Dnia 16 sierpnia 2011 r. (data stempla pocztowego) S. Z. wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r. stwierdzającej, że zespół dworsko-parkowy położony w B., stanowiący byłą współwłasność S. i J. małżonków Z. podpadał pod działanie art. 2 ust. 1 lit. e dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r., Nr 3, poz. 13 ze zm.), zwanego dalej "dekretem PKWN".
W odpowiedzi organ wskazał, iż wydał akt w odniesieniu do którego pozostawał w bezczynności, a mianowicie decyzją z dnia [...] września 2011 r. Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i stwierdził, że parcele katastralne [...] oraz [...] objęte dawnym wykazem hipotecznym [...] tab. B. F., stanowiące byłą współwłasność S. i J. małżonków Z. nie podpadały pod działanie art. 2 ust. 1 lit. e dekretu PKWN. W związku z powyższym, wniósł o oddalenie skargi.
Pismem z dnia 29 września 2011 r. (k. 16) Skarżący cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W świetle przedstawionego stanu faktycznego i prawnego Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.
