Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia I. G. i T. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 grudnia 2025 r., sygn. akt III SA/Lu 140/25 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 października 2025 r., sygn. akt III SA/Lu 140/25 w sprawie skargi I. G. i T. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 20 grudnia 2024 r., nr 0601-IEW.4126.1.2024.17 w przedmiocie odpowiedzialności solidarnej wspólników spółki jawnej za zobowiązania spółki jawnej z tytułu kar pieniężnych za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, wyrokiem z dnia 23 października 2025 r., sygn. akt III SA/Lu 140/25 oddalił skargę I. G. i T. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 20 grudnia 2024 r., w przedmiocie odpowiedzialności solidarnej wspólników spółki jawnej za zobowiązania spółki jawnej z tytułu kar pieniężnych za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry.

W związku z wniesioną przez I. G. i T. W. skargą kasacyjną, Przewodniczący III Wydział WSA w Lublinie, zarządzeniem z dnia 29 grudnia 2025 r. wezwał skarżących kasacyjnie, ich pełnomocnika, do uiszczenia wpisu od wniesionego środka zaskarżenia w kwocie 1.200 zł w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.

I. G. i T. W., zażaleniem zaskarżyli w całości powołane zarządzenie w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi zarzucając mu naruszenie art. 163 § 2 w zw. z art. 167 oraz art. 227 § 1 i art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), poprzez doręczenie skarżącym zarządzenia o ustaleniu i wezwaniu do uiszczenia wpisu w niniejszej sprawie bez uzasadnienia.

Podnosząc ten zarzut strony wniosły o uchylenie zaskarżonego zarządzenia w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W przedmiotowej sprawie, zarządzenie wzywające strony do uiszczenia wpisu od wniesionej prze nich skargi kasacyjnej oparte zostało o przepis art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. określający, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W przypadku gdy wpis nie został uiszczony wraz z wnoszonym pismem, na sądzie – przewodniczącym wydziału, w którym toczy się postępowanie spoczywa obowiązek wezwania wnoszącego pismo do uiszczenia należnego wpisu, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W sytuacji nieuzupełnienia braku fiskalnego pisma - skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia lub skargi o wznowienie postępowania, pomimo wezwania, wnoszony środek zaskarżenia podlega odrzuceniu przez sąd.

Jak wynika z treści zaskarżonego zarządzenia podstawą należnego wpisu od skargi kasacyjnej, jego wysokości jaką strony obowiązane są uiścić celem prawidłowego nadania jej biegu, był § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535). Powołany przepis stanowi wprost, że wpis od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi albo sprzeciwu od decyzji, nie mniej jednak niż 100 zł.

Analiza akt przedmiotowej sprawy wskazuje jednoznacznie, że wpis od wniesionej w sprawie skargi wynosił 2.400 zł, co wynika z treści zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III WSA w Lublinie. Wniesiona skarga kasacyjna, stosownie do przywołanego § 3 rozporządzenia, podlegało obowiązkowi uiszczenia wpisu w kwocie 1.200 zł, co zostało niewadliwie ustalone w zaskarżonym zarządzeniu z dnia 29 grudnia 2025 r.

Odnosząc się do argumentacji zażalenia, że: "zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu jest błędne, gdyż nie zawiera żadnego uzasadnienia", uznać ją należy za pozbawioną uzasadnionych podstaw. Jakkolwiek stanowisko to może wynikać z okoliczności, iż w sprawie pierwsze z wydanych zarządzeń w zakresie wezwania stron do uiszczenia wpisu od skargi zostało uchylone z uwagi na brak jego uzasadnienia, czego skutkiem było zarządzenie z dnia 28 lipca 2025 r., to na obecnym etapie sprawy toczącej się przed sądami administracyjnymi brak jest podstaw do uznania, aby zarządzenie z dnia 29 grudnia 2025 r. wzywające strony do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi kasacyjnej obarczone było wadą z uwagi na brak jego uzasadnienia.

Istotnie zarządzenie z dnia 6 marca 2025 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi mogło w świetle objętej nią decyzji i braku uzasadnienia nasuwać wątpliwości co do prawidłowości ustalenia wysokości należnego w sprawie wpisu. Zaskarżona decyzja określała bowiem solidarną odpowiedzialność skarżących, jako wspólników spółki jawnej w zakresie zaległości spółki z tytułu kar pieniężnych za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry oraz odsetki za zwłokę od tych zaległości, naliczone od dnia ich powstania do dnia wydania decyzji. Wątpliwości takich nie ma już w przypadku ustalenia wpisu od wywiedzionej przez strony skargi kasacyjnej. Ostatecznie ustalony i nie zakwestionowany, zarządzeniem z dnia 28 lipca 2025 r., wpis od skargi determinowała wysokość wpisu od skargi kasacyjnej wniesionej od wydanego w sprawie wyroku. Brak było przy tym podstaw do szerszego, czy też głębszego, co sugeruje uzasadnienie zażalenia, uzasadniania zaskarżonego zarządzenia. Zestawienie wymogu nakładanego w § 3 rozporządzenia z niewadliwą wysokością ustalonego w sprawie wpisu od skargi prowadzi do oczywistego wniosku, że wysokość należnego wpisu od wniesionej skargi kasacyjnej stanowić będzie wynik prostego działania matematycznego polegającego na podzieleniu ustalonej kwoty wpisu od skargi, tak aby wpis od skargi kasacyjnej wyniósł połowę wpisu od skargi.

Przy tak oczywistym działaniu – ich sekwencji wynikającej w przepisu rozporządzenia, w sytuacji gdy wątpliwości co do kwoty wpisu od skargi nie istniały lub zostały usunięte, jak w niniejszej sprawie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie było potrzeby szczegółowego i drobiazgowego uzasadniania zarządzenia w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi kasacyjnej.

Konkludując, stwierdzić należy niewadliwość zaskarżonego zarządzenia z dnia 29 grudnia 2025 r., które poprzez wskazanie podstawy prawnej ustalonego wpisu od skargi kasacyjnej w sposób wystarczający i zupełny wskazywała podstawy określenia rzeczonego wpisu w ściśle określonej wysokości.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.