Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 1 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J.M. o wymierzenie Prezydentowi (...) grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia 1) wymierzyć Prezydentowi (...) grzywnę w wysokości 200 zł (słownie: dwieście złotych) za nieprzekazanie skargi w terminie; 2) zasądzić od Prezydenta (...) na rzecz wnioskodawcy kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

J. M. (dalej jako: "wnioskodawca"), pismem z 5 lipca 2023 r. wniósł o wymierzenie Prezydentowi (...) (dalej również jako: "organ"), grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej.

Wnioskodawca wyjaśnił, że 30 kwietnia 2023 r. złożył do organu, za pomocą poczty elektronicznej, wniosek o przesłanie projektu organizacji ruchu dla drogi (...).

Z uwagi na brak odpowiedzi, w dniu 24 maja 2023 r., za pośrednictwem organu, wnioskodawca skierował do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Prezydenta (...) w udostępnieniu żądanej informacji publicznej, jednakże skarga ta nie została przekazana do Sądu. W tej sytuacji, przedmiotowy wniosek jest w pełni uzasadniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, dalej jako: "p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Przy czym, w myśl art. 21 pkt 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902, dalej jako: "u.d.i.p.") skargi w sprawach dotyczących udostępnienia informacji przekazuje się wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w terminie 15 dni od otrzymania skargi. Natomiast w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 p.p.s.a.).

Wyłączną materialnoprawną przesłanką orzeczenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w przedstawionych przepisach. Wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest zatem od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ 15-dniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę oraz złożenie stosownego wniosku przez stronę.

W ocenie Sądu, przesłanki te w niniejszej sprawie zostały spełnione. Organ, mimo wezwania tutejszego Sądu, nie udzielił odpowiedzi na wniosek o wymierzeniu grzywny, natomiast przedmiotowa skarga, jak wynika z akt sprawy o sygn. II SAB/Ol 103/23, została przekazana tutejszemu Sądowi 14 lipca 2023 r., podczas gdy termin przekazania skargi wraz z aktami sprawy upłynął z dniem 9 czerwca 2023 r.

Wyjaśnić w tym miejscu należy, że dla oceny zasadności wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi w ustawowym terminie nie mają znaczenia okoliczności towarzyszące wnioskowi o udostępnienie informacji publicznej. Na tym etapie sąd nie ocenia zasadności samej skargi, której nieprzekazanie stanowi podstawę do wymierzenia grzywny. Podkreślić również należy, że wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązku, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. nastąpiło przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Przesłanką do wymierzenia grzywny jest bowiem sam fakt nieprzekazania skargi sądowi w ustawowym terminie, bez względu na przyczyny takiego stanu rzeczy.

W orzecznictwie sądów administracyjnych zwraca się również uwagę na mieszany charakter omawianej grzywny: dyscyplinujący, represyjny i prewencyjny (por. uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, ONSAiWSA z 2010 r., nr 1, poz. 2). Wymierzenie grzywny służy nie tylko zmuszeniu organu do przekazania skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy, lecz również ma na celu wywarcie na organie represji za niedopełnienie tej czynności w przepisanym terminie oraz zapobieganie naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukaranego jak i przez inne organy (por. postanowienie NSA z dnia 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OZ 232/13, dostępne w CBOSA). Ustalenie wysokości grzywny pozostawione zostało miarkowaniu sądu, przy określeniu jedynie jej górnej granicy.

W ocenie tutejszego Sądu orzeczona grzywna jest współmierna do stwierdzonego uchybienia i mieści się w granicach określonych w art. 154 § 6 p.p.s.a. Wymierzając organowi grzywnę w wysokości 200 zł, Sąd wziął pod uwagę, że mimo wezwania Sądu z dnia 13 lipca 2023 r. (k. 12 akt sądowych) oraz powtórnego wezwania z dnia 4 sierpnia 2023 r. (k. 21 akt sądowych) nadal organ nie nadesłał odpowiedzi na przedmiotowy wniosek.

Jednocześnie nie budzi wątpliwości, że prezydent miasta, będący organem wykonawczym gminy, jest podmiotem, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., a w rezultacie jest on zobowiązany do udostępnienia informacji, mających charakter informacji publicznej, będących w jego posiadaniu.

W tej sytuacji, wymierzona grzywna będzie stanowić adekwatną dolegliwość za niewykonanie ustawowego obowiązku przekazania skargi, a także wpłynie na prawidłowe działanie podmiotu w przyszłości.

Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w pkt. 1 sentencji postanowienia.

O kosztach postępowania, obejmujących zwrot od organu na rzecz wnioskodawcy uiszczonego wpisu od wniosku, orzeczono stosownie do treści art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.