Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.M. na decyzję Wojewody W. z dnia 23 czerwca 2008 r., Nr "[...]" w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

W dniu 6 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie ogłosił wyrok w sprawie ze skargi Z.M. na decyzję Wojewody "[...]" z dnia 23 czerwca 2008 r. w przedmiocie pozwolenia na budowę.

W dniu 12 listopada 2008 r. skarżący wniósł o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia powyższego wyroku.

Przesyłka pocztowa zawierająca uzasadnienie powyższego wyroku była dwukrotnie awizowana w dniu 28 listopada 2008 r. i w dniu 6 grudnia 2008 r. Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 22 grudnia 2008 r. pozostawiono ją w aktach ze skutkiem doręczenia.

Dnia 2 lutego 2009 r. skarżący zwrócił się do Sądu o przesłanie mu uzasadnienia powyższego wyroku wyjaśniając, że dotychczas nie doręczono mu przedmiotowego uzasadnienia. Podał, że w związku z powyższym złożył reklamację do Urzędu Pocztowego nr 19 w Toruniu, której kopie przesłał do Sądu.

W dniu 6 lutego 2009 r. doręczono skarżącemu uzasadnienie wyroku z dnia

6 listopada 2008 r.

W dniu 22 kwietnia 2009 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu podał, że wystosował skargę do Urzędu Pocztowego nr 19 w Toruniu, w której wniósł o wyjaśnienie przyczyn niedoręczenia zawiadomienia o przesyłce z Sądu. Urząd ten w piśmie z dnia 25 lutego 2009 r. wyjaśnił, że przesyłka była dwukrotnie awizowana i następnie z powodu jej niepodjęcia zwrócona nadawcy w związku z czym reklamację należy uznać za niezasadną. Wobec powyższego skarżący złożył skargę do Dyrektora Urzędu Pocztowego w Toruniu. Po przeprowadzeniu ponownego postępowania wyjaśniającego w piśmie Urzędu Pocztowego w Toruniu z dnia 8 kwietnia 2009 r. wskazano, że brak jest podstaw do twierdzenia, iż listonosz dnia 8 grudnia 2008 r. nie pozostawił we właściwej przegródce skrzynki pocztowej zawiadomienia o nadejściu przesyłki do skarżącego, lecz jednocześnie nie wykluczono możliwości omyłkowego pozostawienia tego zawiadomienia w innej przegródce.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a.,

w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub

w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję,

a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu.

Przepis ten ustanawia tzw. domniemanie doręczenia. Oznacza to, że pismo dotarło do adresata najpóźniej z dniem ustania przyczyny, która uniemożliwiała doręczenie zwykłe lub zastępcze. Domniemanie to może zostać jednak obalone przeciwdowodem.

W niniejszej sprawie skarżący w pismach z dnia 30 stycznia 2009 r. i z dnia 2 lutego 2009 r. uprawdopodobnił, że doręczenie w trybie art. 73 p.p.s.a. nie było skuteczne. Okoliczność ta spowodowała, że w wykonaniu zarządzenia z dnia 3 lutego 2009 r., skarżącemu przesłano odpis uzasadnienia wyroku, który doręczono mu dnia 6 lutego 2009 r. Od tej daty należy liczyć bieg trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 177 § 1 p.p.s.a.).

Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął zatem z dniem 9 marca 2009 r. Przedmiotowa skarga kasacyjna została natomiast wniesiona w dniu 20 kwietnia 2009 r.

Zgodnie z art. 86 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek może przywrócić termin. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 p.p.s.a., wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności strony przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest więc dopuszczalne, jeżeli strona nie uprawdopodobni, że uchybienie terminu nie zostało przez nią zawinione. Podkreślenia wymaga, że przesłanka braku winy powinna być oceniana na tle wszystkich okoliczności danej sprawy, z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i przy rozważeniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem.

O braku winy skarżącej w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że jej dopełnienie

w ustawowym terminie stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia.

Sytuacja taka nie zaistniała w niniejszej sprawie. Skarżący nie uprawdopodobnił bowiem, że wniesienie skargi kasacyjnej po upływie terminu było przez niego niezawinione. Nie stanowi okoliczności wyłączającej winę oczekiwanie na zakończenie się postępowania reklamacyjnego dotyczącego przesyłki zawierającej uzasadnienie wyroku, skoro Sąd uwzględnił nieskuteczność doręczenia w trybie zastępczym i dnia 6 lutego 2009 r. doręczył skarżącemu uzasadnienie przedmiotowego wyroku. Z przedmiotowego wniosku nie wynika zaś, aby po doręczeniu wyroku wraz z uzasadnieniem zaistniały jakiekolwiek okoliczności uniemożliwiające skarżącemu wniesienie skargi kasacyjnej w ustawowym terminie.

Wobec powyższego nie można mówić, że uchybienie terminu do dokonania tej czynności procesowej nastąpiło bez winy skarżącego.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., należało postanowić jak

w sentencji.