Pismem z 8 grudnia 2016 r. skarżący, M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2016 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
Skarga nie została podpisana.
W wykonaniu zarządzenia z 22 lutego 2017 r., pismem z 6 marca 2017 r. doręczonym stronie w dniu 9 marca 2017 r. (z.p.o. k. 13), Sąd wezwał skarżącego do podpisania skargi. Jednocześnie doręczono skarżącemu odpis zarządzenia z 22 lutego 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 450 złotych. Na wykonanie wezwania zakreślono skarżącemu termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga składana do sądu administracyjnego jest pismem procesowym, które aby mogło zostać merytorycznie rozpoznane musi spełniać określone wymogi formalne. Jednym z nich, stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. dalej p.p.s.a.), jest podpisanie skargi przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nieusunięcie pomimo wezwania określonego braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 220 § 1 Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez Sąd.
Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do podpisania skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostały prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 9 marca 2017 r. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz uiszczenia wpisu od skargi ubywał zatem w dniu 16 marca 2017 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi jak również nie uiścił wpisu od skargi, co potwierdza załączona do akt sprawy informacja o braku w Rejestrze Opłat Sądowych wpłaty na kwotę określoną w ww. zarządzeniu (k. 14).
Z tych też względów, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.
