Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Żak po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. Z. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 651/25 o wezwaniu W. Z. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi W. Z. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 7 lutego 2025 r. nr DOZ-OAiK.650.390.2024.UB w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków postanawia: oddalić zażalenie.

Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie zarządzeniem z dnia 19 grudnia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 651/25, wezwał skarżącego W. Z. do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 7 lutego 2025 r. nr DOZ-OAiK.650.390.2024.UB w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków w kwocie

200 złotych, stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia

16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2021 r. poz. 535; dalej "rozporządzenie RM").

Zażalenie na powołane zarządzenie wniósł skarżący. Wystąpił o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Wniósł też o przyznanie mu prawa pomocy

w zakresie całkowitym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że po wpłynięciu skargi, do zadań sądu pierwszej instancji należy zbadanie, czy odpowiada ona wymogom formalnym, a także czy został uiszczony wpis sądowy.

W razie potrzeby sąd wzywa do usunięcia braków formalnych i uiszczenia wpisu.

Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej "p.p.s.a."), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Według zaś

art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a.

W myśl § 2 ust. 6 rozporządzenia RM, w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5 wpis stały wynosi 200 zł. Natomiast zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, o ile ustawa nie stanowi inaczej.

Uwzględniając przytoczone przepisy należy stwierdzić, że skarżący został prawidłowo wezwany zaskarżonym zarządzeniem do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie niewymienionej co do rodzaju i przedmiotu w ustępach poprzedzających ust. 6 § 2 rozporządzenia RM. Skarżący został również pouczony o rygorze niezastosowania się do wezwania. Prawidłowo określono również i wysokość należnego wpisu. Ponadto zasadnie Przewodniczący wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu już po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Oto bowiem prawomocnym postanowieniem z dnia 19 grudnia 2025 r., sygn. akt VII SPP/Wa 59/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego

o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Odnosząc się z kolei do powtórnego wniosku skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy, który to wniosek skarżący zamieścił w zażaleniu, należy wyjaśnić, że wniosek ten był bezskuteczny, tzn. wniosek ten nie mógł podważyć prawidłowości zarządzenia o wezwaniu do wpisu.

Jak wynika z akt sprawy oraz pozostających przy tej sprawie akt o sygn. VII SPP/Wa 59/25 (dot. prawa pomocy), skarżący złożył go bezpośrednio po tym jak prawomocnie odmówiono mu, na skutek merytorycznego rozpoznania wniosku o przyznania prawa pomocy, m.in. zwolnienia od kosztów sądowych (odpowiednio daty: 23 stycznia 2026 r. – doręczenie postanowienia w przedmiocie prawa pomocy oraz 27 stycznia 2026 r. – wniesienie zażalenia).

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184

w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.