Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 24 lutego 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna - Kubicka Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska (sprawozdawca) Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 lutego 2026 roku sprawy ze skargi R. Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 15 września 2025 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadpłaty w podatku od towarów i usług na poczet zaległości podatkowych oddala skargę.

1. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie z dnia 15 września 2025 r., nr [...], Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, utrzymującego w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. z dnia 8 kwietnia 2025 r., nr [...], w przedmiocie zaliczenia R. Ł. (dalej jako: "podatnik", "strona" lub "skarżący") nadpłaty 136 026,12 zł w podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 2011 r., wynikającej z wpłaty w dniu 27 października 2017 r., w wysokości 200 000 zł wraz z należnym oprocentowaniem w kwocie 81 839,15 zł, na poczet zaległości wynikających z decyzji organu odwoławczego z dnia 14 lutego 2024 r., nr [...]

1.1. Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia 30 września 2024 r. podatnik wystąpił m.in. o wydanie postanowienia w sprawie zaliczenia nadpłaty wynikającej z wpłaty w dniu 27 października 2017 r., w wysokości 200 000 zł wraz z należnym oprocentowaniem, na poczet zaległości podatkowych.

W dniu 6 listopada 2024 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. wydał postanowienie, w którym zaliczył nadpłatę w podatku od towarów i usług, powstałą po wydaniu przez organ odwoławczy decyzji z dnia 14 lutego 2024 r., wynikającą z wpłaty w dniu 27 października 2017 r., w wysokości 200 000 zł wraz z należnym oprocentowaniem w kwocie 81 839,15 zł, na poczet następujących zaległości: - w podatku dochodowym w wysokości 19% pobieranym od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej PIT-36L za 2021 r., - podatku od towarów i usług za miesiące: październik 2022 r., grudzień 2022 r., luty 2023 r., marzec 2023 r., czerwiec 2023 r., październik 2023 r., listopad 2023 r., grudzień 2023 r., - w podatku dochodowym od osób fizycznych od wypłaconych wynagrodzeń PIT-4 za listopad 2023 r., grudzień 2023 r. Jednocześnie organ poinformował stronę, że przekazał część powyższej nadpłaty na poczet zajęcia wierzytelności Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. z dnia 31 stycznia 2024 r.

Postanowieniem z dnia 17 marca 2025 r. organ II instancji uchylił w całości powyższe postanowienie z dnia 6 listopada 2024 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania wskazując, że postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przez organ I instancji nie jest wystarczające do podjęcia prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie.

1.2. Ponownie rozstrzygając sprawę, powołanym na wstępie postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2025 r., organ I instancji dokonał zaliczenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za listopad 2011 r. w kwocie 136 026,12 zł, wynikającej z wpłaty w dniu 27 października 2017 r., w wysokości 200 000 zł wraz z należnym oprocentowaniem w kwocie 81 839,15 zł, w związku z zaległościami wynikającymi z decyzji organu odwoławczego z dnia 14 lutego 2024 r., nr [...] oraz na skutek deklaracji i zeznań. Wspomniane zaległości dotyczą:

- podatku dochodowego w wysokości 19% pobieranego od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej PIT-36L za 2021 r. i na należność główną zaliczono: 4.478,27 zł (kwota zaliczona z nadpłaty: 3.277 zł, kwota zaliczona z należnego oprocentowania: 1.201,27 zł),

- podatku od towarów i usług za październik 2022 r. i na należność główną zaliczono: 2.382 zł (kwota zaliczona z nadpłaty: 1.637 zł, kwota zaliczona z należnego oprocentowania: 745 zł),

- podatku od towarów i usług za grudzień 2022 r. i na należność główną zaliczono: 2.266 zł (kwota zaliczona z nadpłaty: 1.528,35 zł, kwota zaliczona z należnego oprocentowania: 737,65 zł),

- podatku od towarów i usług za luty 2023 r. i na należność główną zaliczono: 2.680 zł (kwota zaliczona z nadpłaty: 1.775,11 zł, kwota zaliczona z należnego oprocentowania: 904,89 zł),

- podatku od towarów i usług za marzec 2023 r. i na należność główną zaliczono: 3.020 zł (kwota zaliczona z nadpłaty: 1.982,50 zł, kwota zaliczona z należnego oprocentowania: 1.037,50 zł),

- podatku od towarów i usług za czerwiec 2023 r. i na należność główną zaliczono: 52.661 zł (kwota zaliczona z nadpłaty: 33.660,69 zł, kwota zaliczona z należnego oprocentowania: 19.000,31 zł),

- podatku od towarów i usług za październik 2023 r. i na należność główną zaliczono: 8.085 zł (kwota zaliczona z nadpłaty: 5.000,60 zł, kwota zaliczona z należnego oprocentowania: 3.084,40 zł),

- podatku dochodowego od osób fizycznych od wypłaconych wynagrodzeń PIT-4 za listopad 2023 r. i na należność główną zaliczono: 246 zł (kwota zaliczona z nadpłaty: 151,30 zł, kwota zaliczona z należnego oprocentowania: 94,30 zł),

- podatku od towarów i usług za listopad 2023 r. i na należność główną zaliczono: 95.640 zł (kwota zaliczona z nadpłaty: 58.720,74 zł, kwota zaliczona z należnego oprocentowania: 36.919,26 zł),

- podatku dochodowego od osób fizycznych od wypłaconych wynagrodzeń PIT-4 za grudzień 2023 r. i na należność główną zaliczono: 308 zł (kwota zaliczona z nadpłaty: 187,91 zł, kwota zaliczona z należnego oprocentowania: 120,09 zł),

- podatku od towarów i usług za grudzień 2023 r. na należność główną: 46.099 zł (kwota zaliczona z nadpłaty: 28.104,92 zł, kwota zaliczona z należnego oprocentowania: 17.994,08 zł).

W motywach rozstrzygnięcia organ I instancji wyjaśnił, że po dokonaniu poprawnego rozliczenia wpłat i wydaniu decyzji umarzającej z dnia 14 lutego 2024 r., że powstała nadpłata w VAT za listopad 2011 r. z tytułu dokonanej przez stronę w dniu 27 października 2017 r., wpłaty w wysokości 200 000 zł wraz z należnym oprocentowaniem w kwocie 81 839,15 zł. Dniem powstania nadpłaty, zgodnie z treścią art. 73 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm. – dalej w skrócie: "o.p.") jest dzień zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej, a w niniejszej sprawie jest to w dniu 27 października 2017 r.

W wyniku przeprowadzonej analizy ustalono, że podatnik posiadał wymagalne zaległości podatkowe, które pozostają w związku ze wspomnianą decyzją organu II instancji oraz wynikają ze złożonych przez podatnika deklaracji i zeznań podatkowych:

- w podatku dochodowym w wysokości 19% pobieranym od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej PIT-36L za 2021 r. w wysokości: 4.478,27 zł,

- w podatku od towarów i usług za październik 2022 r. w wysokości: 2.382 zł,

- w podatku od towarów i usług za grudzień 2022 r. w wysokości: 2.266 zł,

- w podatku od towarów i usług za luty 2023 r. w wysokości: 2.680 zł,

- w podatku od towarów i usług za marzec 2023 r. w wysokości: 3.020 zł,

- w podatku od towarów i usług za czerwiec 2023 r. w wysokości: 52 661 zł,

- w podatku od towarów i usług za październik 2023 r. w wysokości: 8.085 zł,

- w podatku dochodowym od osób fizycznych od wypłaconych wynagrodzeń PIT-4 za listopad 2023 r. w wysokości: 246 zł,

- w podatku od towarów i usług za listopad 2023 r. w wysokości: 95 640 zł,

- w podatku dochodowym od osób fizycznych od wypłaconych wynagrodzeń PIT-4 za grudzień 2023 r. w wysokości: 308 zł,

- podatku od towarów i usług za grudzień 2023 r. w wysokości: 46 099 zł.

Organ I instancji wskazał, że w momencie rozliczania nadpłaty, powyższe zobowiązania wynikające ze złożonych przez podatnika deklaracji i zeznań podatkowych nie zostały przez podatnika uregulowane. Dokonano więc zaliczenia wpłaty z dnia 27 października 2017 r., w wysokości 200 000 zł wraz z należnym oprocentowaniem w kwocie 81 839,15 zł na poczet powyższych zaległości. Przedstawiono również sposób naliczenia i rozliczenia oprocentowania nadpłaty. Według organu I instancji przedmiotowa nadpłata pokryła w całości powyższe zobowiązania podatkowe.

1.3. W zażaleniu na powyższe postanowienie podatnik zaskarżył je w całości, nie formułując sprecyzowanych zarzutów.

1.4. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, opisanym na wstępie postanowieniem, utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W motywach postanowienia wskazano, że przedmiotem sprawy jest nadpłata w podatku od towarów i usług za listopad 2011 r., która powstała w związku z dokonaną przez stronę w dniu 27 października 2017 r., wpłatą w wysokości 200 000 zł wraz z należnym oprocentowaniem w kwocie 81 839,15 zł. Powyższa nadpłata została zaliczona na poczet zaległości wynikających z deklaracji i zeznań strony, obejmujących następujące okresy rozliczeniowe: - w podatku dochodowym w wysokości 19% pobieranym od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej PIT-36L za 2021 r., - podatku od towarów i usług za miesiące: październik 2022 r., grudzień 2022 r., luty 2023 r., marzec 2023 r., czerwiec 2023 r., październik 2023 r., listopad 2023 r., grudzień 2023 r., - w podatku dochodowym od osób fizycznych od wypłaconych wynagrodzeń PIT-4 za listopad 2023 r. i grudzień 2023 r. W wyniku dokonanych rozliczeń nadpłata w całości pokryła powyższe zobowiązania podatkowe.

2.1. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżący zakwestionował powyższe postanowienie, zarzucając naruszenie art. 78 § 1 o.p. poprzez niewłaściwe wyliczenie (zaniżenie) wysokości odsetek od nadpłaconego podatku, tj. poprzez błędne ustalenie liczby dni, za które powyższe odsetki przysługują podatnikowi. W oparciu o powyższe zarzut strona wniosła o uchylenie zaskarżonych postanowień, a w uzasadnieniu skargi rozwinęła i umotywowała swoje stanowisko.

2.2. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko i argumenty w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozważył co następuje:

3. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 – dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu lub czynności nie doszło do naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych niepodnoszonych w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Uznanie skargi za zasadną następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów prawa, dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź uchybienia prawu materialnemu (art. 145 § 1 p.p.s.a.), co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.

Na podstawie przepisów art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 p.p.s.a., Sąd rozpoznał niniejszą sprawę w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

3.1. Badając zaskarżone postanowienie, według opisanych powyżej kryteriów, Sąd nie stwierdza, aby w sprawie doszło do obrazy prawa materialnego, bądź naruszenia przepisów prawa procesowego, w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, które rodziłoby konieczność usunięcia owego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego.

Istota sporu w niniejszej sprawie dotyczy prawidłowości zaliczenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 2011 r., powstałej w związku z dokonaną przez stronę w dniu 27 października 2017 r., wpłatą w wysokości 200 000 zł wraz z należnym oprocentowaniem w kwocie 81 839,15 zł. na poczet zaległości wynikających z deklaracji i zeznań strony, obejmujących następujące okresy rozliczeniowe: - w podatku dochodowym w wysokości 19% pobieranym od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej PIT-36L za 2021 r., - podatku od towarów i usług za miesiące: październik 2022 r., grudzień 2022 r., luty 2023 r., marzec 2023 r., czerwiec 2023 r., październik 2023 r., listopad 2023 r., grudzień 2023 r., - w podatku dochodowym od osób fizycznych od wypłaconych wynagrodzeń PIT-4 za listopad 2023 r. i grudzień 2023 r.

Zdaniem skarżącego powyższa nadpłata została niewłaściwie oprocentowana i w efekcie doszło do jej zaniżenia, poprzez błędne ustalenie liczby dni, za które przysługuje podatnikowi. W skardze nie kwestionowano istnienia i wysokości zaległości podatkowych strony.

3.2. Stosownie do przepisu art. 21 § 1 pkt 1 o.p. zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania. Zgodnie z przepisem art. 76 § 1 o.p. nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, odsetek za zwłokę od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek, kosztów upomnienia oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych. Z kolei przepis art. 78 § 1 o.p. stanowi, że nadpłaty podlegają oprocentowaniu w wysokości równej wysokości odsetek za zwłokę, o których mowa w art. 56 § 1 o.p., pobieranych od zaległości podatkowych. W sprawach zaliczenia nadpłaty na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych i należności, o których mowa w art. 76 § 1a o.p., organ podatkowy, na wniosek podatnika, wydaje postanowienie, na które służy zażalenie. W przypadku zaliczenia nadpłaty na poczet zaległych zobowiązań podatkowych i należności, o których mowa w treści art. 76 § 1a, przepisy art. 55 § 2 i art. 62 § 1 stosuje się odpowiednio. Stosownie do regulacji w art. 76a § 2 pkt 1 o.p. zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowych następuje z dniem powstania nadpłaty - w przypadkach, o których mowa w art. 73 § 1 pkt 1-3 i 5 oraz § 2. Zgodnie z treścią art. 73 § 1 pkt 1 o.p. nadpłata powstaje, z zastrzeżeniem § 2, z dniem zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej. Jednocześnie zgodnie z przepisem art. 76a § 1 o.p. przy zaliczeniu nadpłat mają również zastosowanie przepisy art. 55 § 2 i art. 62 § 1 o.p. - obowiązujące w dniu zaliczenia.

Na podstawie art. 55 § 2 o.p., jeżeli dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim w dniu wpłaty, pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę. Stosownie do treści art. 59 § 1 pkt 1 o.p. zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek zapłaty.

3.3. Odnosząc powyższe regulacje na grunt badanej sprawy, Sąd podkreśla, że po dokonaniu zaliczenia przez organy podatkowe nadpłaty, z tytułu dokonanej przez skarżącego wpłaty w dniu 27 października 2017 r., na poczet zaległości podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące oraz w podatku dochodowym PIT-36L za 2021 r. i PIT-4 za listopad i grudzień 2023 r., od powyższych zaległości nie wystąpiły odsetki za zwłokę.

Zgodnie z treścią art. 62 § 1 o.p. jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania z różnych tytułów, dokonaną wpłatę, z zastrzeżeniem § 2, zalicza się na poczet podatku, począwszy od zobowiązania o najwcześniejszym terminie płatności, chyba że podatnik wskaże, na poczet którego zobowiązania dokonuje wpłaty. Jeżeli dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim, w dniu wpłaty, pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę (art. 55 § 2 o.p.).

Sąd wyjaśnia, że będące przedmiotem sądowej kontroli postanowienie o zaliczeniu nadpłaty na poczet zaległości podatkowej jest aktem formalnym, nieprzesądzającym o istnieniu zaległości podatkowej, a jedynie informującym o sposobie zaliczenia owej nadpłaty, stosownie do unormowania art. 62 § 1 i § 3 o.p. Ze względu na charakter tego postępowania nie można w jego ramach rozstrzygać wszelkich zagadnień materialnoprawnych, choć oczywiście do zaliczenia wpłaty na zaległość podatkową konieczne jest ustalenie, że dana zaległość istnieje. Innymi słowy postanowienia wydane w przedmiocie zaliczenia informują jedynie podatnika o sposobie rozliczenia konkretnych kwot (nadpłaty, wpłat i zaległości podatkowych). Z chwilą doręczenia takich postanowień organ podatkowy jest nimi związany, zaś ich ostateczność oznacza tylko tyle, że do czasu wyeliminowania, w sposób przewidziany prawem, funkcjonują w obrocie prawnym (por. wyrok NSA z dnia 6 września 2017 r., o sygn. akt II FSK 2082/15 - treść powołanych orzeczeń dostępna jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem: [...]).

3.4. Biorąc pod uwagę powyższe regulacje Sąd wskazuje, że w niniejszej sprawie organy podatkowe prawidłowo ustaliły dwie kluczowe dla rozstrzygnięcia kwestie, mianowicie z akt sprawy bezspornie wynika istnienie nadpłaty w podatku od towarów i usług powstałej na skutek wpłaty w wysokości 200 000 zł, dokonanej w dniu 27 października 2017 r. przez skarżącego oraz istnienie zaległości podatkowych, w związku z decyzją z dnia 14 lutego 2024 r. oraz wynikających z deklaracji i zeznań strony, obejmujących następujące okresy rozliczeniowe: - w podatku dochodowym w wysokości 19% pobieranym od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej PIT-36L za 2021 r., - podatku od towarów i usług za miesiące: październik 2022 r., grudzień 2022 r., luty 2023 r., marzec 2023 r., czerwiec 2023 r., październik 2023 r., listopad 2023 r., grudzień 2023 r., - w podatku dochodowym od osób fizycznych od wypłaconych wynagrodzeń PIT-4 za listopad 2023 r. i grudzień 2023 r. Wysokość nadpłaty oraz wysokość powyższych zaległości podatkowych nie jest kwestionowane przez skarżącego. Wobec powyższego uznać należy, że organy podatkowe dokonały prawidłowego zaliczenia nadpłaty z dnia 27 października 2017 r. na poczet powyższych zaległości podatkowych skarżącego.

Postanowienie o zaliczeniu nadpłaty na poczet zaległości podatkowych, o którym mowa w art. 76a § 1 o.p. potwierdza, w formie aktu administracyjnego w indywidualnej sprawie, że z mocy prawa, w dacie wynikającej z prawa i wskazanej w tym postanowieniu, nastąpiło zaliczenie określonej kwoty nadpłaty na dane zaległości podatkowe, nie konstytuuje natomiast powyższego stanu prawnego (por. wyroki NSA z dnia: 27 kwietnia 2010 r., o sygn. akt I FSK 797/09 i 22 marca 2012 r., o sygn. akt I FSK 729/11). Z poglądu wyrażanego w orzecznictwie wynika jednoznacznie, że w przypadku zaistnienia nadpłaty oraz zaległości podatkowej organ ma obowiązek dokonania odpowiedniego zaliczenia, niezależnie od woli strony domagającej się zwrotu nadpłaty (por. wyrok NSA z dnia 7 listopada 2014 r., o sygn. akt II FSK 1033/13).

3.5. Stosownie do przepisu art. 78 § 4 o.p. oprocentowanie z tytułu nadpłaty przysługuje do dnia zwrotu nadpłaty, zaliczenia jej na poczet zaległych lub bieżących zobowiązań podatkowych (...). Przepis ten wyznacza zatem końcową granicę - moment do którego podatnikowi przysługuje należne oprocentowanie i jest to dzień zaliczenia nadpłaty, a nie dzień doręczenia decyzji stwierdzającej jej powstanie.

Skarżący podnosząc zarzut naruszenia art. 78 o.p. nie wykazał, na czym konkretnie miałoby polegać błędne ustalenie liczby dni, za które podatnikowi przysługuje oprocentowanie. Z ostatnio powołanej regulacji wynika, że nadpłaty podlegają oprocentowaniu jedynie w ściśle ustalonych przypadkach, określonych w przepisach o.p., co oznacza, że nie wszystkie nadpłaty podlegają oprocentowaniu. W badanej sprawie organ szczegółowo podał zakres dat, w których naliczono oprocentowanie, a strona nie wykazała błędów w tym zakresie, np. które dni miałyby zostać pominięte. Organy podatkowe obu instancji w sposób prawidłowy przedstawiły wysokość i sposób naliczenia oprocentowania, z zastosowaniem art. 78a o.p., a mianowicie w przypadku zaległości z tytułu:

- podatku dochodowym w wysokości 19% pobieranym od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej PIT-36L za 2021 r. - oprocentowanie od kwoty 200 000 zł naliczone zostało od dnia powstania nadpłaty, tj. od 27 października 2017 r. do dnia 3 maja 2022 r. i wyniosło 73 315 zł;

- podatku od towarów i usług za październik 2022 r. - oprocentowanie od kwoty 196 723 zł naliczone zostało od dnia powstania nadpłaty, tj. od 27 października 2017 r. do dnia 26 listopada 2022 r. i wyniosło 89 522 zł;

- podatku od towarów i usług za grudzień 2022 r. - oprocentowanie od kwoty 195 086 zł naliczone zostało od dnia powstania nadpłaty, tj. od 27 października 2017 r. do dnia 26 stycznia 2023 r. i wyniosło 94 157 zł;

- podatku od towarów i usług za luty 2023 r. - oprocentowanie od kwoty 193 557,65 zł naliczone zostało od dnia powstania nadpłaty, tj. od 27 października 2017 r. do dnia 27 marca 2023 r. i wyniosło 98 669 zł;

- podatku od towarów i usług za marzec 2023 r. - oprocentowanie od kwoty 191 782,54 zł naliczone zostało od dnia powstania nadpłaty, tj. od 27 października 2017 r. do dnia 26 kwietnia 2023 r. i wyniosło 100 365 zł;

- podatku od towarów i usług za czerwiec 2023 r. - oprocentowanie od kwoty 189 800,04 zł naliczone zostało od dnia powstania nadpłaty, tj. od 27 października 2017 r. do dnia 26 lipca 2023 r. i wyniosło 107 136 zł;

- podatku od towarów i usług za październik 2023 r. - oprocentowanie od kwoty 156 139,35 zł naliczone zostało od dnia powstania nadpłaty, tj. od 27 października 2017 r. do dnia 28 listopada 2023 r. i wyniosło 96 308 zł;

- podatku dochodowym od osób fizycznych od wypłaconych wynagrodzeń PIT-4 za listopad 2023 r. - oprocentowanie od kwoty 151 138,75 zł naliczone zostało od dnia powstania nadpłaty, tj. od 27 października 2017 r. do dnia 21 grudnia 2023 r. i wyniosło 94 605 zł;

- podatku od towarów i usług za listopad 2023 r. - oprocentowanie od kwoty 150 987,45 zł naliczone zostało od dnia powstania nadpłaty, tj. od 27 października 2017 r. do dnia 28 grudnia 2023 r. i wyniosło 94 930 zł;

- podatku dochodowym od osób fizycznych od wypłaconych wynagrodzeń PIT-4 za grudzień 2023 r. - oprocentowanie od kwoty 92 266,71 zł naliczone zostało od dnia powstania nadpłaty, tj. od 27 października 2017 r. do dnia 23 stycznia 2024 r. i wyniosło 58 963 zł;

- podatku od towarów i usług za grudzień 2023 r. - oprocentowanie od kwoty 92 078,80 zł naliczone zostało od dnia powstania nadpłaty, tj. od 27 października 2017 r. do dnia 26 stycznia 2024 r. i wyniosło 58 953 zł.

Powyższych wyliczeń, ani ilości dni, ani stopy oprocentowania, a w rezultacie kwoty oprocentowania skarżący nie podważył. Z kolei organ odwoławczy słusznie wyjaśnił, że należne stronie oprocentowanie wynosi łącznie 81 839,15 zł. Wbrew stanowisku zawartemu w skardze, okoliczność doręczenia decyzji z dnia 14 lutego 2024 r., umarzającej postępowanie, pozostaje bez znaczenia w realiach niniejszej sprawy. Stąd oczekiwanie skarżącego naliczenia oprocentowania nadpłaty aż do dnia 28 lutego 2024 r., czyli do dnia poręczenia powyższej decyzji, jest całkowicie nieuprawnione. W tym stanie rzeczy zarzut naruszenia art. 78 o.p. nie mógł odnieść zamierzonego rezultatu.

3.6. W ocenie Sądu organy obu instancji prawidłowo wyjaśniły istotne okoliczności sprawy, a zaskarżone postanowienie zostało podjęte na podstawie i w granicach prawa. Na aprobatę zasługuje stanowisko, że na gruncie niniejszej sprawy zaistniały przesłanki warunkujące zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowych, a także, iż zaliczenie to zostało dokonane z zachowaniem reguł przewidzianych w o.p. Motywy ujęte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia obrazują szczegółowy tok rozumowania organu, które doprowadziło do jego wydania oraz wyjaśniają przesłanki faktyczne i prawne, jakimi kierował się organ odwoławczy, podejmując owo rozstrzygnięcie. Sąd stwierdza, że przy wydaniu zaskarżonych postanowień nie doszło do naruszeń przepisów o.p., a skarżący nie zdołał podważyć poczynionych w sprawie ustaleń. Dokonaną przez organy obu instancji wykładnię i subsumcję przepisów o.p. uznać należy za prawidłową i z tych powodów zarzuty skargi nie zasługiwały na uwzględnienie. Odmienna ocena okoliczności faktycznych sprawy prezentowana przez skarżącego nie świadczy o wadliwości zaskarżonych postanowień.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł o oddaleniu skargi w całości jako pozbawionej usprawiedliwionych podstaw, po uprzednim rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym, w trybie art. 120 w zw. z art. 119 pkt 3 p.p.s.a.