Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi K. L. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 718/12 postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.

Pismem z dnia 25 marca 2015 r. (uzupełnionym pismem z dnia 18 kwietnia 2015 r.) K. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 718/12.

Wezwaniem z dnia 18 sierpnia 2015 r., doręczonym skarżącej w dniu 21 sierpnia 2015 r., Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowego poprzez wskazanie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania, ustawowej podstawy wznowienia oraz wykazanie zachowania terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania sądowego.

W odpowiedzi, skarżąca wystosowała pismo z dnia 26 sierpnia 2015 r., podnosząc, że wezwanie dla niej jest niezrozumiałe. Skarżąca przywołała (powołując się na pismo Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2015 r., nr V Inst/s 041/91/15) art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej P.p.s.a.) oraz dokumenty (jak to określiła) złożone w tej sprawie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie. Z uwagi, iż w ocenie Sądu, odpowiedź nie czyniła zadość wezwaniu Sądu, pismem z dnia 4 września 2015 r. skarżąca została wezwania do jednoznacznego wskazania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, ustawowej podstawy wznowienia postępowania sądowego jak również daty w jakiej się o tej podstawie dowiedziała, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania sądowego. Przy czym pouczono skarżącą o treści art. 273, 277, 279 i 280 P.p.s.a.). Wezwanie to zostało doręczone skarżącej w dniu 17 września 2015 r.

W odpowiedzi, skarżąca nadesłała pismo z dnia 21 września 2015 r., w którym podniosła, że na zasadność wznowienia postępowania sądowego wskazują dokumenty poprzednio przez skarżącą przywoływane, tj.: akt testamentu z dnia [...] listopada 1934 r., oryginalny opis pozostawionego mienia Nr [...] z dnia [...] lipca 1945 r., akt notarialny rep. Nr [...] z dnia [...] kwietnia 1963 r., protokół z przesłuchania świadków z dnia [...] marca 1963 r., opis techniczny nieruchomości z szacunkiem (obliczenie wartości z dnia [...] kwietnia 1963 r.), skarga Prokuratora Generalnego z dnia [...] marca 2012 r.

Ponadto o konieczności wznowienia postępowania świadczą zaadresowane do Prezesa NSA pismo z dnia 1 lutego 2015 r. oraz skierowane do Prezesa WSA pisma z dnia: 25 marca 2015 r., 18 kwietnia 2015 r. i 26 sierpnia 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga o wznowienie postępowania sądowego podlega odrzuceniu.

W pierwszej kolejności należy podnieść, że uregulowana w art. 270 P.p.s.a. instytucja wznowienia postępowania polega na ponownym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem sądu administracyjnego w przypadkach zajścia ustawowych przyczyn wznowienia określonych enumeratywnie w art. 271-273 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. , dalej zwanej P.p.s.a.). Zgodnie z art. 271 tej ustawy można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Ponadto według art. 272 § 1 P.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania także w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską (art. 272 § 3 P.p.s.a). Jednocześnie według art. 273 § 1 powołanej ustawy można żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2). Przy czym można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3).

Powyższe wskazuje, że instytucja wznowienia postępowania jest instytucją o charakterze nadzwyczajnym, a zatem przysługuje jedynie w wyjątkowych przypadkach, określanych mianem podstaw wznowieniowych (o czym skarżąca informowana była także w przywoływanym przez nią piśmie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2015 r.). Skoro jest to instytucja nadzwyczajna to oczywistym wydaje się, że w procesie badania dopuszczalności wniesienia skargi o wznowienie postępowania nie jest możliwe stosowanie wykładni rozszerzającej. Przesłanki wznowieniowe określone w art. 271-273 P.p.s.a. muszą być interpretowane w sposób ścisły, albowiem instytucja ta służy w praktyce obalaniu prawomocnych orzeczeń sądowych, co z kolei zakłóca pewność obrotu prawnego.

Stosownie do art. 279 P.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać, oprócz oznaczenia zaskarżonego orzeczenia, także podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.

Zgodnie natomiast z art. 280 § 1 P.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie wniesiona jest w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Łączne spełnienie obu tych warunków umożliwia rozpoznanie zasadności skargi. Brak choćby jednego z nich sprawia zaś, że merytoryczne rozpoznanie skargi jest niemożliwe i powoduje jej odrzucenie na posiedzeniu niejawnym. Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia (§ 2 art. 280 P.p.s.a.).

Odnosząc powyższe rozważania prawne do rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżąca nie wskazała ustawowej podstawy wznowienia. Skarżąca nie może bowiem powoływać się na przesłankę z art. 271 § 2 P.p.s.a., ponieważ nie jest następcą prawnym zmarłego w dniu [...] lutego 2009 r. Z. J. Z postanowienia Sądu Rejonowego dla W. w W. [...] Wydział Cywilny z dnia [...] lipca 2009 r., sygn. akt [...] wynika, że spadek po Z. J. nabyła w całości żona M. J. Ponadto na uwagę zasługuje również fakt, że skarżąca nie była pozbawiona możliwości działania w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 718/12, gdyż, jak wynika z akt tej sprawy, brała udział w postępowaniu sądowym. Natomiast dokumenty i pisma przywoływane przez skarżącą w pismach kierowanych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po wniesieniu niniejszej skargi o wznowienie ww. postępowania sądowego nie precyzują ustawowej przesłanki wznowienia. Jednocześnie zauważyć należy, że analiza całokształtu sprawy, w tym wnioski płynące z pism skarżącej prowadzą do oceny, iż skarżąca domaga się ponownego rozpoznania sprawy zakończonej wyrokiem z dnia 26 marca 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 718/12 w oparciu o materiał dowodowy, który był już podstawą oceny zawartej w tym wyroku i był znany skarżącej w chwili wnoszenia skargi kasacyjnej z dnia 5 maja 2014 r. od powołanego wyroku.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy stwierdzić należy, że skarżąca nie wskazała ustawowej podstawy wznowienia postępowania sądowego zakończonego opisanym wyrokiem z dnia 26 marca 2013 r., co skutkuje odrzuceniem skargi o wznowienie tego postępowania.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.