Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D.K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 16 kwietnia 2024 r. sygn. akt I SA/Ke 99/24 odrzucającego skargę D.K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z dnia 8 grudnia 2023 r. nr 2601-IEW.4253.5.2023 w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia odwołania postanawia oddalić zażalenie.

1.1. Postanowieniem z 16 kwietnia 2024 r. sygn. akt I SA/Ke 99/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę D.K. (dalej jako: Strona lub Skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z 8 grudnia 2023 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia odwołania.

1.2. W uzasadnieniu powyższego postanowienia wskazano następujący stan sprawy. Zarządzeniem z 20 lutego 2024 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do:

- złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi,

- podania numeru PESEL strony skarżącej,

- określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego,

- podpisania skargi

w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę sądową zawierającą zobowiązanie do uzupełnienia powyższych braków skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącego 26 lutego 2024 r. Braki te nie zostały uzupełnione.

W konsekwencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) odrzucono skargę wobec nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie jej braków.

1.3. Od wskazanego na wstępie postanowienia zażalenie wywiódł Skarżący za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a to poprzez przyjęcie że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, do uzupełnienia których został przez Sąd wezwany - gdzie Skarżący terminowo uzupełnił braki formalne skargi przesyłając na adres Sądu listem poleconym pismo zawierające kompletną skargę, które to pismo nadano na adres Sądu w dniu 4 marca 2024 r. - co skutkowało naruszeniem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., tj. niesłusznym odrzuceniem skargi.

W uzasadnieniu zażalenia i jego załącznikach wskazano konkretną przesyłkę pocztową, w której miało znajdować się pismo uzupełniające braki formalne skargi.

W konsekwencji tego zarzutu wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach do dalszego prowadzenia, a także zasądzenie na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.

1.4. W następstwie twierdzeń zażalenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach przeprowadził czynności mające na celu weryfikację stwierdzenia zawartego w zażaleniu co do rzekomego dostarczenia do Sądu pisma Skarżącego.

I tak zarządzeniem z 10 maja 2024 r. zlecono ustalenie czy - oprócz pism zalegających w aktach sprawy I SPP/Ke 21/24 będącej w związku z niniejszą sprawą tj. przesłanych do sądu przez kancelarię pełnomocnika Skarżącego 4 marca 2024 r. (data wpływu 7 marca 2024 r.) i przez skarżącego 5 marca 2024 r. (data wpływu 6 marca 2024 r.) - wpłynęła do sądu w marcu 2024 inna korespondencja nadana przez Skarżącego lub jego pełnomocnika. Nakazano także zweryfikować w oparciu o dostępne bazy danych numer listu poleconego wskazany w zażaleniu.

Notatką służbową z 14 maja 2024 r. Starszy Inspektor Sądowy ustalił, że w marcu 2024 r. nie wpłynęła do Wydziału I WSA w Kielcach żadna inna korespondencja Skarżącego lub jego pełnomocnika poza tą wymienioną w powyższym zarządzeniu. Zweryfikowano ponadto, że przesyłka o podanym numerze została dołączona do akt sprawy I SPP/Ke 21/24.

2.1. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

2.2. Zgodnie z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Wedle art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

2.3. Wniesione w niniejszej sprawie pismo potraktowane jako skarga w istocie stanowi tylko pierwszą stronę skargi – urywa się przed wskazaniem jeszcze jakichkolwiek zarzutów, podpisania i przedstawienia jakiegokolwiek uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zidentyfikował wskazane na wstępie braki formalne pisma, w tym w zakresie umocowania pełnomocnika i wezwał go do uzupełnienia braków w wyznaczonym terminie. Braki te nie zostały na żadnym etapie sprawy uzupełnione.

Jedyną kwestią wątpliwą w tej sytuacji pozostawało stwierdzenie profesjonalnego pełnomocnika, że w istocie uzupełnił on braki skargi w terminie. Tymczasem w wyniku czynności weryfikacyjnych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego - które potwierdza również tutejszy Sąd - stwierdzić należało, że przesyłka o wskazanym numerze zawierała tylko uzupełnienie braków formalnych (nota bene innych niż braki skargi) wniosku o przyznanie prawa pomocy, a więc w postępowaniu odrębnym. Do pisma tego nie dołączono dokumentu odnoszącego się do braków formalnych skargi. Załączony do zażalenia wyciąg z księgi nadawczej z kancelarii pełnomocnika Skarżącego wyraźnie wskazuje, że była to jedyna przesyłka nadana z kancelarii pełnomocnika do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wniosek ten potwierdza również notatka służbowa urzędnika WSA stanowiąca, że żadne inne pismo pełnomocnika do tamtejszego Sądu nie nadeszło.

Dodać przy tym należy, że pełnomocnik de facto na żadnym etapie sprawy nie przesłał całości skargi, a jedynie jej nagłówek. Uzupełnienie braków formalnych winno zatem nastąpić przez nadesłanie pełnego, podpisanego egzemplarza skargi, co z uwagi na gabaryty listu poleconego o wskazanym numerze i stosunkowa obszerność wniesionego w sprawie o przyznanie prawa pomocy pisma nie mogło nastąpić przesyłką o wskazanym numerze (por. też informacje o masie i formacie listu poleconego wynikające też z dołączonego do zażalenia wydruku o przesyłce poleconej).

Profesjonalny pełnomocnik Skarżącego zatem po pierwsze wniósł skrajnie niekompletną skargę, nie uzupełnił jej braków tak w terminie jak i po nim, zaś w zażaleniu bezskutecznie argumentował o nadaniu pisma uzupełniającego braki, podczas gdy wskazana przesyłka zawierała pismo do innej sprawy.

2.4. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.