III SA/Wa 2083/12 - Postanowienie

Data orzeczenia	2012-09-25	
Data wpływu	2012-07-04	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Maciej Kurasz /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6113 Podatek dochodowy od osób prawnych	
Hasła tematyczne	Wstrzymanie wykonania aktu	
Skarżony organ	Dyrektor Izby Skarbowej	
Treść wyniku	Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji	
Powołane przepisy	Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270; art 61 par 3 i 5;  Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Kurasz, po rozpoznaniu w dniu 25 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2007 r. postanawia - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji -	
Uzasadnienie
R. Sp. z o.o. z siedzibą w G., dalej jako Skarżąca, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2012 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2007 r. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie niniejszej skargi. Skarżąca uzasadniając swój wniosek wskazała, że w wyniku wydania zaskarżonej decyzji przez Dyrektora Skarżącej zostało określone zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych w kwocie ponad [...] złotych. Mając na uwadze kwotę podatku jaka już została zapłacona przez Skarżącą do organu podatkowego, jak również kwotę należnych odsetek od zaległości podatkowej określonej przez Dyrektora Izby Skarbowej naliczonych do dnia złożenia niniejszej skargi, po stronie Skarżącej w wyniku zaskarżonej decyzji powstała należność podatkowa do zapłaty w łącznej wysokości ponad [...] złotych. Powyższa kwota znacznie przekracza możliwości majątkowe Skarżącej. Obecnie, jedyny majątek Skarżącej stanowi inwestycja w obcym środku trwałym wykorzystywana do działalności gospodarczej jako "parking" oraz niewymagalna wierzytelność względem B. Sp. z o.o. W celu uregulowania należności podatkowej wynikającej ze skarżonej decyzji Skarżąca musiałaby podjąć czynności, których skutki byłyby trudne do odwrócenia w przyszłości. Podniosła, iż zbycie całego majątku Skarżącej związanego z działalnością "parkingu" w praktyce oznaczałoby uniemożliwienie dalszego prowadzenia przez nią działalności gospodarczej, zaś podjęcie próby sprzedaży wierzytelności względem B. Sp. z o.o., której jednak wartość na chwilę obecną z uwagi na nie wymagalność wierzytelności jest znacznie niższa niż rynkowa. Skarżąca mogłaby podjąć próbę zaciągnięcia pożyczki na spłatę zobowiązania podatkowego wynikającego z decyzji. Wiązałoby to się jednak ze znacznymi dodatkowymi kosztami finansowania i mogło narazić Skarżącą na znaczną stratę. Zaznaczyła, iż nie ma gwarancji, iż Skarżąca taką pożyczkę by otrzymała, na warunkach możliwych dla niej do spłaty. Ponadto, uregulowanie przez Skarżącą zobowiązania podatkowego wynikającego z zaskarżonej decyzji mogłoby wiązać się z utratą płynności finansowej Skarżącej, co mogłoby doprowadzić do jej upadłości. Zdaniem Skarżącej jest to tym bardziej prawdopodobne, iż dopiero co zakończyła proces restrukturyzacji związany z prowadzonym postępowaniem upadłościowym umorzonym postanowieniem Sądu Rejonowego dla W. z dnia [...] stycznia 2012 r. (sygn. akt [...]). W konsekwencji, Skarżąca mogłaby nie doczekać wyroku Sądu rozstrzygającego sprawę w postępowaniu sądowo - administracyjnym. W związku z powyższym stwierdziła, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki oraz grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia Skarżącej znacznej szkody, w -. szczególności poprzez ryzyko utraty płynności finansowej Skarżącej i doprowadzenia do jej upadłości.

Pismami z dnia 10 oraz 11 lipca 2012 r. Skarżąca podtrzymała argumentację zawartą we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniosła, iż jej sytuacja finansowa jest bardzo trudna. Wymagalne zobowiązania Skarżącej wynoszą [...] złotych. Do pism załączyła kserokopię rachunku zysku i strat, bilans na 31 marca 2012 r. oraz kserokopie postanowienia Sądu Rejonowego dla W. [...] Wydziału Gospodarczego z dnia [...] stycznia 2012 r. (sygn. akt [...]).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270)– dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z kolei z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu Sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Z analizy przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Analiza powołanych przez Skarżącą we wniosku okoliczności daje podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a., umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim wysokość zobowiązania podatkowego. Wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić Skarżącą na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Kwota ustalonego na rzecz Skarżącej zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych wynosi [...] zł, co jest kwotą znaczną. Ponadto egzekucja wymienionej kwoty mogłaby wyrządzić Skarżącemu poważną szkodę i mogłaby negatywnie wpłynąć na działalność gospodarczą Skarżącej i jej zamierzenia gospodarcze.

Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu