Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku B.K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawartego w skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 3254/16 w sprawie ze skargi B.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia: oddalić wniosek

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 maja 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 3254/16, oddalił skargę B.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2016 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia.

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku B.K. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia jest decyzją wykonalną. Podniesiono, że skarżąca rozpoczęła działalność gospodarczą polegającą na prowadzeniu gospodarstwa agroturystycznego, która wymaga okolicy cechującej się czystym środowiskiem naturalnym. Natomiast rozpoczęcie procedury administracyjno-budowlanej i w perspektywie realizacja przedsięwzięcia polegającego na budowie dwóch kurników wraz z obiektami towarzyszącymi spowoduje, że miejsce zamieszkania skarżącej ze względu na zniszczenie środowiska zostanie bezpowrotnie pozbawione swej atrakcyjności, co zagraża prowadzonej przez nią działalności. Ponadto inni mieszkańcy będą narażeni na wdychanie szkodliwych substancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie może zostać uwzględniony.

Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, ONSAiWSA z 2007 r., nr 4, poz.77). Uwzględnienie takiego wniosku jest możliwe, jeżeli spełnione są przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369, z późn. zm.), dalej p.p.s.a.

Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wniosek taki jest jednym ze środków procesowych dla obrony interesów wnoszącego skargę.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (por. postanowienia NSA z dnia: 29 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 116/12, 9 września 2016 r., sygn. akt II OZ 870/16, 21 czerwca 2017 r., sygn. akt II OSK 1319/17), przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji administracyjnej) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wstrzymanie wykonania dotyczy więc sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje decyzja w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, gdyż nie podlega wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym. Na podstawie skarżonej decyzji inwestor nie może rozpocząć jakichkolwiek robót budowlanych.

Sama obawa, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które doprowadzą do rozpoczęcia procesu budowlanego – w ocenie skarżącej szkodliwe dla niej, lokalnej społeczności i środowiska - nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie ochrony tymczasowej. Podkreślić należy, że wydanie zaskarżonej decyzji nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Decyzja ta nie wywołuje skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji.

Wbrew twierdzeniom strony skarżącej decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia nie wywołuje zatem skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.