Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. M. [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2020 r. sygn. akt IV SAB/Wa 1489/19 odrzucające skargę M. M. [...] na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2020 r., sygn. akt IV SAB/Wa 1489/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 - dalej p.p.s.a.), odrzucił skargę M. M. [...] na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd Wojewódzki wskazał, że po wniesieniu skargi, pismem z dnia 22 października 2019 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego, z którego wynika uprawnienie do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz przez podanie numeru PESEL bądź złożenie oświadczenia, że skarżącemu nie został nadany numer PESEL, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis wezwania został doręczony 28 października 2019 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu nie uzupełniono braków formalnych skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Przepis art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. stanowi, że pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Zgodnie zaś z treścią art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Brak pełnomocnictwa jest brakiem formalnym skargi w rozumieniu art. 46 p.p.s.a. Zgodnie zaś z § 3 tego przepisu, do pisma (skargi) należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Natomiast w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni.

W ocenie Sądu Wojewódzkiego wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczono w dniu 28 października 2019 r. Pomimo upływu terminu nie uzupełniono braku formalnego skargi, co skutkowało jej odrzuceniem na podstawie 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.

Pismem z dnia 29 stycznia 2020 r. pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2020 r. zarzucając naruszenie:

1. art. 54 § 1 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, iż uzupełnienie braków formalnych skargi na bezczynność Wojewody [...] nie mogło zostać skutecznie wniesione do organu, za pośrednictwem którego wniesiona została przedmiotowa skarga, podczas gdy zauważyć należy, że uzupełnienie braków formalnych pisma stanowi w istocie jego integralną część, wobec czego winno być złożone do tego samego adresata, do którego wpłynęła przedmiotowa skarga;

2. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez błędne uznanie, iż w toku niniejszej sprawy zaistniała przesłanka warunkująca uprawnienie Sądu do odrzucenia skargi, podczas gdy na dzień wydania zaskarżonego postanowienia przez WSA w Warszawie przez pełnomocnika skarżącego złożony został uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącego oraz oświadczenie o nienadaniu mu numeru PESEL;

3. art. 37 § 1 p.p.s.a. poprzez błędne uznanie, iż na dzień złożenia skargi na bezczynność Wojewody [...] do akt sprawy nie zostało złożone pełnomocnictwo uprawniające do występowania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi, podczas gdy już w dniu 26 lutego 2019 r. wraz z wnioskiem o udzielenie skarżącemu zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium RP do akt sprawy złożono pełnomocnictwo, w zakresie którego wskazane zostało umocowanie pełnomocnika do reprezentowania skarżącego przed sądami wszystkich instancji oraz we wszystkich postępowaniach sądowoadministracyjnych.

W zażaleniu wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Natomiast zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. stanowi, że pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Ponadto, zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.

W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że strona skarżąca nie uzupełniła w zakreślonym terminie braków formalnych skargi. Trafnie zatem WSA w Warszawie odrzucił skargę. Argumentacja zażalenia nie zasługuje na uwzględnienie. Żaden z przepisów ustawy p.p.s.a., jak również żaden przepis szczególny nie przewidują, że uzupełnienie braków formalnych skargi za pośrednictwem organu jest równoznaczne w skutkach procesowych z nadesłaniem żądanych dokumentów do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Wszelkie pisma składane w toku postępowania sądowoadministracyjnego powinny być kierowane bezpośrednio do sądu, ponieważ to przed sądem toczy się postępowanie (por. postanowienie NSA z dnia 24 lipca 2018 r., II OZ 719/18).

Podkreślić należy, że wezwanie z dnia 22 października 2019 r. zawierało jednoznaczne wskazanie, na czym polegał brak formalny skargi i w jaki sposób powinien być uzupełniony. Wezwanie zakreślało ponadto termin do dokonania uzupełnienia i rygor nieusunięcia braków formalnych środka zaskarżenia w wyznaczonym do tego terminie. Wezwanie sądowe zostało prawidłowo zredagowane. Nie może zatem ulegać wątpliwości, że przesłanie braków formalnych skargi przez osobę uprawnioną powinno nastąpić na adres WSA w Warszawie wskazany w tym wezwaniu. Wezwanie nie zawiera jakiejkolwiek treści, która mogłaby sugerować obowiązek przesłania odpisu skargi za pośrednictwem organu administracji. Przekonanie pełnomocnika strony skarżącej, tym bardziej profesjonalnego, że uzupełnienie braków formalnych środka zaskarżenia następuje w trybie art. 54 § 1 p.p.s.a. jest niczym nieuzasadnione. Powołany przepis wyraźnie przewiduje pośredni tryb wnoszenia tylko skargi i nie odnosi się do innych pism po przesłaniu jej do sądu administracyjnego przez organ, w tym do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Dodatkowo, wbrew twierdzeniu pełnomocnika skarżącego, złożenie pełnomocnictwa do akt administracyjnych nie zwalnia go z obowiązku złożenia pełnomocnictwa do akt sądowych, ponieważ zgodnie z dyspozycją art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.