Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. na decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za luty 2014 r. postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić A. z sum budżetowych Skarbu Państwa (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie) kwotę [...] uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

W dniu 11 marca 2014 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wszczął wobec A. kontrolę podatkową w zakresie prawidłowości rozliczenia z budżetem Państwa podatku od towarów i usług za okres od sierpnia 2013 r. do lutego 2014 r. ze szczególnym uwzględnieniem zadeklarowanej w rozliczeniu za luty 2014 r. kwoty zwrotu podatku.

Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...]., wydanym na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm., dalej – ustawa VAT) przedłużył termin zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za luty 2014 r. w kwocie [...] zł (stanowiącej część zadeklarowanej przez podatnika kwoty) - do czasu zakończenia postępowania kontrolnego.

Po wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa spółka, reprezentowana przez adwokata, w dniu 4 stycznia 2016 r. (data złożenia pisma w placówce pocztowej) złożyła na postanowienie z dnia [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.

Skarżąca wnosiła o uchylenie postanowienia, zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego, to jest art. 120, art. 121 § 1, art. 210 § 4 w zw. z art. 219 i art. 216 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz prawa materialnego, to jest art. 87 ust. 2 zd. 2 w zw. z art. 87 ust. 6 ustawy VAT.

W odpowiedzi na skargę, Naczelnik Urzędu Skarbowego wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie. Wskazał, że zaskarżone postanowienie nie zostało wydane w postępowaniu, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej - p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658, dalej ustawa nowelizująca), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie między innymi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2) oraz inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.).

Brzmienie tego przepisu wyklucza możliwość wnoszenia skarg na innego rodzaju postanowienia, niż w nim wskazane.

Z akt sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług naliczonego nad należnym zostało wydane w toku kontroli podatkowej w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania VAT, za okres którego dotyczy zaskarżone postanowienie.

Z powyższego wynika zatem, że postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, jako wydane w postępowaniem podatkowym, o którym mowa w dziale IV ustawy Ordynacja podatkowa, zostało wyłączone z mocy art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. z aktów podlegających kontroli sądu administracyjnego.

Zauważyć należy, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym przed 15 sierpnia 2015 r., sądy administracyjne były uprawnione do orzekania w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 tej ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień i obowiązków, wynikających z przepisów prawa, bez później wprowadzonych wyłączeń. Tak więc między innymi postanowienie dotyczące przedłużenia terminu do zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług naliczonego nad należnym, wydane na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej, mieściło się w tej kategorii aktów administracyjnych, podlegających kognicji sądów administracyjnych. Jednakże wejście w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r. zmiany art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. spowodowało omówione wcześniej wyłączenie możliwości kontroli sądowoadministarcyjnej wskazanej wyżej kategorii postanowień.

Nadal natomiast istnieje, wynikająca z art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a., podstawa do złożenia skargi do sądu w przypadku postanowień dotyczących przedłużenia terminu do zwrotu nadwyżki VAT wydawanych w toku czynności sprawdzających, ponieważ na takie postanowienia przysługiwało i przysługuje zażalenie (art. 274b § 2 Ordynacji podatkowej).

Zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 2 ustawy nowelizującej przepis art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, ma zastosowanie jedynie do postępowań wszczętych od dnia wejścia w życie ustawy nowelizującej, to jest od 15 sierpnia 2015 r., przy czym chodzi oczywiście o datę wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego. W niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte po dniu 14 sierpnia 2015 r., tak więc zastosowanie do niego znajdzie przepis art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. w jego nowym brzmieniu.

W związku z tym, odnosząc się do pouczenia zawartego w treści zaskarżonego postanowienia, należy wyjaśnić, że błędne pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu, nie ma znaczenia dla oceny podstawy do jej skutecznego złożenia, nawet jeżeli pouczenie zostało sporządzone i doręczone (tak jak w niniejszej sprawie) przed dniem zmiany stanu prawnego.

Biorą pod uwagę omówione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a.

O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.