drukuj    zapisz    Powrót do listy

6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych, Inne, Komendant Policji, odmówiono sprostowania wyroku, III SA/Kr 616/15 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2016-03-02, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

III SA/Kr 616/15 - Postanowienie WSA w Krakowie

Data orzeczenia
2016-03-02  
Data wpływu
2015-06-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Maria Zawadzka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I OSK 2552/16 - Wyrok NSA z 2018-09-19
I OZ 766/16 - Postanowienie NSA z 2016-08-02
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
odmówiono sprostowania wyroku
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270 Art. 156
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K., córki W. i K. oraz H. K., córki W. i J. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 13 kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego postanawia: odmówić sprostowania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 listopada 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 616/15

Uzasadnienie

Pismem z dnia 8 lutego 2016 r. skarżące wystąpiły z wnioskiem o sprostowanie oczywistej omyłki w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 listopada 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 616/15 w ten sposób, żeby w punkcie 1 pouczenia wyroku zamiast słów "na powyższe postanowienie", zmieścić słowa "na powyższy wyrok".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.

Zgodnie z art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: "P.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.

Jednocześnie zgodnie z treścią art. 6 P.p.s.a. Sąd administracyjny w razie uzasadnionej potrzeby udziela stronom występującym w sprawie bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego niezbędnych pouczeń co do czynności procesowych i skutków ich zaniedbań.

W niniejszej sprawie skarżące domagały się sprostowania treści pouczenia wystosowanego do skarżących przy doręczeniu im odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Pouczenie takie nie podlega sprostowaniu albowiem nie jest częścią wyroku, natomiast podstawą do jego udzielenia jest cyt. wyż. art. 6 P.p.s.a.

Sprostowaniu podlegają jedynie wyroki (na podstawie art. 156 P.p.s.a.), postanowienia i zarządzenia (na podstawie art. 166 i 167 P.p.s.a.). Sprostowaniu mogą ulegać także niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku (por. postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1982 r., I PZ 7/82, OSNC 1982, nr 10, poz. 155).

Natomiast jeżeli na skutek błędnych pouczeń sądu administracyjnego strona uchybi terminowi do złożenia środka odwoławczego, to jest uprawniona do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej, co pozwoli na uniknięcie negatywnych konsekwencji uchybień powstałych bez winy strony (por. NSA z dnia 5 czerwca 2012 r., sygn. akt II OZ 474/12).

W konsekwencji, mając na uwadze fakt, że ani w ww. wyroku, ani w jego uzasadnieniu nie wystąpiły żadne oczywiste omyłki, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnia wniosku skarżących, w związku z czym orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 156 P.p.s.a.



Powered by SoftProdukt