![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
611 Podatki i inne świadczenia pieniężne, do których mają zastosowanie przepisy Ordynacji podatkowej, oraz egzekucja t, Podatek od towarów i usług, Izba Skarbowa, , SA/Sz 1779/02 - Wyrok WSA w Szczecinie z 2004-04-29, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
SA/Sz 1779/02 - Wyrok WSA w Szczecinie
|
|
|||
|
2002-08-02 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie | |||
|
Kazimierz Maczewski /sprawozdawca/ Krystyna Zaremba Zofia Przegalińska /przewodniczący/ |
|||
|
611 Podatki i inne świadczenia pieniężne, do których mają zastosowanie przepisy Ordynacji podatkowej, oraz egzekucja t | |||
|
Podatek od towarów i usług | |||
|
FSK 1724/04 - Wyrok NSA z 2005-03-09 | |||
|
Izba Skarbowa | |||
|
Dz.U. 1997 nr 137 poz 926 art. 53 par. 1, 4 art. 54, art. 210 par. 3 Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. Dz.U. 2004 nr 54 poz 535 art. 10 Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług |
|||
|
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Przegalińska, Asesor WSA Kazimierz Maczewski (spr.), Sędzia NSA Krystyna Zaremba, Protokolant Krzysztof Kapelczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2004r. sprawy ze skargi Gminy M. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odsetek od zaległości podatkowych o d d a l a skargę |
||||
|
Uzasadnienie
Decyzją z [...] r., Nr [...], wydaną z powołaniem się na przepisy art. 53 § 1, § 4, § 5 pkt 2, art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) oraz § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 maja 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 40, poz. 463), Izba Skarbowa orzekła o utrzymaniu w mocy decyzji Urzędu Skarbowego z dnia [...] r., Nr [...], określającej M. w M. na kwotę [...] zł wysokość odsetek od zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za maj 2001 r. Z uzasadnienia powyższej decyzji wynika, że Urząd Skarbowy decyzją z [...] r., Nr [...], określił M. w M. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy podatnika w kwocie [...] zł, zaległość podatkową w kwocie [...] zł oraz ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe w kwocie [...] zł, a następnie, powołaną wyżej decyzją z [...] r., określił temuż Zakładowi na kwotę [...] zł wysokość odsetek za zwłokę od wskazanej zaległości podatkowej, wyliczając je na dzień wydania decyzji Nr [...], tj. [...] r. i przedstawiając szczegółowo to wyliczenie w uzasadnieniu swej decyzji. Odnosząc się do wniesionego przez podatnika odwołania od decyzji określającej wysokość odsetek, Izba Skarbowa stwierdziła jego bezzasadność. Obowiązek naliczenia odsetek wynika bowiem z przepisów Ordynacji podatkowej, w szczególności z art. 53 § 1, w myśl którego od zaległości podatkowych naliczane są odsetki za zwłokę, art. 52 § 1 pkt 2 , zgodnie z którym na równi z zaległością podatkową traktuje się także zwrot podatku, jeżeli podatnik otrzymał go nienależnie lub w wysokości wyższej od należnej, chyba że podatnik wykaże, że nie nastąpiło to z jego winy, a także z art. 53 § 4 tejże ustawy, który stanowi, że gdy wskutek wszczętego postępowania podatkowego organ podatkowy wyda decyzję określającą wysokość zaległości podatkowej – organ ten nalicza odsetki za zwłokę, określając ich wysokość na dzień wydania decyzji. Wskazując ponadto na § 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 maja 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy – Ordynacja podatkowej, regulujący terminy określania odsetek, oraz na obwieszczenia Ministra Finansów określające stawki odsetek za zwłokę, organ odwoławczy stwierdził w uzasadnieniu swej decyzji, iż określająca odsetki za zwłokę decyzja organu pierwszej instancji zgodna jest z przepisami prawa, co wniesione odwołanie czyni niezasadnym. Dodatkowo organ odwoławczy wskazał w uzasadnieniu, że w deklaracji dla podatku od towarów i usług za maj 2001 r. podatnik wykazał nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w kwocie [...] zł i w dniu [...] r. organ podatkowy przekazał kwotę zwrotu zgodnie z dyspozycją podatnika, uprzednio zabezpieczając decyzją z dnia [...] r. przybliżoną kwotę zaległości (tj. [...] zł). Powyższa decyzja ostateczna zaskarżona została przez Gminę M. – M. do Naczelnego Sądu Administracyjnego z powodu jej niezgodności z prawem. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji jako wydanej z naruszeniem art. 52 § 1 i 54 § 1 Ordynacji podatkowej, ponieważ nie nastąpił zwrot podatku, bowiem organ podatkowy dokonał zabezpieczenia zaległości podatkowej podatnika, a ponadto z naruszeniem art. 247 § 1 pkt 4 i art. 33 § 1 tejże ustawy, z uwagi na to, że decyzja określająca odsetki została wydana w sprawie wcześniej już umorzonej i wygasłej w zakresie zabezpieczenia. W uzasadnieniu skargi powtórzono zarzuty podniesione w odwołaniu, a ponadto wskazano, że zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą nieważności, ponieważ dotyczy ona sprawy prawomocnie umorzonej. Podniesiono także, iż decyzja ostateczna określająca zaległość podatkową została również zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż na mocy art. 85 i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) w miejsce Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie utworzony został z dniem 1 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, który właściwy jest do rozpoznawania skarg wniesionych przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie w sprawach, w których postępowanie nie zostało zakończone. Skarga okazała się nieuzasadnioną, nie istnieją bowiem podstawy do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja nie odpowiada przepisom prawa. W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) od zaległości podatkowych, z zastrzeżeniem art. 54, naliczane są odsetki za zwłokę, natomiast zgodnie z art. 51 § 1 zaległością podatkową jest podatek nie zapłacony w terminie płatności. Na równi z zaległością podatkową traktuje się także zwrot podatku, jeżeli podatnik otrzymał go nienależnie lub w wysokości wyższej od należnej, chyba że podatnik wykaże, że nie nastąpiło to z jego winy – art. 52 § 1 pkt 2 tej ustawy. Ponadto, w myśl przepisu art. 53 § 4 Ordynacji podatkowej, w przypadkach określonych w art. 21 § 3, tj. w razie wydania przez organ podatkowy decyzji określającej wysokość zaległości podatkowej – odsetki za zwłokę nalicza organ podatkowy, określając ich wysokość na dzień wydania decyzji określającej wysokość zaległości podatkowej. W takiej sytuacji odsetki za zwłokę naliczane są od dnia zwrotu podatku (art. 53 § 5 ustawy). Zgodnie z art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), zobowiązanie podatkowe lub zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym przyjmuje się w kwotach wynikających z deklaracji podatkowych składanych przez podatnika za okresy miesięczne, chyba że urząd skarbowy decyzją administracyjną określi zobowiązanie lub zwrot w innej wysokości. Z treści tego przepisu wynika, że obowiązek prawidłowego obliczenia podatku należnego, przy uwzględnieniu podatku naliczonego, spoczywa na podatniku. Wobec stwierdzenia przez organ podatkowy, na skutek wszczętego postępowania podatkowego, że wysokość zobowiązania podatkowego skarżącego jest inna od wykazanej w deklaracji, organ ten – w myśl art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej - decyzją z [...] r. dokonał określenia zaległości podatkowej w kwocie [...] zł w podatku od towarów i usług za maj 2001 r., utrzymaną w mocy decyzją Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...]. Określenie zatem przez organ podatkowy pierwszej instancji, decyzją z dnia [...] r. odsetek za zwłokę od tej zaległości podatkowej w kwocie [...] zł, zaakceptowane następnie przez organ odwoławczy, nie może być uznane za niezgodne z prawem, a w szczególności z przepisami Ordynacji podatkowej, zwłaszcza w sytuacji, gdy skarżący nie kwestionuje prawidłowości ustaleń co do wysokości tej kwoty, tj. zastosowanej stopy oprocentowania odsetek lub okresu pozostawania w zwłoce. Skarżący zarzuca przede wszystkim, iż nie doszło w sprawie do "zwrotu podatku", co jest ustawową przesłanką powstania zaległości podatkowej w stanie faktycznym, którego konsekwencją było naliczenie skarżącemu odsetek za zwłokę. W takiej sytuacji należy stwierdzić, że zarzut taki odnosi się do zasadności decyzji określającej wysokość zaległości podatkowej, a więc wykracza poza zakres przedmiotowy skargi w rozpatrywanej sprawie i pozostaje bez wpływu na ocenę zgodności z prawem decyzji określającej wysokość odsetek za zwłokę. Zarzut taki może być rozpatrywany jedynie w postępowaniu dotyczącym decyzji określającej zaległość podatkową. Wprawdzie skarżący w odrębnym postępowaniu zaskarżył decyzję ostateczną określającą zaległość podatkową, jednak sam fakt kwestionowania tej decyzji, dopóki decyzja ta nie zostanie uchylona, nie stwarza skutecznych podstaw do kwestionowania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji określającej wysokość odsetek od tej zaległości, wydanej w warunkach art. 53 § 4 Ordynacji podatkowej. Wobec tego, iż odsetki za zwłokę nalicza się od dnia zwrotu podatku /art. 53 § 5 Ordynacji podatkowej/ w sprawie niniejszej stwierdzić jednak należy, że bezspornym jest, iż w dniu [...] r. organ podatkowy przekazał na konto skarżącego kwotę [...] zł, tytułem "zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za okres 05.2001 r.", /co wynika także z przesłanej do Sądu przy piśmie skarżącego z [...] r. kopii polecenia przelewu/. Kwota ta stanowi różnicę pomiędzy wykazaną przez skarżącego w deklaracji nadwyżką podatku naliczonego nad należnym za maj 2001 r., a kwotą [...] zł tj. przybliżoną kwotą zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za maj 2001 r., zabezpieczoną przez organ podatkowy decyzją z [...] r. Nie ulega więc wątpliwości, że w dniu [...] r. nastąpił "zwrot podatku" na konto skarżącego, wprawdzie w wysokości pomniejszonej o kwotę zabezpieczoną przez organ, jednak kwota ta stanowiła od tej daty własność skarżącego /pozostająca na oprocentowanym koncie depozytowym organu podatkowego do czasu wydania i doręczenia decyzji określającej wysokość zaległości podatkowej/. Podnoszone przez skarżącego pozostałe zarzuty dotyczące kwestii zabezpieczenia zaległości podatkowej, rozliczenia z "konta depozytowego" kwoty [...] zł i umorzenia postępowania w tej sprawie pozostają bez wpływu na dokonaną wyżej ocenę legalności zaskarżonej decyzji. Nie jest przy tym uzasadniony zarzut, że zaskarżona decyzja określająca wysokość odsetek dotknięta jest nieważnością, bowiem dotyczy sprawy uprzednio ponownie umorzonej, gdyż ostateczna decyzja umarzająca postępowanie w sprawie nie dotyczyły określenia wysokości odsetek, lecz sposobu rozliczenia przez organ I instancji kwoty [...] zł z konta depozytowego /tj. kwoty uprzednio wraz z oprocentowaniem zabezpieczonej/. Nie znajdując w tych warunkach podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja ostateczna jest niezgodna z prawem, orzec należało o oddaleniu skargi jako nieuzasadnionej (art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). |
||||