Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Beata Czyżewska po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Powiatowego Lekarza Weterynarii w Zgierzu w przedmiocie rozpoznania wniosku o przydzielenie puli numerów identyfikacyjnych dla kóz postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. przyznać i nakazać wypłacić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokat J. K., prowadzącej Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ul. [...], kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. ał

Pismem z 25 marca 2024 r. J. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Powiatowego Lekarza Weterynarii w Zgierzu (powoływanego dalej jako "PLW"), w przedmiocie rozpoznania wniosku o przydzielenie puli numerów identyfikacyjnych dla kóz. W jej uzasadnieniu wskazał, że organ od 2021 r. odmawia wydania decyzji w sprawie przyznania puli kolczyków dla 16 sztuk kóz. W ocenie skarżącego, organ szkaluje go jako wzorowego hodowcę kóz alpejskich, a jego dowody są bez wartości.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie i wskazał, że pismo skarżącego jest kolejną skargą w sprawie, która była już wcześniej przedmiotem postępowań prowadzonych przez Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Łodzi (powoływanego dalej jako "WLW") oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi. Organ wyjaśnił, że J. P. pismami z 10 i 15 lutego 2022 r. wniósł skargę do WLW na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez PLW postępowania w przedmiocie przydziału puli numerów kolczyków dla kóz. WLW po przeprowadzeniu analizy zgromadzonego materiału dowodowego wydał postanowienie nr 2/2022 z 23 lutego 2022 r. stwierdzając, że PLW nie dopuścił się bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania w przedmiocie przydziału puli numerów kolczyków dla kóz. Natomiast postanowieniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SA/Łd 221/22 oraz z 27 maja 2022 r. sygn. akt II SA/Łd 404/22 odrzucono skargi J. P. na ww. postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Sądy administracyjne stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.) sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zgodnie zaś z art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r. poz. 935 - dalej w skrócie "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

W literaturze przyjmuje się, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (zob. T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 84).

W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że analiza akt sprawy uzasadnia wniosek, że organ administracji, którego bezczynność została uczyniona przedmiotem skargi zakończył postępowanie w przedmiocie wniosku skarżącego zawiadamiając go o sposobie załatwienia sprawy przed wniesieniem skargi. Tym samym sąd administracyjny nie jest uprawniony merytorycznie orzekać w niniejszej sprawie.

Z akt sprawy wynika, że pismem z 15 marca 2021 r. skarżący złożył do Powiatowego Lekarza Weterynarii w Zgierzu wniosek o przydzielenie puli numerów identyfikacyjnych dla kóz. Postanowieniem z 24 listopada 2021 r. nr 9/2021, znak: WIW-Zdr.912.6.47.2021 Wojewódzki Lekarz Weterynarii w Łodzi wskazał, że PLW dopuścił się bezczynności w przedmiocie przekazania zgodnie z właściwością wniosku skarżącego w sprawie przyznania puli numerów kolczyków dla kóz i zobowiązał organ do załatwienia sprawy do 10 grudnia 2021 r. Pismem z 1 grudnia 2021 r. PLW przekazał sprawę wydania kolczyków dla zwierząt należących do skarżącego według właściwości do Powiatowego Biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w A., o czym zawiadomił skarżącego.

Mając na względzie przedstawiony powyżej stan faktyczny sprawy stwierdzić należy, że w sytuacji, gdy nie istnieje przedmiot skargi na bezczynność, gdyż postępowanie już się przed danym organem zakończyło, tam nie jest możliwe zaskarżenie stanu bezczynności istniejącej w trakcie trwania postępowania. Tym bardziej niedopuszczalna jest skarga na bezczynność organu, gdy takie postępowanie nie zostało nigdy wszczęte, nie toczyło się i toczyć się nie mogło z powodów prawnych, wskutek czego nie można było wydać żadnej decyzji (por. postanowienie WSA w Lublinie z 24 maja 2022 r., sygn. akt III SAB/Lu 7/22, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej jako: "CBOSA").

Jednocześnie godzi się wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19 wyjaśnił, że: "Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.". Jakkolwiek powyższa uchwała traktuje bezpośrednio o zakończeniu postępowania administracyjnego przez wydanie decyzji ostatecznej, przyjąć należy, że sformułowana w niej zasada dotyczy także zakończenia czynności przez organ administracji publicznej w inny przewidziany prawem sposób – a takim sposobem jest w szczególności przekazanie podania do organu właściwego w trybie art. 65 § 1 k.p.a. Pod pojęciem "załatwienia sprawy" należy bowiem rozumieć nie tylko wydanie aktu władczego kończącego postępowanie, ale również podjęcie działania stosownie do treści art. 65 § 1 k.p.a. (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 14 maja 2020 r., sygn. akt II SAB/Wr 63/19, CBOSA).

Następnie należy wyjaśnić, że zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 4 listopada 2022 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (tekst jedn.: Dz.U. z 2023 r. poz. 1815 - dalej w skrócie "u.s.i.r.z. z 2022 r.", na wniosek posiadacza bydła, wielbłądowatego, jeleniowatego, owcy lub kozy kierownik biura powiatowego Agencji, zwany dalej "kierownikiem biura", przydziela pulę numerów identyfikacyjnych, którymi będą znakowane zwierzęta. Kierownik biura przydziela pulę numerów identyfikacyjnych, którymi będą znakowane zwierzęta, w terminie 2 dni od dnia złożenia wniosku, a jeżeli objęta tym wnioskiem pula numerów identyfikacyjnych, którymi będą znakowane zwierzęta, znacznie przekracza liczbę zwierząt utrzymywanych przez posiadacza - wydaje decyzję o odmowie przydzielenia puli numerów identyfikacyjnych (ust. 2).

Stwierdzić zatem należy, że właściwym organem do rozpoznania wniosku o przydzielenie puli numerów identyfikacyjnych dla kóz jest kierownik biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Właściwość ta była tożsama również w dniu złożenia przez skarżącego wniosku, bowiem zgodnie z treścią art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 2001 ze zm. - dalej w skrócie "u.s.i.r.z. z 2004 r."), na wniosek posiadacza bydła, owiec lub kóz kierownik biura przydziela pulę numerów identyfikacyjnych zwierząt gospodarskich, którymi będą znakowane posiadane przez niego zwierzęta gospodarskie. W konsekwencji powyższych unormowań Sąd stwierdza, że osoba planująca zamówić kolczyki dla kóz powinna złożyć w biurze powiatowym ARiMR wniosek o przyznanie puli numerów identyfikacyjnych dla zwierząt, a nie kierować wniosek do Powiatowego Lekarza Weterynarii, jak to uczynił skarżący. Wobec stwierdzenia swojej niewłaściwości organ działając, na podstawie art. 65 § 1 z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm. - dalej w skrócie "k.p.a."), zgodnie z którym jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie. Prawidłowo i zgodnie z wytycznymi zawartymi w postanowieniu WLW z 24 listopada 2021 r. nr 9/2021, PLW przekazał podanie do Powiatowego Biura ARiMR w A., o czym zawiadomił skarżącego.

Konkludując stwierdzić należy, że wniesienie skargi na bezczynność organu w sytuacji gdy postępowanie w przedmiocie rozpoznania wniosku o przydzielenie puli numerów identyfikacyjnych dla kóz nie zostało wszczęte przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w Zgierzu i nie toczyło się z uwagi na brak jego właściwości, a organ jednocześnie przekazał podanie do organu właściwego, to skarga na bezczynność w takim stanie faktycznym i prawnym podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Załatwienie sprawy przed wniesieniem skargi, tj. przekazanie sprawy organowi właściwemu powoduje, że stan bezczynności przestaje istnieć, co w konsekwencji oznacza, że taka skarga jest niedopuszczalna.

Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 postanowienia.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu Sąd orzekł w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2024 r. poz. 763).

dj