Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 maja 2014r. sprawy ze skargi S. W. i A. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę.

Decyzją z 5 marca 2014 r., znak: [...] , Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania S. W. i A. W. na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy decyzję Starosty S.ego z 16 grudnia 2013r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą ww. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z wewnętrznymi instalacjami wod.-kan., c.o. i energii elektrycznej oraz rozbiórkę dwóch budynków gospodarczych na działce nr [...] położonej w miejscowości J..

W uzasadnieniu organ wskazał na wstępie, że sprawa była już rozpatrywana przez organy obu instancji, oraz przedstawił następujący stan faktyczny:

Do Starostwa Powiatowego w S. wpłynął wniosek S. W. i A. W. z 8 lutego 2012 r. o wydanie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz rozbiórkę dwóch budynków gospodarczych na działce Nr [...] położonej w miejscowości J.. Do wniosku inwestorzy dołączyli:

- oświadczenia z 8 lutego 2012 r. o posiadanym prawie do dysponowania ww. działką na cele budowlane,

- projekt budowlany budynku mieszkalnego jednorodzinnego i rozbiórki dwóch budynków gospodarczych na działce Nr [...].

Decyzją z 11 kwietnia 2012 r. Starosta S. zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorom pozwolenia na budowę ww. budynku mieszkalnego.

Od decyzji tej odwołała się W. K..

Decyzją z 31 maja 2012 r. Wojewoda uchylił decyzję z 11 kwietnia 2012 r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, gdyż konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy miał istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.

Postanowieniem z 31 sierpnia 2012 r. Starosta S., działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne

w sprawie. Postanowieniem z 16 października 2012 r. Wojewoda utrzymał to postanowienie w mocy.

Wyrokiem z dnia 23 maja 2013 r. sygn. akt II SA/Ke 836/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił ww. postanowienie Wojewody z dnia 16 października 2012 r. i utrzymane nim w mocy postanowienie Starosty S.

Postanowieniem z 27 sierpnia 2013 r. Starosta S., działając na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, nałożył na inwestorów obowiązek usunięcia w terminie do 30 listopada 2013 r. nieprawidłowości w projekcie budowlanym załączonym do wniosku o pozwolenie na budowę.

W dniu 30 września 2013 r. do Starostwa Powiatowego w S. wpłynęło pismo A. W., do którego dołączono cztery uzupełnione egzemplarze projektu budowlanego.

Decyzją z 16 grudnia 2013 r. Starosta S. zatwierdził projekt budowlany i udzielił S. W. i A. W. pozwolenia na budowę budynku stanowiącego przedmiot sprawy.

W odwołaniu S. W. i A. W. podnieśli, iż:

- organ I instancji bezzasadnie uznał za strony postępowania właścicieli działki Nr [...] i Nr [...],

- organ I instancji niezasadnie nałożył na nich obowiązek dostarczenia opinii geotechnicznej dla inwestycji,

- organ I instancji niezasadnie skierował postanowienie z 27 sierpnia 2013 r.

o usunięciu nieprawidłowości w projekcie budowlanym do wszystkich stron postępowania,

- uchybiono terminowi wydania pozwolenia na budowę,

- urzędnicy Starostwa Powiatowego w S. Wydziału Budownictwa

i Gospodarki Komunalnej nienależycie wykonują swoje zadania.

Rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym Wojewoda podniósł, że organ I instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdził, że zatwierdzony projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami decyzji Nr [...] z dnia 3 listopada 2011 r. o warunkach zabudowy, z przepisami techniczno-budowlanymi, jest kompletny i wykonany zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej oraz przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane

i legitymujące się aktualnym zaświadczeniem o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, jak również zawiera informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia.

Wskazał, że w analizowanym przypadku dla terenu, na którym położona jest inwestycja, nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, stąd warunki oraz szczegółowe zasady zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji określono w drodze decyzji [...]. Zgodnie

z warunkami zawartymi w pkt 2 lit a ww. decyzji, dla działki ustala się:

- gabaryty budynku mieszkalnego do 2 kondygnacji nadziemnych z możliwością wykorzystania poddasza na cele użytkowo - mieszkalne,

- dach dwuspadowy, czterospadowy lub wielospadowy o nachyleniu połaci dachowych w przedziale 35° do 50° z możliwością wprowadzenia przyczółków

i naczółków. Odpowiednio do geometrii dachu, ustala się równoległy lub prostopadły kierunek głównej kalenicy dachu w stosunku do frontu działki w zależności od rozwiązań projektowych,

- zaleca się stosowanie w budynku poszerzonych okapów 50-70 cm,

- zakazuje się realizowania obiektów z dachem płaskim, pulpitowym, kopertowym

i uskokowym,

- wyklucza się stosowanie form i detali deformujących architekturę np. schodkowe zakończenie ścian, osadzenie lusterek w elewacji.

Ponadto dla projektowanego budynku ustala się:

- szerokość elewacji frontowej - 8,0 m z tolerancją do 20%,

- wysokość górnej granicy krawędzi elewacji frontowej - do 5,0 m,

- wysokość kalenicy głównej - do 10,0 m,

- wskaźnik powierzchni zabudowy dla wnioskowanej działki do 40 % powierzchni działki,

- udział powierzchni biologicznie czynnej min. 30 %.

Zgodnie z projektem budowlanym:

- projektowany budynek ma dwie kondygnacje nadziemne i jedną podziemną,

- projektowany budynek ma dach dwuspadowy o nachyleniu 40°, usytuowany prostopadle do frontu działki,

- zaprojektowano okapy o szerokości 50 cm,

- szerokość elewacji frontowej wynosi 8,00 m,

- wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej wynosi 5,00 m,

- wysokość kalenicy wynosi 8,50 m,

- wskaźnik powierzchni zabudowy działki wynosi 11%,

- wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej wynosi 68 %.

W ocenie organu odwoławczego, projekt budowlany inwestycji jest zatem zgodny z decyzją Wójta Gminy B. z 3 listopada 2011 r.

Ponadto Wojewoda wskazał, że do wniosku o pozwolenie na budowę inwestycji dołączono projekt rozbiórki dwóch budynków gospodarczych i zgodę właściciela obiektów na rozbiórkę.

W związku z obowiązkiem dotyczącym sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z wymogami ochrony środowiska organ wyjaśnił, że inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko

w rozumieniu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko i nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie ochrony środowiska.

Wypełniając dyspozycje kolejnych punktów przepisu art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego stwierdzono o zgodności projektu zagospodarowania terenu

z przepisami techniczno - budowlanymi, w analizowanym przypadku z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Organ wskazał, że z projektu zagospodarowania działki wynika, że budynek

o wymiarach 8,00 x 11,00 m jest usytuowany 4,00 m od granicy działki Nr 220, ok. 32,00 m od granicy z działką Nr 218/2, ścianą pełną 3,40 m od granicy z działką Nr 218/5 i ok. 23,00 m od drogi.

Zgodnie z projektem zagospodarowania działki miejsce na śmieci zostało usytuowane ok. 3,00 m od najbliższej granicy działki sąsiedniej.

Wobec powyższego Wojewoda stwierdził, że projekt budowlany nie narusza przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Działka ma zapewnione połączenie z drogą gminną istniejącym zjazdem.

Do projektu budowlanego załączono oświadczenia gestorów sieci

o zapewnieniu dostaw energii, wody i odbioru ścieków.

Projekt budowlany inwestycji jest kompletny, składa się z projektu zagospodarowania działki i z projektu architektoniczno - budowlanego, zawiera także informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Został sporządzony przez projektantów posiadających wymagane uprawnienia budowlane oraz legitymujących się aktualnymi, na dzień wykonywania projektu, zaświadczeniami o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego. Projektanci dołączyli do niego oświadczenia o sporządzeniu tego projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej.

W ocenie Wojewody brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji

o pozwoleniu na budowę.

Organ wyjaśnił, że przepis art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane stanowi, iż w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 tej ustawy, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Co do zarzutu podnoszonego w odwołaniu Wojewoda wyjaśnił, że zgodnie

z projektem budowlanym zakres planowanych robót budowlanych obejmuje m. in. rozbiórkę dwóch budynków gospodarczych usytuowanych od 0,3 m do 0,7 m od granicy działek sąsiednich. Zgodnie z art. 3 ust. 20 Prawa budowlanego przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu.

Organ wyjaśnił, że obiekt budowlany należy sytuować min. 3,00 m od granic działki sąsiedniej, a stosownie do art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego stronami

w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Budynki usytuowane w odległości mniejszej niż 3,00 m od granicy działek sąsiednich wprowadzają ograniczenia w zabudowie tych działek. Jakiekolwiek roboty budowlane przy obiektach tak usytuowanych, wymagają udziału w postępowaniu właścicieli działek na których negatywny wpływ wywierają te budynki.

Wojewoda wskazał, że postanowieniem z 27 sierpnia 2013 r. Starosta S. nałożył na inwestorów obowiązek m.in. przedłożenia opinii geotechnicznej, zgodnie z wymaganiami rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalenia geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych. Postanowieniem

z 18 września 2013 r. Starosta S. wykreślił w postanowieniu z dnia 27 sierpnia 2013 r. wiersz o treści: "brak opinii geotechnicznej, zgodnej z wymaganiami rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012r. w sprawie ustalenia geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych".

Wojewoda nie podzielił stanowiska inwestorów dotyczącego niezasadnego skierowania postanowienia z dnia 27 sierpnia 2013 r. do wszystkich stron postępowania oraz wskazał na treść art. 10 § 1 kpa.

Organ odwoławczy podniósł, że w myśl art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego organ administracji architektoniczno - budowlanej ma termin 65 dni na wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Wniosek o pozwolenie na budowę inwestycji wpłynął do Starostwa Powiatowego w S. w dniu 8 lutego 2012 r.,

a decyzją z dnia 11 kwietnia 2012 r. Starosta S. udzielił pozwolenia na budowę inwestycji objętej wnioskiem, a więc ww. termin został zachowany.

Skargę na decyzję Wojewody Świętokrzyskiego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach złożyli S. i A. W. wnosząc o jej uchylenie oraz zarzucając, że organ odwoławczy naruszył art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego oraz art. 7, 8, 9, 12 § 1 i 2 kpa.

W ocenie skarżących organ I instancji miał obowiązek w pierwszej kolejności wyznaczyć obszar oddziaływania inwestycji budowlanej na podstawie art. 3 pkt 20 prawa budowlanego, a następnie określić krąg podmiotów uprawnionych do uczestnictwa w tym postępowaniu na podstawie art. 28 ust. 2 ww. ustawy oraz podać podstawę prawną. Zdaniem skarżących, jako inwestorzy, mają prawo wiedzieć jaki status prawny przysługuje osobom biorącym udział w postępowaniu wszczętym z ich wniosku w sprawie pozwolenia na budowę.

Autorzy skargi zarzucili, że pisma kierowane do organów celem wyjaśniania udziału stron nie przyniosły żadnej odpowiedzi. Zarzucili organowi I instancji brak skonkretyzowania danego rodzaju ograniczenia, co - ich zdaniem - nie wystarcza do zaliczenia działek sąsiednich do obszaru oddziaływania inwestycji. Wskazali, że niewłaściwe ustalenie stron będzie naruszało art. 156 § 1 pkt 4 kpa.

Skarżący podnieśli, że organ odwoławczy nie dopatrzył się uchybienia terminu dotyczącego decyzji pierwszoinstancyjnej, oraz że prowadzone postępowanie opiera się na sugestiach i własnej interpretacji prawa przez co decyzje są pełne "wad

i nadużyć".

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu.

Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego

i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną ( art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji objętej skargą (art. 145 § 1 i 2 p.p.s.a.).

Podstawę orzekania w sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), zwanej dalej ustawą.

Bezspornym jest, że wnioskiem objęta została inwestycja polegająca na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z wewnętrznymi instalacjami wod.-kan., c.o. i energii elektrycznej oraz rozbiórce dwóch budynków gospodarczych na działce nr [...] położonej w miejscowości J..

Przepis art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy stanowi, iż pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Z kolei w przepisie art. 33 ust. 2 pkt 1-3 ustawy, ustawodawca sprecyzował, iż do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć: cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu; nie dotyczy to uzgodnienia i opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000; oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W myśl art. 35 ust. 1 ustawy, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy

i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji

o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Podkreślić należy, iż w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 ustawy, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji

o pozwoleniu na budowę, o czym stanowi art. 35 ust. 4. Organ administracji architektoniczno - budowlanej, w razie spełnienia wymienionych przesłanek, jest związany powyższymi przepisami i ma obowiązek podjąć rozstrzygnięcie zgodne

z żądaniem wnioskodawcy. Dopiero brak którejkolwiek z przesłanek wymienionych

w art. 32 ustawy uniemożliwia podjęcie decyzji o pozwoleniu na budowę.

Analiza niniejszej sprawy pod kątem przywołanych uregulowań nie pozostawia wątpliwości, iż wymagania formalne, określone w powołanych przepisach, zostały przez inwestorów spełnione. Sąd nie dopatrzył się także uchybień w załączonym do wniosku projekcie budowlanym, który spełnia wymagania określone w decyzji Wójta Gminy w B. z 3 listopada 2011 r. (art. 34 ust. 1 ustawy). Projekt zawiera również wszystkie elementy wymienione w art. 34 ust. 3 ustawy, w tym wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia, a sporządzony został przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane. W tej sytuacji złożony przez inwestora wniosek o udzielenie pozwolenia uprawniał organy do wydania pozytywnej decyzji. Złożony projekt spełnia także wymagania przewidziane przez przepisy,

w tym techniczno - budowlane określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury

z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki oraz ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r., nr 75, poz. 690 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, w szczególności zawarte w § 12 ust. 1 rozporządzenia regulującym odległości sytuowania obiektu względem granic działki.

Ponieważ wniosek z 8 lutego 2012 r. obejmował również rozbiórkę dwóch budynków gospodarczych, w sprawie zastosowanie musiał znaleźć art. 33 ust. 4 ustawy, zgodnie z którym do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę należy dołączyć:

1) zgodę właściciela obiektu;

2) szkic usytuowania obiektu budowlanego;

3) opis zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych;

4) opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia;

5) pozwolenia, uzgodnienia lub opinie innych organów, a także inne dokumenty, wymagane przepisami szczególnymi; nie dotyczy to uzgodnienia i opinii uzyskiwanych w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000;

6) w zależności od potrzeb, projekt rozbiórki obiektu.

Również w tym zakresie poza sporem pozostaje, że dokumenty wymagane powyższym przepisem zostały złożone wraz z wnioskiem bądź też w toku prowadzonego postępowania.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 28 ust. 2 ustawy wskazać należy, że stosownie do jego treści stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Pojęcie obszaru oddziaływania obiektu zostało wyjaśnione w art. 3 pkt 20 ustawy i należy przez to rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu.

Jak wynika z projektu budowlanego zakres planowanych robót budowlanych obejmuje m.in. rozbiórkę dwóch budynków gospodarczych usytuowanych od 0,3 m do 0,7 m od granicy działek sąsiednich. Już z tego tylko powodu właścicielom sąsiednich nieruchomości przysługiwał status stron w niniejszym postępowaniu. Zgodnie z § 12 ust. 1 rozporządzenia budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy, 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy. Wprawdzie przepisy § 12 ust. 2 i 3 przewidują także inne, mniejsze odległości usytuowania budynku, w tym gospodarczego, od granic z sąsiednią działką budowlaną, jednak w takim przypadku istnieje wymóg objęcia działki sąsiedniej obszarem oddziaływania

w rozumieniu art. 3 pkt 20 ustawy (§ 12 ust. 4 rozporządzenia). Z tych powodów wszelkie roboty budowlane przy tak zbliżonym do granicy budynku, z rozbiórką włącznie, wymagają udziału właścicieli sąsiednich nieruchomości w postępowaniu administracyjnych wszczętym na wniosek oparty o art. 28 ust. 1 ustawy.

Na marginesie zauważyć należy, że nawet gdyby organ przyznał status stron właścicielom sąsiednich działek niezgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy, to zawarty

w skardze zarzut naruszenia tego przepisu nie mógłby zostać uznany za skutecznie podniesiony. Tylko takie bowiem naruszenie prawa procesowego skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 ust. 1 pkt 1c p.p.s.a.). Skarżąca wpływu takiego nie wykazała, nie wskazuje także na niego przebieg przeprowadzonego przed organami postępowania.

W żadnym razie nie można również podzielić stanowiska, że naruszenie art. 28 ust.2 ustawy – w tym konkretnym przypadku – miałoby znamiona rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 4 kpa, jak sugeruje skarga, gdyż decyzja o pozwoleniu na budowę kierowana jest do inwestorów, a nie do pozostałych stron postępowania administracyjnego.

Żadnego znaczenia prawnego dla oceny zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia nie ma także zarzut dotyczący uchybienia przez organ I instancji terminowi na wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Stosownie do treści art. 35 ust. 6 ustawy, termin ten wynosi 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji. Do terminu, o którym mowa w ust. 6, nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, albo

z przyczyn niezależnych od organu (art. 35 ust. 8). Nie wdając się

w ocenę, czy w realiach sprawy organ I instancji przekroczył powyższy termin czy też nie, podkreślić należy, że postanowienie o ukaraniu nałożone w trybie art. 35 ust. 6 przez organ wyższego stopnia jest odrębnym rozstrzygnięciem podlegającym zaskarżeniu. Postanowienie takie, bądź jego brak, nie podlega zatem kontroli

w postępowaniu sądowym mającym za przedmiot wydanie pozwolenia na budowę. Jeszcze raz podkreślić należy, że nawet przy przyjęciu, że termin ten został przez organ I instancji naruszony, uchybienie to nie ma wpływu na wynik sprawy i nie daje podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt 1c p.p.s.a.).

Mając zatem na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.