Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Urszula Wilk Sędzia WSA Dariusz Zalewski Protokolant st. ref. Renata Lewandowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2014 r. sprawy ze skargi U. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy "[...]" oddala skargę

VI SA/Wa 3437/13

Uzasadnienie

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia [...] lutego 2013 r., na podstawie art. 164 w związku z art. 129 ust. 1 pkt 2 oraz art. 129 ust. 2 pkt 1, 2 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (j.t. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.) – także jako ustawa lub P.w.p. – oddalił wniosek U. o unieważnienie prawa ochronnego na słowny znak towarowy "Złocisty Kurczak" nr R-206892 udzielonego na rzecz J. N. prowadzącego przedsiębiorstwo pod nazwą K.

Decyzje wydano w następujących ustaleniach;

J. N. zgłosił do ochrony wymieniony znak towarowy w dniu 6 lipca 2005 r. otrzymując decyzją z dnia 25 marca 2008 r. prawo ochronne na znak towarowy przeznaczony do oznaczania towarów z kl. 30 – przyprawy. Informację o udzieleniu prawa ochronnego podano w Wiadomościach Urzędu Patentowego 12/08.

Umową licencyjną z dnia 7 sierpnia 2005 r. J. N. udzielił wyłącznej licencji w zakresie pełnego prawa do korzystania ze znaków handlowych i towarowych, stanowiących własność G. na rzecz K . Decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. Urząd Patentowy wpisał do rejestru w rubryce "D" wymienioną licencję.

W dniu 11 czerwca 2012 r. wpłynął do Urzędu Patentowego wniosek U. o unieważnienie znaku towarowego Złoty Kurczak. Na skutek wycofania wniosku pismem z dnia 13 czerwca 2012 r. Urząd Patentowy decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. postępowanie w sprawie umorzył.

Wnioskiem z dnia 13 czerwca 2012 r. U. – także jako spółka - złożyła wniosek o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy Złoty Kurczak R-206892 wskazując jako podstawy prawne żądania art. 129 ust. 1 pkt 2 i art. 129 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 w zw. z art. 164 P.w.p. Interes prawny w złożeniu żądania spółka uzasadniała złożeniem przez uprawnionego wniosku o zabezpieczenie roszczeń wynikających z naruszania przez wnioskodawcę praw do przedmiotowego znaku. Zdaniem wnioskodawcy określenie "złocisty kurczak" jednoznacznie kojarzy się z kolorem dobrze upieczonego kurczaka, a szereg przedsiębiorców używa od lat na swoich produktach określenia "złocisty kurczak" lub zbliżonego – "złoty kurczak", na co wskazują załączone do wniosku fotografie różnych opakowań. Nadto określenie "złoty kurczak" ma charakter opisowy co wykorzystują także w swoich jadłospisach restauratorzy. Powszechnie więc używane określenie "złocisty kurczak" jako opisowe informuje odbiorców o charakterze towaru, gdyż wskazuje na przeznaczenie przyprawy służącej do uzyskania dobrze wypieczonego kurczaka.

W uzupełnieniu wniosku spółka załączyła wydruki ze stron internetowych oraz z książek kucharskich na wykazanie, że kwestionowany znak towarowy jest znakiem rodzajowym i był wielokrotnie używany w różnych ofertach przedsiębiorców także dla przypraw. W związku z tym znak towarowy nie ma zdolności odróżniającej dla przypraw, będąc wyłącznie opisowy oraz stanowiąc nazwę rodzajową. Nie powinien więc być przedmiotem monopolu uprawnionego. Ponieważ przeciwko wnioskodawcy uprawniony wystąpił w procesie cywilnym z żądaniem zaprzestania używania w obrocie zwrotu "przyprawa do złotego kurczaka" niegdyś "złocisty kurczak", ma interes prawny w żądaniu zawartym we wniosku.

W odpowiedzi J. N. w piśmie z dnia 16 sierpnia 2012 r. wnosił o oddalenie wniosku. Uprawniony podkreślał, że sporny znak towarowy nie służy do oznaczania kurczaków, ani do dań w postaci kurczaków, gdyż dotyczy wyłącznie przyprawy. Tymczasem oznaczenie by było opisowe musi być bezpośrednio lub konkretnie opisowe w stosunku do towarów, które oznacza.

W kolejnym piśmie z dnia 4 stycznia 2013 r. spółka, wskazując na załączone postanowienia sądów powszechnych oddalających wniosek uprawnionego przeciwko spółce o zabezpieczenie roszczeń, ponownie podkreślała, że sporny znak jako opisowy dla przypraw, nie nadaje się do odróżnienia towarów w obrocie. Na dowód używania określenia "złocisty kurczak" złożyła dodatkowe jadłospisy z restauracji.

Po przeprowadzeniu rozprawy Urząd Patentowy wydał wymieniona na wstępie decyzję administracyjną.

Mając na względzie zainicjowany przez uprawionego proces cywilny przeciwko spółce o zakazanie używania w obrocie określenia "złocisty kurczak" Urząd Patentowy uznał, iż spółka wykazała interes prawny w złożeniu żądania unieważnienia spornego znaku towarowego. Interes prawny spółki znajduje oparcie w art. 20 i art. 22 Konstytucji RP, jak i w art. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.

Podkreślając, że sporny znak jest przeznaczony do oznaczania przypraw, zdaniem organu w udzieleniu prawa ochronnego nie naruszono podanych przez spółkę przepisów ustawy.

Sporny znak towarowy nie składa się z oznaczeń służących do przekazania informacji o towarze lub wyłącznie o jego cechach. Towar oznaczany spornym znakiem – przyprawa – jest ogólnodostępny dla nieograniczonej ilości odbiorców. Oceniając zatem dostateczne znamiona odróżniające znaku organ miał na uwadze przypuszczalne oczekiwania przeciętnego polskiego konsumenta (właściwie poinformowanego, dostatecznie uważnego i rozsądnego) uznając, że znak, postrzegany jako całość, nie jest pozbawiony dostatecznych znamion odróżniających dla przypraw.

Znak tworzą dwa wyrazy: "złocisty" i "kurczak". Oba te wyrażenia określają barwę (złocisty) oraz ptaka (kurczaka – większe kurczę) lub potrawę z kurczaka o złocistej barwie lub połysku. Zatem oznaczeni odnosi się bezpośrednio do kurczaka lub potrawy z kurczaka, a nie do przyprawy, która jest substancją dodawaną do potraw dla polepszenia smaku i zapachu. W związku z tym znak nie opisuje bezpośrednio towarów dla oznaczania, których został przeznaczony – przepraw. To, że znak może drogą skojarzeń myślowych naprowadzić nabywcę na przeznaczenie towaru, to zdaniem Urzędu Patentowego za mało aby oznaczenie uznać za opisowe względem towaru (przyprawy).

Ponadto organ uznał, że wnioskodawca nie wykazał, by przed zgłoszeniem znaku do ochrony (przed 6 lipca 2005 r.) wielu przedsiębiorców używało określenia "złocisty kurczak" dla oznaczania przypraw.

Także w ocenie Urzędu Patentowego zarzut naruszenia art. 129 ust. 2 pkt 3 P.w.p., zgodnie z zastrzeżeniem z art. 130 ustawy, nie był zasadny. Spółka nie wykazała, by przed datą zgłoszenia spornego znaku wystąpiły okoliczności wskazane w wymienionych przepisach. Przedłożone przez wnioskodawcę dowody (wydruki z 2012 r.) na tę okoliczność pochodzą z okresu po zgłoszeniu znaku i nie odnoszą się do okoliczności sprzed daty zgłoszenia. Także przedłożone badania z rozumienia przez odbiorców określenia "złocisty kurczak" zostały przeprowadzone w 2010 r., a więc po zgłoszeniu spornego znaku. Natomiast przepisy i przykłady jadłospisów z restauracji dotyczą potraw z kurczaka, a więc nie odnoszą się do towaru oznaczanego spornym znakiem – przypraw. Zatem brak było podstaw do przyjęcia, że oznaczenie "złocisty kurczak" było zwyczajowo używane do oznaczania przypraw przed datą zgłoszenia znaku. Na odmienną ocenę Urzędu Patentowego nie miały wpływu przedłożone orzeczenia sądów powszechnych wydane w 2012 r., czyli długo po zgłoszeniu do ochrony spornego znaku, gdyż w orzeczeniach tych sądy miały na uwadze okoliczności istniejące 2012 r.

Od decyzji U. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z wnioskiem o uchylenie decyzji i zasądzenie kosztów postępowania.

Decyzji zarzucono naruszenie przepisów postepowania (art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i § 4, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a.) przez błędne ustalenie stanu faktycznego i jej nieprawidłowe uzasadnienie oraz naruszenie art. 129 ust. 1 pkt 2 P.w.p. na skutek błędnej oceny przesłanek z art. 129 ust. 2 pkt 1 – 3 P.w.p. oraz wadliwą wykładnię art. 129 ust. 2 pkt 2 P.w.p.

Urząd Patentowy ustalając krąg odbiorców towarów oznaczanych spornym znakiem pominął fakt, że przyprawy są stosowane przez osoby zawodowo zajmujące się przygotowaniem posiłków mające wiedzę o stosowaniu przypraw. Urząd Patentowy pominą również fakt, że opisowy charakter oznaczenia nie musi świadczyć o jego powszechnym używaniu przed datą zgłoszenia znaku, gdyż wystarczy by oznaczenie potencjalnie mogło być używane przez uczestników rynku do oznaczania cech towarów. Urząd Patentowy nie uwzględnił również interesu publicznego, gdyż oznaczenie "złocisty kurczak" będzie zakazane do komunikowania konsumentom określonych cech towaru.

Zdaniem skarżącej zarzut opisowości lub braku dystynktywności dotyczy w równym stopniu towarów, które są bezpośrednio powiązane z towarami, dla których oznaczenie posiada znaczenie opisowe.

W związku z tym organ błędnie ustalił krąg odbiorców, nie uwzględnił, że przyprawy są towarem bezpośrednio związanym z potrawami, błędnie ustalając, że sporny znak nie stanowi bezpośredniej informacji o przeznaczeniu przyprawy, co doprowadziło do błędu w ustaleniu braku naruszenia wymienionych przepisów ustawy.

Błędnie ustalając brak opisowości spornego znaku organ patentowy nie zauważył, że oznaczenie Złocisty Kurczak nie wymaga żadnych zabiegów myślowych odbiorcy dla zrozumienia dla jakich towarów przyprawa jest przeznaczona. Zgodnie natomiast z orzecznictwem unijnym opisowy charakter może mieć także oznaczenie towarów pozostających w bezpośrednim związku z towarami, których opisowe oznaczenie dotyczy.

W ocenie skarżącej znak jest również niedystynktywny, gdyż dla docelowego kręgu odbiorców (także przygotowujących okazjonalnie potrawy z zastosowaniem przypraw) oznaczenie Złocisty Kurczak jest opisowe, nie nadające się do odróżnienia przypraw w obrocie w rozumieniu art. 129 ust. 2 pkt 1 P.w.p.

Z ostrożności procesowej skarżąca podnosiła również błędną ocenę znaku w aspekcie art. 129 ust. 2 pkt 3 ustawy, gdyż urząd nie ocenił materiału dowodowego w powiązaniu z poszczególnymi dowodami oceniając dowody pobieżnie i jednostkowo. Urząd Patentowy bez analizy odrzucił dowód z badań konsumenckich z 2010 r. nie zastanawiając się nad tym na ile te wyniki mogą świadczyć o wieloletnim funkcjonowaniu oznaczenia jako opisowego. Ograniczając się natomiast do stwierdzenia, że orzeczenia sądów powszechnych pochodzą z roku 2012 nie uwzględnił stwierdzenia sądów o opisowości znaku.

Urząd Patentowy przekroczył granicę swobodnej oceny materiału dowodowego nie uwzględniając dowodów o funkcjonowaniu przez zgłoszeniem znaku określenia "złocisty". Określenie to było używane przede wszystkim w odniesieniu do sposobu przygotowywania kurczaka, a zatem do stosowania przyprawy.

Powyższe okoliczności wskazują na wejście do języka potocznego określenia "złocisty kurczak" dla sposobu przygotowania kurczaka. W związku z tym również uzasadnienie decyzji jest nieprawidłowe, gdyż na podstawie błędnie ustalonego stanu faktycznego dokonuje błędnej wykładni art. 129 ust. 2 pkt 2 ustawy.

Podnosząc z ostrożności procesowej zarzut naruszenia prawa materialnego skarżąca wskazano na nieprawidłowe zastosowanie art. 129 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 129 ust. 2 pkt 1-3 P.w.p. przez przyjęcie, iż w sprawie nie zostały spełnione przesłanki z tych przepisów. Niewłaściwe zastosowanie tych przepisów wynika z błędnych ustaleń faktycznych.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wnosił o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają w pierwszej instancji wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 ww. ustawy).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż skarga nie ma uzasadnionych podstaw dla jej uwzględnienia.

Dla skutecznego wszczęcia postępowania w sprawie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy wnioskodawca ma obowiązek wykazania, iż ma interes prawny wykazując jednocześnie, że nie zostały spełnione warunki wymagane do uzyskania prawa ochronnego (art. 164 P.w.p.). Urząd Patentowy badając interes prawny U. w przedmiocie zgłoszonego żądania zasadnie uznał, że wnioskodawca posiadał interes prawny wywodzony z przepisów art. 20 i art. 22 Konstytucji RP oraz z przepisu art. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Uczestnik postępowania – J. N. – wystąpił przeciwko spółce z żądaniem zaprzestania używania w obrocie określenia "złocisty kurczak", czym, kierując także do sądu powszechnego przeciwko skarżącej wniosek o zabezpieczenie roszczeń wynikających z naruszenia praw do spornego znaku towarowego. Zatem skarżąca działaniem uczestnika postępowania mogła być ograniczona w zakresie wykonywanej działalności gospodarczej, w czym naruszono jej interes prawny do wykonywania tej działalności.

Unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego toczy się w trybie postępowania spornego. Postępowanie to może być wszczęte tylko na wniosek strony i taki wniosek spółka złożyła. Postępowanie to cechuje się kontradyktoryjnością stron. Z omawianych względów Urząd Patentowy, orzekając w sprawie o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego, związany jest granicami wniosku, czyli orzeka w zakresie żądania wnioskodawcy. Ten zakres określa zarazem przedmiot kontroli rozstrzygnięcia Urzędu Patentowego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, dokonywanej z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego. Natomiast rolą Urzędu Patentowego było ustalenie stanu faktycznego na podstawie dowodów przedstawionych przez strony.

Skarżąca w sprawie kwestionowała zarówno prawidłowość ustaleń faktycznych organu stawiając zarzuty naruszenia przepisów postępowania, jak i wskazywała na naruszenie przepisów art. 129 ust. 1 pkt 2 i art. 129 ust. 2 P.w.p.

Błąd w ustaleniach faktycznych skarżąca wywodziła z braku odniesienia się Urzędu Patentowego do całości materiału dowodowego przedłożonego w toku postępowania administracyjnego. W tym zakresie Sąd w składzie orzekającym nie podzielił stanowiska skarżącej.

Skarżąca przedłożyła wiele materiałów (wydruki ze stron internetowych, z książek kucharskich i poradników, kopie reklam oraz wydruk z badania przez odbiorców rozumienia określenia "złocisty kurczak") na wykazanie, że określenie "złocisty kurczak" było powszechnie znane i stosowane w obrocie. Wszystkie te dowody Urząd Patentowy przeanalizował stwierdzając, że dotyczą one okresu po zgłoszeniu spornego znaku towarowego do ochrony, jako że pochodziły z lat 2010 – 2012. Te ustalenia organu patentowego znajdują uzasadnienie w przedłożonych przez skarżącą materiałach łącznie z dotyczącym badania konsumentów na rozumienie/kojarzenie określenia "złocisty kurczak", które to wyniki badań pochodzą z roku 2010. W przeciwieństwie do stwierdzenia skarżącej o obowiązku organu przeprowadzenia analizy i dociekań, czy czasami owe badania nie wykazują u nabywców wcześniejszej znajomości określenia "złocisty kurczak" dla przyprawy, w świetle wcześniejszych uwag Urząd Patentowy takiego obowiązku zbierania dowodów za stronę postępowania nie miał. Zatem zarzut podnoszony w skardze co do naruszenia przez Urząd Patentowy przepisów postępowania przez błędne ustalenie stanu faktycznego i w związku z tym przez naruszenie przepisu art. 129 ust. 2 pkt 3 ustawy z uwagi na wejście do języka potocznego przed zgłoszeniem spornego znaku określenia "złocisty kurczak", nie znajduje uzasadnienia. Natomiast zarzut nieprawidłowego ustalenia, na podstawie przedłożonych materiałów, stanu faktycznego w zakresie zdolności odróżniającej spornego znaku towarowego nie można, w ocenie Sądu, sprowadzać do własnej oceny przez skarżącą ustalenia faktycznego tylko z tego powodu, że dowody zostały ocenione niezgodnie z intencją strony. Z materiałów tych nie sposób wyprowadzić odmiennych wniosków od wyartykułowanych w zaskarżonej decyzji, gdyż są one jednoznaczne i nie nasuwają wątpliwości co do dat z których pochodzą. Niektóre z tych materiałów nie są opatrzone datami, zatem także ten fakt nie pozwala przypisać im odmiennego znaczenia od podanego przez organ.

Zarzut skarżącej najdalej idący to brak dystynktywności oznaczenia Złocisty Kurczak. Należy w związku z tym podkreślić, że dystynktywność znaku towarowego jest tym silniejsza, im w mniejszym stopniu znak nawiązuje do oznaczanych nim towarów (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2013 r. wydany w sprawie II GSK 1437/12). Sporny znak towarowy Złocisty Kurczak służy do oznaczania przypraw, a nie do oznaczania "złocistych kurczaków". Zatem nie można mówić o braku jego dystynktywności w sytuacji, w której w ogóle nie nawiązuje do towarów, które oznacza, czyli do przypraw. Także w tym miejscu należy podkreślić, iż zgodnie ze zgłoszeniem znak nie został przeznaczony do oznaczania przypraw do kurczaków, lecz w ogólności do "przypraw" w kl. 30.

Istotnym zarzutem przewijającym się w toku postępowania administracyjnego i w skardze to zarzut opisowości znaku wskazującej na przeznaczenie towarów nim oznaczanych. W tym zakresie skarżąca odwołała się do przepisu art. 129 ust. 2 pkt 2 P.w.p. stwierdzając spełnienie przesłanek z tego przepisu. Wymieniony przepis odnosi się do znaków wyłącznie opisowych, a więc takich, których bezpośrednią, i jedyną funkcją jest przekazywanie informacji o towarze, a ich opisowość wyraża się tym, że jedyną i bezpośrednio przekazywaną informacją jest ta, która wskazuje na konkretne cechę towaru podanego w zgłoszeniu, do oznaczania którego znak został przeznaczony. W ocenie Sądu organ patentowy zasadnie uznał, iż brak jest możliwości przypisania spornemu znakowi opisowości w stosunku do przyprawy. Znak Złocisty Kurczak nie nawiązuje bezpośrednio ani konkretnie do przyprawy, nie wskazuje również na cechę przyprawy. W orzeczeniu z dnia 8 czerwca 2005 r. (sygn. akt II GSK 65/05) Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, iż kwestię posiadania bądź nieposiadania przez znak dostatecznych znamion odróżniających nie rozpatruje się in abstracto lecz in concreto. Należy zatem odnosić zgłoszone oznaczenie do konkretnych towarów, wskazanych we wniosku o rejestrację znaku towarowego. Także w wyroku Sądu Pierwszej Instancji z dnia 19 listopada 2009 r. wydanym w sprawie T-234/06 podkreślano, iż aby oznaczenie miało charakter opisowy, musi ono mieć na tyle bezpośredni i konkretny związek z rozpatrywanymi towarami lub usługami, aby pozwolić zainteresowanemu kręgowi odbiorców natychmiast i bez głębszego zastanowienia dostrzec w nim opis tych towarów i usług lub jednej z ich właściwości. Podobnie Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z dnia 2 grudnia 2009 r. w sprawie C-553/08P wskazywał, że charakter opisowy znaku towarowego w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 40/94 winien być oceniany, po pierwsze, w odniesieniu do towarów lub usług, dla których wystąpiono o rejestrację znaku towarowego, a po drugie - z uwzględnieniem sposobu postrzegania go przez właściwy krąg odbiorców.

Urząd Patentowy uznał, że towary oznaczane spornym znakiem (przyprawy) są kierowane do bardzo szerokiego kręgu odbiorców, którzy są jednak właściwie poinformowani, dostatecznie rozważni i rozsądni. Nie sposób zatem przyjąć, by taki odbiorca, nabywając opakowanie zawierające przyprawę z napisem "złocisty kurczak" był przekonany, że nabywa kurczaka i to "złocistego". Tym bardzie osoby zajmujące się gotowaniem profesjonalnie takiego przekonania nie będą mieli. Natomiast wydaje się być zrozumiałym, iż nabywcy ci będą mieli świadomość, że nabywany przez nich towar to przyprawa, a samo określenie tego towaru znakiem towarowym Złocisty Kurczak to nic innego jak wskazanie, że to co nabywają jest substancją służąca do dodania do potrawy w celu polepszenia jej smaku lub zapachu. To natomiast, że znak może naprowadzić odbiorcę aluzyjnie lub przez sugestię na możliwy skutek do osiągnięcia przy zastosowaniu kupionej substancji w gotowaniu/pieczeniu kurczaka, nie powoduje zaistnienia przesłanek z art. 129 ust. 2 pkt 1 i 2 P.w.p. Sporny znak towarowy to nie "przyprawa do uzyskania złocistego kurczaka", a więc nie dookreśla samego towaru lub jego cech ani właściwości. Natomiast stwierdzenie skarżącej o zawładnięciu rynku spornym znakiem towarowym przez to, że inni producenci nie będą mogli komunikować nabywcom określonych cech towarów, prowadzi do uprawnionego wniosku, iż tym zarzutem skarżąca niejako zmierza do stwierdzenia, że na rynku nie będą mogły pojawić się znaki towarowe "złocisty kurczak" dla określenia samych kurczaków o takim wyglądzie. W świetle art. 129 ust. 2 pkt 2 P.w.p. staje się oczywiste, że znaki takie nie będą mogły zaistnieć, jako że wprost będą nawiązywały do towarów, które by miały oznaczać.

Za zbyt daleko idące należy uznać stwierdzenie skarżącej, iż sporny znak towarowy nawiązując do kurczaka, pozostaje w opisowości do tego towaru i przez to sam staje się opisowy. Jeszcze raz należy podkreślić, że znak Złocisty Kurczak przeznaczono dla przypraw, a nie dla oznaczania kurczaków. Sama zaś przyprawa może być używana także do innych potraw, w tym z kaczek, indyków lub tym podobnych.

Urząd Patentowy badał znak towarowy w jego całokształcie, co podkreślał w decyzji. W związku z tym brak jest podstaw do zarzucenia organowi przekroczenia granicy swobodnej oceny materiału dowodowego przez nieuwzględnienie funkcjonowania przed zgłoszeniem określenia "złocisty". Przede wszystkim, jak nadmieniono wcześniej, materiał dostarczony przez skarżącą pochodzi z lat późniejszych od zgłoszenia, a ten do którego brak możliwości ustalenia daty nie mógł zostać zaliczony, jako pochodzący z przed daty 6 lipiec 2005 r. Nadto sporny znak towarowy składa się z dwóch słów "złocisty kurczak", a nie z jednego słowa "złocisty". Zatem badanie przez organ używania słowa "złocisty" z wymienionych powodów było niecelowe.

Nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.