Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Sygnatura akt III SAB/Kr 152/25 POSTANOWIENIE Dnia 2 stycznia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna (spr.) po rozpoznaniu w dniu 2 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 10 grudnia 2017 r. postanawia: skargę odrzucić.

Pismem z dnia 23 listopada 2025 r. skarżący wniósł skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 10 grudnia 2017 r.

W treści skargi, skarżący przyznał, że organ "podjął czynność (...) tytułowaną zaświadczenie numer 25/2017/ZKS", ale po tej czynności Komendant Policji "popadł w stan milczenia".

W odpowiedzi na skargę organ potwierdził, że w sprawie wniosku skarżącego, dnia 14 grudnia 2017 r. Komendant Powiatowy Policji w Krakowie zaświadczenie nr 25/2017/ZKS, w którym wskazano, że Komendant Powiatowy Policji przeprowadził postępowania w celu zbadania, czy skarżący pełnił służbę odpowiednio w jej szczególnych właściwościach oraz w szczególnych warunkach (pkt 1); ustalono, że brak jest danych potwierdzających pełnienie służby w szczególnych warunkach i właściwościach (pkt 2) oraz że do dnia wydania zaświadczenia nie ujawniono nowych dokumentów potwierdzających powyższe fakty (pkt 3).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Skarga została odrzucona ponieważ niedopuszczalne jest zaskarżanie do sądu administracyjnego bezczynności organu po dacie zakończenia postępowania administracyjnego.

Zgodnie z art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.) – dalej "p.p.s.a." sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Wątpliwości co do różnego rozumienia powołanego przepisu i związanej z tym dopuszczalności jego stosowania w sytuacji wniesienia skargi na bezczynność po zakończeniu postępowania były przedmiotem analizy Naczelnego Sądu Administracyjnego sformułowanej w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z 22 czerwca 2020 r., II OPS 5/19. W uchwale tej przesądzono, że: "wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a." .

Jak wynika z twierdzeń organu, a także przedłożonych akt sprawy – wniosek skarżącego został załatwiony przez organ, poprzez wydanie ww. zaświadczenia Nr 25/2017/ZKS (k. 10 akt administracyjnych). Okoliczność doręczenia skarżącemu ww. zaświadczenia nie budzi wątpliwości, ponieważ już w skardze powołane zostało powyższe zaświadczenie. Fakt doręczenia ww. zaświadczenia wynika również pośrednio z twierdzeń skarżącego zawartych w sprawie III SA/Kr 73/25 (wyrok z 17 czerwca 2025 r. – oddalający skargę; prawomocny), gdzie Sąd wskazywał, że: skarżący "powołał się również na zaświadczenie nr 25/2017/ZKS z dnia 14 grudnia 2017 roku wydane mu w Komendzie Powiatowej Policji w Krakowie. Organ w zaświadczeniu tym, w związku z wnioskami skarżącego z 16 i 30 lipca 2015 r. na podstawie przeprowadzonych postępowań ustalił, że w aktach osobowych skarżącego (PAH.1290.6.2015 i PAH. 1290.7.2015) brak jest danych potwierdzających pełnienie służby przez wnioskującego w jej szczególnych warunkach i właściwościach (k. 33 akt admin.). Komendant Powiatowy Policji w Krakowie wydał wówczas postanowienia nr 6/2015/ZKS z dnia 23 lipca 2015 roku oraz nr 7/2015/ZKS z dnia 4 sierpnia 2015 roku, odmawiające wydania zaświadczeń żądanej treści. Odpowiednio postanowieniami nr 13/2015 z dnia 16 września 2015 roku oraz nr 15/2015 z dnia 28 września 2015 roku Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie utrzymał w mocy te rozstrzygnięcia. Natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokami z dnia 27 stycznia 2016 roku sygn. akt III SA/Kr 1430/15 oraz z dnia 13 stycznia 2016 roku sygn. III SA/Kr 1469/15 oddalił skargi wymienionego (prawomocne)".

Na marginesie sprawy, Sąd zauważa, że skarżący składa wielokrotnie praktycznie identyczne skargi, które z tożsamych powodów (załatwienie sprawy przez organ przed wniesieniem skargi) są odrzucane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (postanowienia: III SAB/Kr 93/25 z 20 października 2025 r.; III SAB/Kr 105/24 z 10 lutego 2025 r.; III SAB/Kr 141/24 z 16 stycznia 2024 r.);

Z tych to powodów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.