Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędziowie: WSA Janusz Bociąga (spr.) WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. i P. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na lokalizację w pasie drogowym stosika do sprzedaży [...] oddala skargę

M. D. i P. D. (dalej skarżące) zaskarżyły decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 stycznia 2020 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 39 ust.1 pkt 1, ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, § 6 pkt3, załącznik Nr 1, Załącznik Nr 2, uchwały Rady Miasta Krakowa nr CXV/1547/10 z dnia 3 listopada 2010r. w sprawie utworzenia parku kulturowego pod nazwą Park Kulturowy Stare Miasto, którą utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 15 lipca 2019 r., odmawiającą wydania skarżącym zezwolenia na lokalizację w pasie drogowym ul. G (działka nr [...] obręb [...] jedn. ew. Ś) stoiska do sprzedaży [...] o pow. 1 m 2 w okresie od dnia 1 marca 2020 r. do dnia 30 sierpnia 2020 r.

Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Skarżące zawróciły się z wnioskami o wydanie zezwolenia na lokalizację w pasie drogowym ul. G (działka nr [...] obręb [...] jedn. ew. Ś) stoiska do sprzedaży obwarzanków o pow. 1 m 2 : w dniu 23 listopada 2011 r. (na okres od poniedziałku do soboty), 11 września 2012 r. (na okres od dnia 1 października 2012 r. do dnia 30 września 2013 r.) oraz w dniu 13 listopada 2014 r. zaznaczając w ostatnim wniosku, że planowanym okresem zajęcia pasa drogowego jest okres od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia 31 marca 2015 r. a następnie od dnia 1 marca 2020 r. do dnia 30 sierpnia 2020 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekał już w przedmiotowej sprawie. Wyrokiem z dnia 27 listopada 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 361/13, oraz wyrokiem z dnia 5 grudnia 2018r. sygn. akt III SA/Kr 985/18 uchylił decyzje Kolegium utrzymujące decyzje Prezydenta Miasta odmawiającą wydania skarżącym zezwolenia na lokalizację stoiska w pasie drogowym ul. G.

Prezydent Miasta w dniu [...] 2019 r. wydał decyzję, ponownie odmawiając uwzględnienia wniosku skarżących (decyzja po złożeniu czwartego z kolei wniosku). Organ l instancji wskazał, że lokalizację obiektów niezwiązanych z gospodarką drogową i potrzebami ruchu pasa drogowego regulują przepisy ustawy o drogach publicznych z dnia 21 marca 1985 r. oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 1 czerwca 2004 r. w sprawie określenia warunków udzielania zezwoleń na zajęcie pasa drogowego. W przypadku złożonego wniosku w przedmiotowej sprawie powyższe przepisy nie mają zastosowania, gdyż ul. G w K znajduje się w granicach Parku Kulturowego Stare Miasto, dla którego obowiązują przepisy prawa miejscowego, tj. Uchwała Nr XC/2361/17 Rady Miasta Krakowa z 6 grudnia 2017 r. zmieniająca Uchwałę Nr CXV/1547/10 w sprawie utworzenia parku kulturowego pod nazwą Park Kulturowy Stare Miasto oraz załącznik nr 2. Podano, że przepisy uchwały w sposób enumeratywny wskazują dopuszczone w/w aktem prawnym lokalizacje w których możliwe jest prowadzenie działalności handlowej. W dalszej części uzasadnienia opisano przebieg postępowania w sprawie powołując się jednocześnie na wyrok WSA w Krakowie sygn. III SA/Kr 985/18. Wskazano, że organ pierwszej instancji ponownie rozpatrzył wniosek z 13 listopada 2014 r. Wezwano Stronę do wskazania terminu planowanego zajęcia pasa drogowego oraz doprecyzowania lokalizacji. Strona wskazała nowy termin zajęcia pasa drogowego od dnia 1 marca do dnia 30 sierpnia 2020 r. oraz załączyła mapę zasadniczą wraz zaznaczoną lokalizacją i opisem miejsca handlu obwoźnego - "Obok drzwi wejściowych na posesję", a także uproszczony projekt stoiska.

Organ podał, że w wyniku przeprowadzonego postępowania ustalono, iż brak jest możliwości wydania decyzji zgodnie z wnioskiem Strony, albowiem lokalizacja wskazana przez Stronę znajduje się w strefie obowiązywania przepisów Uchwały nr CXV/1547/10 z dnia 3 listopada 2010 r. w sprawie utworzenia parku kulturowego pod nazwą Park Kulturowy Stare Miasto. Powyższa uchwała reguluje przepisy prawa miejscowego dla ochrony krajobrazu kulturowego zabytków oraz historycznego układu urbanistycznego Starego Miasta oraz Plant Królewskich wraz ze Wzgórzem Wawelskim i jego otoczeniem będącym obszarem wpisanym na listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Naturalnego UNESCO oraz do rejestru zabytków. Granice Parku Kulturowego Stare Miasto zostały określone w § 1 ust. 1 powołanej uchwały. Wnioskowana przez Stronę lokalizacja znajduje się w granicach objętych ww. aktem. Uchwała stanowi akt prawa miejscowego, wydana w granicach upoważnień ustawowych.

Zgodnie z treścią § 6 ust. 3 powoływanej Uchwały dopuszczalny jest handel obwoźny m.in. obwarzankami krakowskimi. Uchwała wprowadza jednak ograniczenia dla tego rodzaju działalności, które dotyczą lokalizacji punktów handlowych, a co się z tym wiąże ich określonej ilości.

Szczegółowe lokalizacje zostały wskazane w załączniku nr 2 do przedmiotowej uchwały. Jak wynika z załącznika nr 2 przy ul. G wyznaczono łącznie siedem miejsc dla tego typu działalności, a wskazana we wniosku lokalizacja w ogóle nie została uwzględniona w załączniku nr 2.

W najbliższej okolicy ul. G miejsca te znajdują się u zbiegu ul. G i ul. S oraz przy Placu [...]. Wobec powyższego zgodnie ze znowelizowanymi przepisami uchwały nr CXV/1547/10 z dnia 3 listopada 2010 r. w sprawie utworzenia parku kulturowego pn. "Park Kulturowy Stare Miasto" brak jest możliwości wydania decyzji zgodnie z wnioskiem strony. Zdaniem organu pierwszej instancji biorąc pod uwagę fakt, że przepisy prawa miejscowego nie dopuszczają w ogóle lokalizacji stoiska handlowego do sprzedaży obwarzanków przy ul. G, prowadzenie postępowania w kierunku oceny zgodności lokalizacji stoiska w zgodzie z przepisami ustawy o drogach publicznych stało się bezprzedmiotowe. M. i P. D. złożyły odwołanie od powyższej decyzji zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania:

art. 107 § 1 pkt 7 i § 3 kpa, poprzez brak należytego sporządzenia uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji, w tym w szczególności brak przedstawienia dowodów, które miałyby potwierdzić fakty przyjęte przez organ w swojej decyzji,

art. 7 kpa i art. 77 § 1 kpa poprzez brak dokładnego, należytego i wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności związanych z przedmiotem prowadzonego postępowania oraz brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, poprzez oparcie decyzji na nieaktualnej wizji w terenie i nie przeprowadzenie nowej z udziałem Strony,

art. 12 kpa poprzez prowadzenie postępowania w sposób przewlekły, podczas gdy wyrażona w art. 12 kpa zasada szybkości i prostoty stanowi naczelną zasadę postępowania administracyjnego,

art. 8 kpa poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania jego uczestników do władzy publicznej, nie kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania,

- art. 79 § 2 k.p.a. poprzez naruszenie zasady bezpośredniego uczestnictwa strony w czynnościach dowodowych i oparcie decyzji na nieaktualnej wizji w terenie. Odwołujące się wniosły o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Strony podkreśliły, że starania o wydanie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego przy ulicy G zostały przez nie rozpoczęte już w 2008 roku. Mają świadomość tego, iż organy orzekają według stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wydawania decyzji. Wskazać jednak należy, iż właśnie z uwagi na długi czas trwania postępowania, nieprzestrzeganie przez organ wydający decyzję podstawowych zasad wynikających z kodeksu postępowania administracyjnego tj. zasadę szybkości prowadzenia postępowania dozwolone lokalizacje do prowadzenia działalności handlu obwoźnego nie są już dostępne. Zauważono także, że w pasie drogowym ul. G będącej w granicach Parku Kulturowego Stare Miasto znajduje się sześć innych stanowisk z obwarzankami w odległości kilkudziesięciu metrów od siebie, zatem gdyby organ działał szybko, profesjonalnie w oparciu o precyzyjne dokumenty i bez zbędnej zwłoki strona miałaby możliwość zlokalizować stoisko w miejscu dozwolonym przez wskazaną uchwałę. Takie działanie organu podważa nie tylko zasadę szybkości postępowania, ale także zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów podejmujących decyzję w sprawach. Mając na uwadze powyższe, organ wydający decyzję w l instancji w sposób niezasadny wydłużył postępowanie, w wyniku czego doszło do sytuacji, w której wybrana lokalizacja przy ul. G jest w ogóle niedopuszczalna, a także organ nie przeprowadził nowej wizji lokalnej w terenie, a swoją decyzję oparł na nieaktualnej wizji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznając odwołanie wskazało, że w sprawie już orzekało, oraz zapadły dwa wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Przedmiotowa sprawa natomiast jest następstwem uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 5 grudnia 2018 r. III SA/Kr 985/18 decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 lipca 2018 r. W uzasadnieniu wyroku Sąd podał, że wykładnia przepisów ww. uchwały, w szczególności § 6 pkt 3 oraz uchwały zmienianej w powiązaniu z art. 39 ust. 3 ustawy o drogach publicznych prowadzi do wniosku, że już ustalenie, iż dany punkt sprzedaży obwoźnej obwarzanków nie znajduje się w miejscu dopuszczonym przez akty prawa miejscowego stanowi wystarczającą przesłankę do odmowy wydania zezwolenia przez zarządcę drogi na zajęcie pasa drogowego. Trafnie bowiem wskazuje Kolegium, że wszystkie wnioskowane przez skarżące lokalizacje znajdują się w obszarze parku kulturowego Stare Miasto.

Sąd wskazał, że w związku z tym, skoro organ odmówił wydania zezwolenia powołując się na postanowienia ww. uchwały winien w sposób umożliwiających dokonanie weryfikacji przez sąd administracyjny wykazać ponad wszelką wątpliwość, że punkty lokalizacji sprzedaży obwoźnej obwarzanków, a dołączone mapy są na tyle nieczytelne, że nie pozwalają na ocenę, czy orzekające organy przekroczyły, czy też nie przekroczyły ram uznania administracyjnego, zwłaszcza, iż w zestawieniu z załącznikiem nr 1 do uchwały z dnia 6 grudnia 2017 r. Nr XC/2361/17, na którym zaznaczono z kolei dopuszczalne punkty sprzedaży nie tylko stoisk handlu obwoźnego, ale i innych obiektów niezwiązanych z drogą, czy potrzebami ruchu drogowego, także nie jest to możliwe bez cienia wątpliwości w tym zakresie, że proponowane punkty lokalizacji stoisk sprzedaży obwarzanków przez skarżące pokrywają się z tymi wskazanymi w załączniku nr 1 do uchwały zmieniającej. Sąd wskazał, że organy powinny w sposób precyzyjny określić położenie proponowanych i dozwolonych miejsc sprzedaży obwoźnej [...], zaznaczając je w sposób czytelny na stosownych mapach i w określonej skali, by w tym zakresie nie było żadnych wątpliwości.

Strony przedłożyły do akt sprawy kopię mapy zasadniczej dla działki Nr 514/2 z zaznaczoną lokalizacją punktu przy budynku Nr [...] oraz uproszczony projekt lokalizacji stoiska przy ul. G. Wskazano zaktualizowaną datę początkową zajęcia pasa od dnia 1 marca do dnia 30 sierpnia 2020 r. z wnioskiem o umożliwienie przedłużenia terminu umieszczenia stoiska. Na kopi mapy zapisano różowym długopisem "obok drzwi wejściowych na posesję".

W oparciu o te dokumenty organ pierwszej instancji wydał zaskarżoną decyzją. Do decyzji dołączony został załącznik Nr 1 do uchwały Rady Miasta Krakowa, na której zaznaczone są miejsca lokalizacji słupów ogłoszeniowych, tablic ogłoszeniowych i informacyjnych, obiektów handlu obwoźnego, ekspozycji plastyków oraz targowiska kwiaciarek. Czarną kropką zaznaczono stoisko handlowe.

Zgodnie z art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy zabrania się w pasie drogowym lokalizacji obiektów budowlanych, umieszczania urządzeń, przedmiotów i materiałów niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego. Ustęp 3 art. 39 stanowi natomiast, że w szczególnie uzasadnionych przypadkach lokalizowanie w pasie drogowym obiektów budowlanych lub urządzeń niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego oraz reklam, może nastąpić wyłącznie za zezwoleniem właściwego zarządcy drogi, wydawanym w drodze decyzji administracyjnej - zezwolenie nie jest wymagane w przypadku zawarcia umowy, o której mowa w ust. 7 lub w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c. Wskazano, że dla terenu na którym Strona wystąpiła z wnioskiem o czasowe zajęcie pasa drogowego pod lokalizację punktów handlu obwoźnego obowiązuje uchwała Rady Miasta Krakowa z dnia 3 listopada 2010 r. w sprawie utworzenia parku kulturowego pod nazwą Park Kulturowy Stare Miasto ze zmianami (Tekst jednolity: Dz. Urz. Małop.2019.1507). Granice Parku Kulturowego Stare Miasto zostały określone w załączniku Nr 1 do uchwały. Zgodnie z preambułą uchwałę podjęto dla ochrony krajobrazu kulturowego, zabytków oraz historycznego układu urbanistycznego Starego Miasta i Plant Krakowskich wraz ze Wzgórzem Wawelskim i jego otoczeniem, będącym obszarem wpisanym na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Naturalnego UNESCO oraz do rejestru zabytków, w trosce o należyty wizerunek Miasta, w celu zachowania i kształtowania krajobrazu kulturowego i historycznego charakteru przestrzeni publicznej na tym obszarze.

W uchwale tej ustalono między innymi zakazy i ograniczenia dotyczące prowadzenia działalności handlowej i usługowej. Paragraf 6 pkt 3 uchwały stanowi, że dopuszcza się handel obwoźny wyłącznie: obwarzankami krakowskimi - produktami o chronionym oznaczeniu geograficznym w Unii Europejskiej, kasztanami jadalnymi lub pamiątkami związanymi z Krakowem lub jego tradycją kulturową. Lokalizacja obiektów handlu obwoźnego jest dopuszczona wyłącznie w miejscach wskazanych w załączniku Nr 2 do uchwały i wymaga zachowania warunków określonych w § 3 ust. 1 oraz na terenie dróg publicznych uzyskania zezwolenia zarządcy drogi wydanego zgodnie z przepisami odrębnymi, a na pozostałych terenach zawarcia stosownej umowy z Gminą. Obiekty handlu obwoźnego dopuszcza się wyłącznie w przypadku, gdy ich forma i kolorystyka zostały pozytywnie zaopiniowane przez Gminę.

W załączniku Nr 2 do uchwały Nr CXV/1547/10 Rady Miasta Krakowa pn. Park Kulturowy "Stare Miasto" wskazano min. miejsca, w których może być prowadzony handel obwoźny krakowskimi obwarzankami. Zarząd wskazał, że pas drogowy ul. G w całości stanowi działka Nr [...] obr. [...] jednostka ewidencyjna Ś. Dołączono do akt sprawy załącznik Nr 1 do uchwały Rady Miasta Krakowa, na której zaznaczone są miejsca lokalizacji słupów ogłoszeniowych, tablic ogłoszeniowych i informacyjnych, obiektów handlu obwoźnego, ekspozycji plastyków oraz targowiska kwiaciarek. Kolorem czerwonym zaznaczono ulicę G.

Dołączono również mapę Rynku Krakowa wraz z otaczającymi ulicami, na której zaznaczono numery działek oraz fragment mapy na której zaznaczona jest działka Nr [...] na której położony jest budynek Nr [...], przy którym jak wskazują wnioskodawcy ma być usytuowany obiekt handlu obwoźnego. Natomiast jak wynika z załącznika Nr 2 do uchwały obiekt handlu obwoźnego obwarzankami może być usytuowany w tym regionie ulicy G po przeciwnej stronie ulicy G - budynek na rogu Placu [...] i u zbiegu ulicy G i S.

Zgodnie z zaleceniami Sądu organy powinny w sposób precyzyjny określić położenie proponowanych i dozwolonych miejsc sprzedaży obwoźnej obwarzanków, zaznaczając je w sposób czytelny na stosownych mapach i w określonej skali, by w tym zakresie nie było żadnych wątpliwości.

Zdaniem Kolegium nie było potrzeby przeprowadzenia wizji lokalnej w terenie. Kolegium dokonało zaznaczenia na dołączonym do akt sprawy wydruku na którym znajduje się działka Nr [...] wraz z budynkiem Nr [...] oraz działka Nr [...] na której znajduje się Plac [...] proponowanego miejsca położenia punktu i dozwolonego w tej okolicy miejsca sprzedaży obwoźnej obwarzanków. Bezspornie działka Nr [...] ul. G nie jest lokalizacją wskazaną w załączniku Nr 2 do uchwały. Dozwolone punkty sprzedaży w najbliżej okolicy ul. G znajdują się u zbiegu ulicy G i S oraz przy placu [...]. Tak więc biorąc pod uwagę wniosek Strony o czasowe zajęcie pasa drogowego pod lokalizację punktu handlu obwoźnego przy ul. G (działka Nr [...]) oraz zapisy powołanej wyżej uchwały, Kolegium podzieliło stanowisko organu pierwszej instancji, że obowiązujące przepisy prawa miejscowego nie dopuszczają w tym miejscu w ogóle lokalizacji punktu handlu obwoźnego. Wobec powyższego brak jest podstaw prawnych do wydania zezwolenia na wnioskowane zajęcie pasa drogowego. Odnosząc się do zarzutu odwołania, że sprawa była prowadzona przewlekle i dlatego dozwolone lokalizacje do prowadzenia działalności handlu obwoźnego nie są już dostępne. Kolegium wskazało, że zgodnie z przepisami wydając decyzję administracyjną obowiązany jest uwzględnić stan faktyczny i prawny na dzień wydawania rozstrzygnięcia. Kolegium utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Nadto Kolegium wskazało też, że kwestia ewentualnej przewlekłości postępowania wykracza poza przedmiot rozpatrywania niniejszej sprawy.

W skardze na powyższą decyzję Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżące podniosły zarzuty:

1. naruszenia prawa materialnego:

- art. 39 ust. 1 ustawy o drogach publicznych poprzez błędne zastosowanie polegające

na przyjęciu, że stoisko handlu obwoźnego będzie

a) powodować niszczenie lub uszkodzenie drogi i jej urządzeń albo zmniejszenie jej

trwałości, podczas gdy w trakcie postępowania nie podjęto żadnych czynności celem

udowodnienia powyższego

b) będzie zagrażało bezpieczeństwu ruchu drogowego podczas, gdy ze względu na

infrastrukturę oraz natężenie ruchu ul. S ustawienie we wnioskowanym punkcie

stoiska handlowego nie będzie mieć negatywnego wpływu na płynne przemieszczanie

się pieszych bądź pojazdów.

2. naruszenia przepisów postępowania:

* art. 7, 77 i 80 k.p.a. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i

rozpatrzenia materiału dowodowego polegającego na przyjęciu, że ustawienie stoiska

handlu obwoźnego w pasie drogowym ul. G będzie powodować niszczenie

lub uszkodzenie drogi i jej urządzeń albo zmniejszenie jej trwałości oraz zagrażać

bezpieczeństwu ruchu drogowego,

* art. 107 § 1 k.p.a. poprzez braku należytego uzasadnienia i braku przedstawienia

dowodów. W dalszej części treści skargi powtórzona została argumentacja zawarta w

odwołaniu.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. jedn., Dz. U. z 2017 r., póz. 2188) w zw. żart. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2018 r., póz. 1302 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga więc merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji z przepisami prawa.

Przedmiotem skargi jest odmowa wydania zezwolenia na lokalizację w pasie drogowym ul. G (działka nr [...] obręb [...] jedn. ew. Ś) stoiska do sprzedaży [...] o pow. 1 m 2 . Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z brzmieniem art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2017 r., póz. 2222, zwanej dalej ustawą o drogach publicznych) zabrania się dokonywania w pasie drogowym czynności, które mogłyby powodować niszczenie lub uszkodzenie drogi i jej urządzeń albo zmniejszenie jej trwałości oraz zagrażać bezpieczeństwu ruchu drogowego. Powołany przepis jedynie przykładowo wskazuje rodzaje zabronionych w pasie drogowym działań, wymieniając wśród nich m.in. zakaz lokalizowania obiektów budowlanych, urządzeń, przedmiotów i materiałów niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego (pkt 1 cyt. artykułu).

Niewątpliwie stoisko do sprzedaży obwarzanków stanowi obiekt niezwiązany z potrzebami zarządzania drogą lub potrzebami ruchu drogowego, a zatem jego posadowienie w pasie drogowym - co do zasady - objęte jest zakazem wynikającym z treści tego przepisu. Prawną podstawę umieszczenia (posadowienia) w pasie drogowym urządzenia bądź obiektu budowlanego niezwiązanego z drogą i jej zadaniami, stanowi jedynie art. 39 ust. 3 ustawy o drogach publicznych. W przepisie tym ustawodawca sformułował wyjątek od przedstawionej wyżej zasady, stwierdzając, że tylko w szczególnie uzasadnionych przypadkach lokalizowanie w pasie drogowym obiektów budowlanych lub urządzeń niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego może nastąpić wyłącznie za zezwoleniem właściwego zarządcy drogi, wydanym w formie decyzji administracyjnej. Konstrukcja tego przepisu wskazuje, że decyzje administracyjne wydawane na jego podstawie mają charakter uznaniowy. Wprawdzie decyzja w tym przedmiocie pozostaje pod kontrolą sądowoadministracyjną, jednak zakres tej kontroli jest ograniczony, bowiem Sąd bada wyłącznie zgodność z prawem podjętego rozstrzygnięcia, nie wnikając natomiast w jego celowość. Badaniu podlega, czy przy podjęciu decyzji spełniona została, zawarta w art. 7 k.p.a. powinność uwzględnienia słusznego interesu społecznego i słusznego interesu strony oraz czy respektowane były konstytucyjne zasady legalizmu i równości wobec prawa, a co równie istotne czy stan faktyczny sprawy został wszechstronnie wyjaśniony w świetle stosowanych przepisów prawa materialnego.

Należy wskazać, że przepisy ustawy o drogach publicznych regulują kwestie związane z korzystaniem z dróg publicznych różnych kategorii i zarządzaniem nimi, służyć mają ochronie samych dróg i urządzeń związanych z drogą stwarzając przy tym warunki optymalnie bezpiecznego i wygodnego ruchu drogowego. Ochroną drogi zajmuje się zarządca drogi i to on wydaje też zezwolenia na zajęcie pasa drogowego. W przedmiotowej sprawie natomiast powyższe przepisy nie mają w całości zastosowania, gdyż ul. G w K znajduje się w granicach Parku Kulturowego Stare Miasto, dla którego obowiązują przepisy prawa miejscowego, tj. Uchwała Nr XC/2361/17 Rady Miasta Krakowa z 6 grudnia 2017 r. zmieniająca Uchwałę Nr CXV/1547/10 w sprawie utworzenia parku kulturowego pod nazwą Park Kulturowy Stare Miasto oraz załącznik nr 2. Przepisy uchwały natomiast w sposób enumeratywny wskazują dopuszczone w/w aktem prawnym lokalizacje, w których możliwe jest prowadzenie działalności handlowej.

Preambuła uchwały Rady Miasta Krakowa z dnia 6 grudnia 2017 r. Nr XC/2361/17, wskazuje, że dla ochrony krajobrazu kulturowego, zabytków oraz historycznego układu urbanistycznego Starego Miasta i Plant Krakowskich wraz ze Wzgórzem Wawelskim i jego otoczeniem, będącym obszarem wpisanym na listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Naturalnego UNESCO oraz do rejestru zabytków, w trosce o należyty wizerunek Miasta (...) Rada Miasta Krakowa podjęła uchwałę (...) w celu zachowania i kształtowania krajobrazu kulturowego i historycznego charakteru przestrzeni publicznej na tym obszarze, regulacje zawarte w ww. uchwale oraz w uchwale Rady Miasta Krakowa z dnia 6 grudnia 2017 r. Nr XC/2361/17, zmieniającej uchwałę Nr CXV/1547/10 w sprawie utworzenia parku kulturowego pod nazwą Park Kulturowy Stare Miasto, mają znaczenie dla treści rozstrzygnięcia w przedmiocie zezwolenia zarządcy drogi na zajęcie pasa drogowego.

Niewątpliwie, rada gminy (miasta) ma kompetencję uchwałodawczą, powiązaną w dodatku z kompetencją opiniodawczą innego organu (wojewódzkiego konserwatora zabytków). Upoważnienie do stanowienie aktów prawa miejscowego w rozumieniu art. 87 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a którym są ww. uchwały, dają przepisy art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz art. 16 i 17 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.

Tak ustanowiony akt prawa miejscowego, w myśl art. 88 Konstytucji RP obowiązuje powszechnie. Obie wyżej wskazane uchwały zostały ogłoszone w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego, pierwsza 6 grudnia 2010 r. (Dz. Urz. Woj.. Małop. Nr 647, póz. 5336), druga, zmieniająca pierwotną -14 grudnia 2017 r. (Dz. Urz. Woj. Z 2017 r., póz. 8844), na terenie działania Rady Miasta Krakowa. Zatem przepisy wskazanych uchwał dopełniają przepisy zawarte w przepisach ustawy o drogach publicznych - w tym w art. 39 ust. 3 tej ustawy.

Zgodnie z § 6 pkt 3 uchwały Rady Miasta Krakowa z dnia 6 grudnia 2017 r. Nr XC/2361/17 dopuszcza się handel obwoźny wyłącznie obwarzankami krakowskimi -produktami o chronionym oznaczeniu geograficznym w Unii Europejskiej, a lokalizacja tego handlu jest dopuszczona wyłącznie w miejscach wskazanych w załączniku nr 2 do uchwały i wymaga zachowania warunków wskazanych w § 3 ust. 1 uchwały oraz na terenie dróg publicznych uzyskania zezwolenia zarządcy drogi, wydanego zgodnie z przepisami.

Wykładnia przepisów ww. uchwały, w szczególności § 6 pkt 3 oraz uchwały zmienianej w powiązaniu z art. 39 ust. 3 ustawy o drogach publicznych prowadzi do wniosku, że już ustalenie, iż dany punkt sprzedaży obwoźnej obwarzanków nie znajduje się w miejscu dopuszczonym przez akty prawa miejscowego stanowi wystarczającą przesłankę do odmowy wydania zezwolenia przez zarządcę drogi na zajęcie pasa drogowego. Trafnie bowiem wskazuje Kolegium, że wszystkie wnioskowane przez skarżące lokalizacje znajdują się w obszarze parku kulturowego Stare Miasto. W ocenie Sądu organy odmawiając wydania zezwolenia prawidłowo powołały się na postanowienia ww. uchwały. Wykazały, że punkty lokalizacji sprzedaży obwoźnej obwarzanków, wskazane we wnioskach skarżących o wydanie zezwolenia na ich posadowienie w pasie drogowym, nie pokrywają się z tymi wskazanymi w załączniku graficznym do uchwały, także w nowym brzmieniu § 6 pkt 3, nadanym uchwałą Rady Miasta Krakowa z dnia 6 grudnia 2017 r. Nr XC/2361/17 jest odniesienie do załącznika nr 2 uchwały zmienianej, a który to stanowi załącznik nr 1 uchwały zmieniającej, przedstawiający miejsca lokalizacji słupów ogłoszeniowych, tablic ogłoszeniowych i informacyjnych, obiektów handlu obwoźnego, ekspozycji plastyków oraz targowiska kwiaciarek.

Należy podnieść, że uchwała Rady Miasta Krakowa z dnia 6 grudnia 2017 r. Nr XC/2361/17, § 6 pkt 3 wprowadziła rygorystyczne zakazy. Zgodnie z § 6 pkt 3 uchwały dopuszcza się handel obwoźny wyłącznie obwarzankami krakowskimi - produktami o chronionym oznaczeniu geograficznym w Unii Europejskiej, a lokalizacja tego handlu jest dopuszczona wyłącznie w miejscach wskazanych w załączniku nr 2 do uchwały i wymaga zachowania warunków wskazanych w § 3 ust. 1 uchwały oraz na terenie dróg publicznych uzyskania zezwolenia zarządcy drogi, wydanego zgodnie z przepisami. W ocenie Sądu interpretacja § 6 pkt 3 oraz uchwały zmienianej w powiązaniu z art. 39 ust. 3 ustawy o drogach publicznych prowadzi do wniosku, że już ustalenie, iż dany punkt sprzedaży obwoźnej obwarzanków nie znajduje się w miejscu dopuszczonym przez akty prawa miejscowego, jak wnioskowane stoisko skarżących, stanowi wystarczającą przesłankę do odmowy wydania zezwolenia przez zarządcę drogi na zajęcie pasa drogowego. Trafnie wskazują organy, że wnioskowana przez skarżące lokalizacje znajduje się w obszarze parku kulturowego Stare Miasto. Bezspornie zaś działka Nr [...] ul. G nie jest lokalizacją wskazaną w załączniku Nr 2 do uchwały. Dozwolone punkty sprzedaży w najbliżej okolicy ul. G znajdują się u zbiegu ulicy G i S oraz przy placu [...]. Bezzasadny jest zarzut braku należytego uzasadnienia i braku przedstawienia dowodów. Kolegium wszechstronnie przeprowadziło postępowanie, a orzeczenie oparło na obowiązującym prawie i prawidłowo ocenionych dowodach. Zarzut ze nie rozstrzygnięto czy stoisko będzie zagrażało bezpieczeństwu ruchu drogowego podczas, gdy zdaniem skarżących, ze względu na infrastrukturę oraz natężenie ruchu ustawienie we wnioskowanym punkcie stoiska nie będzie mieć negatywnego wpływu na płynne przemieszczanie się pieszych bądź pojazdów jest bezpodstawny, skoro we wnioskowanym miejscu nie może być zgodnie z prawem umiejscowione stoisko. Rozstrzyganie w tym przedmiocie było więc zbędne. Słusznie Kolegium uznało, że kwestia ewentualnej przewlekłości postępowania wykracza poza przedmiot rozpatrywania niniejszej sprawy. Ewentualną przewlekłości postępowania skarżące mogły podnosić w odrębnym trybie, odrębnym postępowaniu. W tych okolicznościach sprawy zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu l instancji prawidłowe Organy nie naruszyły przepisów postępowania - artykułów: 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych to powodów Sąd skargę M. D. i P. D. oddalił na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten stanowi, że w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.