Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Marta Świetlik po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K.K. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim adwokatowi K.K., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu obejmującej sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług.

Wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę M.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego.

W piśmie z dnia [...] kwietnia 2022 r. skarżący wnosząc o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku wniósł jednocześnie o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w celu wniesienia skargi kasacyjnej.

Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2022 r. sygn. akt II SPP/Go 45/22 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim ustanowił adwokata dla skarżącego.

Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła skarżącemu pełnomocnika - adwokata K.K.

W dniu 19 lipca 2022 r. pełnomocnik skarżącego zapoznał się z aktami sprawy.

Następnie, także w dniu 19 lipca 2022 r. (data nadania), pełnomocnik skarżącego złożył do tut. Sądu opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od ww. wyroku, wnosząc jednocześnie o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte ani w całości ani w części.

Zarządzeniem z dnia 21 lipca 2022 r. Przewodniczący Wydziału stwierdził, że ww. opinia została sporządzona z zachowaniem zasad należytej staranności.

Wobec powyższego należy zważyć, co następuje:

Stosownie do treści art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 329) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a." wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tekst jedn. Dz.U. 2019 r. poz. 18) – powoływane dalej jako "rozporządzenie".

Opłaty w sprawach przed sądami administracyjnymi zostały określone w § 21 rozporządzenia. Zgodnie z ust. 1 pkt 1 tego przepisu opłaty te wynoszą w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - opłatę obliczoną na podstawie § 8, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł. Natomiast w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł (ust. 1 pkt 2 lit.b § 21 rozporządzenia).

Mając na uwadze treść ww. przepisów, przedmiot niniejszej sprawy oraz fakt, że ustanowiony z urzędu pełnomocnik nie reprezentował skarżącego w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jako stawkę wynagrodzenia za sporządzoną opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej należało przyjąć 75% stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit.c) rozporządzenia tj. 180 zł. Tak obliczoną kwotę wynagrodzenia na podstawie § 4 ust. 3 rozporządzenia należało podwyższyć o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze powyższe okoliczności referendarz sądowy, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.