia prawa lub nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W takiej sytuacji cofnięcie skargi wiąże sąd (art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)).

W rozpatrywanej sprawie negatywne przesłanki cofnięcia skargi nie zachodzą, dlatego też jest ono skuteczne i wiążące.

Wobec wiążącego charakteru cofnięcia skargi postępowanie należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 cyt. ustawy.

Z tych względów należało orzec jak w postanowieniu.