![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, Wstrzymanie wykonania aktu, Dyrektor Izby Skarbowej, Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, I SA/Po 491/11 - Postanowienie WSA w Poznaniu z 2011-08-05, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
I SA/Po 491/11 - Postanowienie WSA w Poznaniu
|
|
|||
|
2011-07-04 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu | |||
|
Maciej Jaśniewicz /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych | |||
|
Wstrzymanie wykonania aktu | |||
|
Dyrektor Izby Skarbowej | |||
|
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu | |||
|
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 61 par. 1, 3 i 5 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954 art. 23 par. 6 Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn. |
|||
|
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku PS o wstrzymanie wykonania czynności postępowania egzekucyjnego w sprawie ze skargi P S na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić wniosek |
||||
|
Uzasadnienie
W skardze z dnia [...] strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego podniósł, iż wstrzymanie wykonania czynności egzekucyjnych jest zasadne gdyż "zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącemu znacznej szkody na skutek prowadzenia egzekucji". Wniosek o wstrzymanie wykonania postępowania egzekucyjnego nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do Sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. We wniosku pełnomocnik skarżącego wniósł o "wstrzymanie czynności egzekucyjnych do czasu wydania przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w I instancji". Biorąc pod uwagę treść skargi, w której skarżący zawarł wniosek, uznać należało, iż jego intencją jest wstrzymanie wykonania postępowania egzekucyjnego. W ocenie Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania postępowania egzekucyjnego jest niedopuszczalny, gdyż przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. nie przewiduje takiej możliwości. Należy podkreślić, że na gruncie cyt. przepisu wstrzymane mogą być jedynie akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 23 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. - o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) dla rozpoznania wniosku o wstrzymanie czynności egzekucyjnych właściwym jest organ sprawujący nadzór nad egzekucją. Dopiero wydany w tym trybie akt może być przedmiotem badania Sądu pod kątem spełnienia przesłanek wstrzymania jego wykonania. Wobec powyższego Sąd nie ma żadnych kompetencji do wstrzymania wykonania postępowania egzekucyjnego. Z treści wniosku skarżącego wynika bowiem jednoznacznie, że wnosi on o wstrzymanie wykonania postępowania egzekucyjnego, a nie jakiegokolwiek aktu administracji publicznej. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia. |
||||