Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 26 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Go 299/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 12 sierpnia 2024 r., nr 0801-IEW.4253.15.2024.2 w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej postanawia: oddalić zażalenie.

M. S. (dalej: "Skarżący", "Strona") wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze (dalej: "DIAS") z 12 sierpnia 2024 r., nr 0801-IEW.4253.15.2024.2 w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej.

Zarządzeniem z 25 października 2024 r., sygn. akt I SA/Go 299/24, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 12 sierpnia 2024 r. nr 0801-IEW.4253.15.2024.2, UNP: 0801-24-058260 w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193 ze zm.). W treści zarządzenia wyznaczono siedmiodniowy termin do uiszczenia wskazanej opłaty oraz sposób jej dokonania, określając jednocześnie rygor niewykonania wezwania.

Przesyłka wraz z odpisem powyższego zarządzenia został przesłany na adres wskazany przez Stronę w skardze (k. 4), a po niepodjęciu korespondencji przez Skarżącego została zwrócona do WSA, po dokonaniu dwukrotnej awizacji (k. 19) i uznana za prawidłowo doręczoną z dniem 14 listopada 2024 r. (k. 20). Wyznaczony termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał z dniem 21 listopada 2024 r.

Postanowieniem z 26 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Go 299/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę złożoną przez Skarżącego na postanowienie DIAS z 12 sierpnia 2024 r., nr 0801-IEW.4253.15.2024.2, w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej.

Odpis powyższego postanowienia został skutecznie doręczony Stronie w dniu 10 grudnia 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 30), a zatem wyznaczony w nim termin upływał z dniem 17 grudnia 2024 r.

Pismem z 17 grudnia 2024 r. Skarżący wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie, w którym zaskarżył w całości postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 26 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Go 299/24, wnosząc jednocześnie o jego uchylenie. Skarżący podniósł w nim również, że nie otrzymał żadnego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. Jego zdaniem nie było również awiza. Skarżący podniósł, że pod wskazanym przez niego adresem regularnie odbierana jest poczta i z całą pewnością nie było tam żadnego listu z Sądu. Nie mógł on opłacić skargi bo nie otrzymał wezwania do jej zapłacenia. Z tego względu odrzucenie skargi jest nieskuteczne, bezprawne i postanowienie powinno zostać uchylone.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Zgodnie z art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie zaś do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Stosownie do treści art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2, zgodnie z którym zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Zgodnie zaś z § 4, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości fakt, że Skarżący, wnosząc skargę nie uiścił od niej wpisu sądowego. Wobec tego, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 25 października 2024 r., wezwał go do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to nie zostało odebrane przez Stronę i uznane za doręczone z dniem 14 listopada 2024 r. na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. Od tego dnia rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do uiszczenia należnego wpisu. Upływał on 21 listopada 2024 r. Pomimo uznania za skuteczne doręczenie wezwania, we wskazanym terminie, Skarżący nie uiścił braku fiskalnego.

Przyjęte domniemanie doręczenia podlega obaleniu jeśli adresat w reklamacji skierowanej do poczty wskaże okoliczności, z których będzie wynikało, że doręczenie zastępcze miało wady.

W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd pierwszej instancji słusznie przyjął, że doręczenie zastępcze odpowiadało wymogom z art. 73 p.p.s.a. Z informacji zawartych na kopercie (k. 19) wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi była dwukrotnie awizowana: 31 października 2024 r. oraz 8 listopada 2024 r., niepodjęta w terminie, została zwrócona do nadawcy 15 listopada 2024 r.

Skarżący mógł obalić domniemanie doręczenia gdyby skutecznie złożył reklamację w trybie art. 92 ustawy z dnia 23 listopada 2012 roku – Prawo pocztowe. Z treści zażalenia wynika, że Skarżący reklamacji jednak nie złożył. Skarżący nie przedstawił jakichkolwiek okoliczności, które podważałyby wiarygodność adnotacji dokonanych przez Pocztę na kopercie (k. 19). Nie złożył, np. skutecznej reklamacji przesyłki. Sąd pierwszej instancji jak i NSA nie miały zatem podstaw do podważania faktu, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków skargi została skutecznie doręczona w trybie doręczenia zastępczego 14 listopada 2024 r.

W niniejszej sprawie nie jest sporne, że pomimo upływu zakreślonego terminu brak fiskalny skargi nie został uzupełniony. W tej sytuacji skarga podlegała odrzuceniu, o czym prawidłowo orzekł Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.

-----------------------

3