Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Danielec Sędziowie NSA Krystyna Kutzner WSA Bożenna Blitek (spr.) Protokolant Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi Ł. K. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 23 stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego skargę oddala

Ł. K., policjant w służbie stałej, miał przyznawany równoważnik pieniężny na remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Ostatnio taki równoważnik pieniężny na remont zajmowanego własnościowego lokalu mieszkalnego, w wymiarze 5 norm zaludnienia w związku z uprawnieniem policjanta i jego członków rodziny – żony i trójki dzieci, policjant miał przyznany z dniem 1 stycznia 2011 r., za rok 2011, decyzją Nr [...] z dnia [...] 2011 r. Komendanta Miejskiego Policji (k. 39 akt adm.).

Pismem - raportem z dnia 28 listopada 2011 r. sierżant Ł. K. wniósł do Komendanta Miejskiego Policji o ustalenie jego uprawnień do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego oraz jego wysokości uzasadniając to tym, że jego pięcioosobowa rodzina nie ma zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych, albowiem jego mieszkanie o powierzchni pokoi 31,02 m², które zajmuje wraz z rodziną nie spełnia norm zaludnienia, które wynoszą 7 m² - 10 m² powierzchni mieszkalnej stanowiącej powierzchnie pokoi znajdujących się w lokalu mieszkalnym.

W dniu 28 listopada 2011 r. Ł. K. złożył oświadczenie mieszkaniowe do ustalenia uprawnień do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz jego wysokości. Oświadczył w nim, że "posiada lokal mieszkalny i że ubiega się o przyznanie równoważnika pieniężnego za jego brak za okres od 20.11.2010 roku do chwili obecnej".

Decyzją Nr [...] z dnia [...] 2011 r. Komendant Miejski Policji odmówił przyznania Ł. K. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, że zgodnie z art. 92 ust. 1 ustawy o Policji: "Policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej". Jednocześnie organ zaznaczył, że w myśl § 1 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r.: "Równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego przyznaje się policjantowi w służbie stałej, jeżeli w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej on sam lub członkowie jego rodziny, o których mowa w art. 89 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji, nie posiadają domu jednorodzinnego, domu mieszkalno – pensjonatowego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, będącego przedmiotem własności lub współwłasności policjanta lub członków jego rodziny, o których mowa w art. 89 ustawy o Policji". Podkreślono, że bez znaczenia w sprawie pozostaje okoliczność, że powierzchnia mieszkalna zajmowanego lokalu nie spełnia przysługujących policjantowi norm, albowiem przepisy wskazanego powyżej rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002 r. nie wiążą prawa policjanta do pobierania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego z przysługującymi mu normami zaludnienia. Organ stwierdził, że Ł. K. posiada w K lokal mieszkalny, do którego prawo nabył na podstawie notarialnej umowy sprzedaży z dnia 14 lipca 2005 r. i uznał, że policjant ten nie spełnia warunków do przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Jednocześnie organ zauważył, że w orzecznictwie zarówno Naczelnego Sądu Administracyjnego jak i wojewódzkich sądów administracyjnych utrzymuje się rozbieżność poglądów dotycząca rozpatrywanej kwestii.

Z powyższą decyzją nie zgodził się Ł. K., który w odwołaniu ponowił swoje argumenty podniesione w piśmie - raporcie z dnia 28 listopada 2011 r. podkreślając, że wraz z żona i trójką dzieci zamieszkuje w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną własność o łącznej powierzchni 47,53 m² , w tym 31,02 m² powierzchni mieszkalnej, co stanowi 6,2 m² na osobę. Nadto policjant wskazał, że na podstawie § 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów przysługuje mu pięć norm zaludnienia w przedziale 7 m²- 10 m² na osobę, a więc przysługuje mu powierzchnia mieszkalna wynosząca 35 m² - 50 m², co powoduje że posiadane przez niego mieszkanie nie zaspokaja potrzeb mieszkaniowych jego rodziny.

Decyzją nr [...] z dnia 23 stycznia 2012 r., wydaną na podstawie art. 127 § 2, art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (kpa) - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), art. 92 ust. 1 oraz art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 z późn. zm.) w związku z § 1 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 918 z późn. zm.), Komendant Wojewódzki Policji utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, iż aby odnieść się do prawidłowości wydania zaskarżonej decyzji należy najpierw dokonać analizy i interpretacji przepisów art. 92 ust. 1 ustawy o Policji oraz przepisów wykonawczych, które kształtują przesłanki przyznania funkcjonariuszowi prawa do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Zdaniem organu, świadczenie to stanowi jeden z elementów konstrukcji prawnej kształtujących uprawnienia mieszkaniowe funkcjonariuszy Policji. Z tego względu należy dokonać wykładni jego postanowień w kontekście całokształtu tych uregulowań. Przepisy rozdziału 8 ustawy o Policji poświęcone zostały poszczególnym uprawnieniom mieszkaniowym funkcjonariuszy. Przede wszystkim art. 88 ustawy statuuje ogólną zasadę, zgodnie z którą policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej. Należy przy tym zauważyć, iż przesłanki uzyskania tych świadczeń (mających zawsze sens tylko w przypadku, gdy osoba uprawniona nie ma zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych w miejscu pełnienia służby) już z gruntu zostały określone niejednakowo. W szczególności postanowienia art. 88 ustawy o Policji, w związku z przepisami § 2 ust. 1 - 4 oraz § 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. Nr 105, poz. 884 z późn. zm.), wprowadzają wymóg przydzielenia policjantowi lokalu mieszkalnego w rozmiarze przysługujących mu norm zaludnienia, a ilość i wielkość norm zaludnienia, przysługujących policjantom i członkom ich rodzin, reguluje rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. W § 3 tego rozporządzenia stwierdzono, że norma zaludnienia przysługująca policjantowi wynosi od 7 do 10 m2 powierzchni mieszkalnej. Z kolei, zgodnie z § 2 tego rozporządzenia, lokal mieszkalny przydziela się policjantowi według norm zaludnienia - dla policjanta posiadającego rodzinę - po jednej normie zaludnienia dla policjanta i każdego członka jego rodziny, o których mowa w art. 89 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji. Tym samym należy uznać, że Ł. K. przysługuje lokal mieszkalny o powierzchni odpowiadającej 5 normom zaludnienia (czyli od 35 do 50 m2 powierzchni mieszkalnej). Organ podkreślił, że takiego wymogu ustawodawca nie wprowadził jednak w odniesieniu do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, którego wysokość, stosownie do postanowień § 2 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 roku w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 918 z późn. zm.), jest stała dla określonych kategorii funkcjonariuszy (posiadających rodzinę lub nie). Z tego też względu świadczenie z tego tytułu należy traktować co do zasady jako zastępcze i tymczasowe zabezpieczenie najpilniejszych potrzeb mieszkaniowych, do czasu realizacji resortowego prawa do lokalu mieszkalnego w formie przydziału lub udzielenia pomocy finansowej na jego uzyskanie. Organ zaznaczył, że prawo policjanta do lokalu mieszkalnego może przybrać postać administracyjnego przydziału, udzielenia pomocy finansowej na jego uzyskanie (art. 94 ust. 1 ustawy) lub też wypłaty równoważnika pieniężnego za jego brak (art. 92 ust. 1 ustawy). Reguły te znalazły następnie rozwinięcie w poszczególnych aktach wykonawczych. Szczegółowe zasady przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przedmiotowego równoważnika określone zostały, na mocy delegacji zawartej w art. 92 ust. 2 ustawy pragmatycznej, w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. wraz z nowelą w postaci rozporządzenia z dnia 6 kwietnia 2005 r. (Dz. U. Nr 70, poz. 633). Przepisy § 1 ust. 1 i 2 cytowanego rozporządzenia zawierają katalog negatywnych przesłanek, po zaistnieniu których wzmiankowane świadczenie policjantowi nie przysługuje. Organ odwoławczy zaznaczył, że nie ulega wątpliwości, iż policjant w dniu 14 lipca 2005 r. na podstawie umowy sprzedaży uzyskał lokal mieszkalny w K. Zdaniem tego organu przez nabycie tego lokalu, którego powierzchnia mieszkalna zgodna była z przysługującymi wówczas normami zaludnienia, policjant utracił prawo do służbowego lokalu mieszkalnego wynikające z art. 88 ustawy o Policji, a tym samym nie ma prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Organ podał, że zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r.: "równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego przyznaje się policjantowi w służbie stałej, jeżeli w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej on sam lub członkowie jego rodziny, o których mowa w art. 89 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji, nie posiadają domu jednorodzinnego, domu mieszkalno – pensjonatowego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, będącego przedmiotem własności lub współwłasności policjanta lub członków jego rodziny, o których mowa w art. 89 ustawy o Policji". Zdaniem tego organu - z wykładni językowej tego przepisu wynika, że rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. nie wiąże prawa policjanta do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego z przysługującymi mu normami zaludnienia. Takie uregulowanie tego zagadnienia skutkuje m.in. tym, że posiadanie przez policjanta lub członka jego rodziny, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość wyklucza policjanta z kręgu uprawnionych do równoważnika za brak lokalu. Na poparcie swego stanowiska organ powołał konkretne orzeczenia sądów administracyjnych zauważając jednocześnie, że orzecznictwo sądownictwa administracyjnego jest w tej kwestii niejednolite, nie mniej – zdaniem tego organu - podniesione powyższe fakty stanowią negatywne przesłanki do przyznania Ł. K. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego.

Na powyższą decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji Ł. K. wniósł skargę domagając się jej uchylenia wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji. Skarżący zarzucił naruszenie przepisu art. 92 ust. 1 ustawy o Policji poprzez uznanie, że "brak lokalu mieszkalnego" oznacza każdy lokal bez względu na to, czy odpowiada normom powierzchni mieszkalnej przysługującej policjantowi z uwzględnieniem członków jego rodziny. W uzasadnieniu skargi policjant ponowił argumenty zawarte we wniosku i odwołaniu zaznaczając, że - jego zdaniem – w sytuacji, gdy policjant jest uprawniony do otrzymania lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji o przydziale, to nie można odmówić mu równoważnika za brak lokalu mieszkalnego, jeżeli posiadane przez niego lub małżonka mieszkanie nie zapewnia przysługujących mu norm zaludnienia. Na poparcie swego stanowiska skarżący powołał konkretne orzeczenia sądów administracyjnych.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie i ponowił argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji jednocześnie wskazując na poparcie zajętego stanowiska szereg konkretnych orzeczeń sądów administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi – zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skarga Ł. K. jest nieuzasadniona.

Na wstępie rozważań należy zaznaczyć, że stan faktyczny niniejszej sprawy jest bezsporny. Skarżący wraz z rodziną zajmuje w miejscowości, w której pełni służbę własnościowy lokal mieszkalny stanowiący odrębną własność o łącznej powierzchni 47,53 m² , w tym 31,02 m² powierzchni mieszkalnej, na remont którego otrzymuje równoważnik pieniężny w wymiarze 5 norm zaludnienia w związku z uprawnieniem policjanta i jego członków rodziny – żony i trójki dzieci. Zajmowany lokal nie spełnia minimalnych norm przysługujących policjantowi, gdyż jego powierzchnia mieszkalna jest mniejsza od przysługujących policjantowi 35 m².

Na wstępie Sąd podnosi także, że w pełni podziela stanowisko organów administracyjnych zawarte w niniejszej sprawie, za wyjątkiem stwierdzenia przez organ odwoławczy jakoby "przez nabycie lokalu, którego powierzchnia mieszkalna zgodna była z przysługującymi wówczas normami zaludnienia, policjant utracił prawo do służbowego lokalu mieszkalnego wynikające z art. 88 ustawy o Policji, a tym samym nie ma prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego." Sąd zaznacza bowiem, że powyższe stwierdzenie organu jest całkowicie sprzeczne z treścią art. 88 ustawy o Policji, który to przepis w sposób jednoznaczny wiąże uprawnienie policjanta do przydzielenia mu lokalu mieszkalnego będącego w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub podległych mu organów (art. 90 ustawy) z przysługującymi mu normami zaludnienia. Świadczy także o tym wprost art. 95 ust. 1 pkt 2 i 3 omawianej ustawy o Policji, który to przepis stanowiąc negatywne przesłanki uniemożliwiające przydzielenie policjantowi lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej wiąże je z posiadaniem lokalu lub domu o powierzchni odpowiadającej normom zaludnienia przysługującymi policjantowi. Z powyższego wynika więc, że w opisanej wyżej sytuacji policjantowi przysługuje prawo do przydzielenia lokalu mieszkalnego z uwzględnieniem członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych - na podstawie art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji (Dz. U. z 2007r., Nr 43, poz. 277 z późn. zm.), a więc Ł. K., który posiada własnościowy lokal mieszkalny o powierzchni mniejszej od przysługującej, w dalszym ciągu przysługuje prawo do przydzielenia na podstawie decyzji administracyjnej lokalu mieszkalnego zgodnego z przysługującymi mu normami zaludnienia, chyba że zaszła przesłanka z art. 95 ust. 1 pkt 1 ustawy, tj. policjant na uzyskanie już posiadanego lokalu mieszkalnego uzyskał pomoc finansową, o której mowa w art. 94 ustawy o Policji lub też zaszła negatywna przesłanka z art. 95 ust. 1 pkt 4 ustawy.

Istotą sporu w niniejszej sprawie jest to, czy w opisanej wyżej sytuacji policjantowi przysługuje prawo do równoważnika z tytułu braku lokalu mieszkalnego, - jak domaga się tego skarżący, czy też prawo do tego równoważnika mu nie przysługuje, wobec posiadania przez funkcjonariusza własnościowego lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, o jakim mowa w § 1 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 roku w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 918 z późn. zm.) – jak chcą tego organy administracyjne.

Sąd zwraca uwagę na to, że podstawę prawną przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego stanowi art. 92 ust. 1 ustawy o Policji, który stanowi:

"Policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej."

Już z treści przytoczonego przepisu wynika wprost, że ustawodawca wiąże prawo do równoważnika pieniężnego z brakiem lokalu mieszkalnego, a nie z brakiem odpowiedniego lokalu mieszkalnego. Mówiąc o zastępczej roli równoważnika za brak lokalu w stosunku do prawa policjanta do przydzielenia mu lokalu na podstawie decyzji administracyjnej należy mieć na względzie wyłącznie to, że w sytuacji przydzielenia policjantowi lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej nie przysługuje już policjantowi prawo do równoważnika za brak własnego lokalu. Należy zauważyć, że regulacje związane z mieszkaniami funkcjonariuszy Policji zawarte są w ustawie o Policji, co wskazuje na powiązanie tych regulacji z celami ustawy o Policji i dyspozycyjnością policjanta związaną z rodzajem służby, jaką pełni funkcjonariusz Policji, a nie tylko z faktem zatrudnienia w organach Policji.

Sąd orzekający zwraca także uwagę na treść wydanego na podstawie art. 92 ust. 2 ustawy o Policji rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 918 z późn. zm.). W szczególności § 2 tego rozporządzenia stanowi:

"§ 2. 1. Wysokość równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego wynosi:

1) dla policjanta posiadającego członków rodziny, o których mowa w art. 89 ustawy o Policji - 9,50 zł dziennie,

2) dla policjanta - 4,75 zł dziennie.

2. Kwoty, o których mowa w ust. 1, po dokonaniu corocznej waloryzacji o prognozowany w ustawie budżetowej na dany rok wskaźnik średniorocznego wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, podlegają zaokrągleniu do pełnych dziesiątek groszy.

3. Podstawę waloryzacji stanowi kwota równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego obowiązująca w roku poprzedzającym rok, w którym waloryzacja następuje."

Zdaniem Sądu, z treści przytoczonego przepisu § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. wynika także wprost brak powiązania wyliczenia równoważnika z normami zaludnienia, czy brak możliwości wyliczenia równoważnika związanego z brakiem odpowiedniego mieszkania, co oznacza, że w sytuacji przyjęcia odmiennego stanowiska skarżący, posiadający mieszkanie, ale o powierzchni mniejszej o niecałe 4 m² (3,98 m²) w stosunku do przysługujących mu norm zaludnienia otrzymywałby taki sam równoważnik jak funkcjonariusz Policji nie posiadający żadnego mieszkania.

Sąd orzekający, w ślad za skarżącym i organami administracyjnymi, dostrzega również, że orzecznictwo sądownictwa administracyjnego w omawianym zakresie jest niejednolite, nie mniej Sąd podnosi, że stanowisko w tej kwestii porządkuje i ujednolica Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale Składu Siedmiu Sędziów z dnia 21 kwietnia 2008 roku, sygn. akt I OPS 3/08 (opubl. LEX nr 364569), które to stanowisko Sąd orzekający podziela w całości.

Wymieniona wyżej uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowi, że: "Policjantowi, który posiada lokal mieszkalny przyznany na podstawie art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 ze zm.), z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych, nie przysługuje równoważnik pieniężny, o którym mowa w art. 92 tej ustawy, mimo że posiadany lokal przestał odpowiadać normom określonym w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. Nr 105, poz. 884 ze zm.)."

Sąd orzekający zwraca także uwagę na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w uzasadnieniu tej uchwały: "Należy także zwrócić uwagę, że przepis art. 92 ust. 1 ustawy o Policji wyraźnie wiąże uprawnienie policjanta do równoważnika pieniężnego z tym, że policjant lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej, a nie z tym, że nie posiadają lokalu o powierzchni odpowiadającej normom zaludnienia lokali mieszkalnych, przeznaczonych na lokale mieszkalne dla policjantów, o których mowa w art. 90 ustawy. Istota zagadnienia prawnego więc tkwi w tym, że prawo policjanta do przydziału lokalu mieszkalnego zostało określone jako prawo do lokalu o określonej powierzchni, natomiast prawo do równoważnika pieniężnego zostało związane z tym, że policjant (członkowie jego rodziny) nie posiada lokalu mieszkalnego, a nie z tym, jaka jest powierzchnia posiadanego lokalu." "Uprawnienie policjanta do otrzymania lokalu nie ma charakteru bezwzględnego. Jest ono powiązane z przesłanką niezaspokojenia potrzeb mieszkaniowych policjanta w zakresie posiadania lokalu w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej".

Zdaniem Sądu, okoliczność, że skarżący zajmuje lokal mieszkalny niespełniający przysługujących mu norm zaludnienia będący jego własnością (współwłasnością), a nie lokal przydzielony na podstawie decyzji administracyjnej, nie ma żadnego znaczenia dla istoty problemu, który pojawił się w niniejszej sprawie albowiem w obu przypadkach przysługuje mu jedynie prawo do przydzielenia lokalu mieszkalnego o powierzchni zgodnej z przysługującymi mu normami zaludnienia oraz prawo do równoważnika za remont tego lokalu.

Sąd ponownie podnosi, że gdyby zająć stanowisko odwrotne, że w niniejszej sprawie skarżącemu, korzystającemu z prawa do równoważnika za remont lokalu, przysługuje również równoważnik pieniężny za brak odpowiedniego lokalu, to wówczas policjant korzystałby jednocześnie z prawa do kilku świadczeń z tego samego tytułu, przy czym równoważnik pieniężny za brak lokalu - wobec prawnej niemożliwości jego różnicowania - byłby mu wypłacany (oprócz wypłacania równoważnika za remont lokalu) w takiej samej wysokości jak funkcjonariuszowi, który nie posiada żadnego lokalu i tym samym nie posiada także równoważnika za remont lokalu. W ślad za stwierdzeniami zawartymi w powołanej uchwale Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd orzekający stwierdza, że w istniejącym stanie normatywnym takiego rozwiązania nie można zaakceptować.

Tak więc Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podzielił w całej rozciągłości stanowisko zawarte w uchwale Składu Siedmiu Sędziów z dnia 21 kwietnia 2008 roku, sygn. akt I OPS 3/08 (opubl. LEX nr 364569) i uznał, że prawo policjanta do przydziału lokalu mieszkalnego zostało określone jako prawo do lokalu o określonej powierzchni, natomiast prawo do równoważnika pieniężnego zostało związane z tym, że policjant (członkowie jego rodziny) nie posiada lokalu mieszkalnego, a nie z tym, że nie posiada odpowiedniego lokalu mieszkalnego, a więc prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu nie zostało powiązane z powierzchnią posiadanego przez funkcjonariusza lokalu, ale z rzeczywistym jego brakiem.

Z przytoczonych wyżej względów Sąd skargi nie uwzględnił i na podstawie powołanych przepisów oraz art. 151 p.p.s.a. orzekł - jak w sentencji.