Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędziowie sędzia WSA Mirosław Montowski (spr.), sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 lipca 2020 r. sprawy ze skarg A. S. - P.P.H. [...] w N. oraz G. B. sp. z o.o. z siedzibą w N. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, II. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego A. S. - P.P.H. [...] w N. kwotę 100 zł (sto) oraz G.B. sp. z o.o. z siedzibą w N. kwotę 100 zł (sto) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2019 r., znak: [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (zwany dalej także "GINB"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., dalej "k.p.a."), po rozpatrzeniu zażaleń Pana A. S., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą P.P.H. G. w N., oraz G. B. Sp. z o.o. z siedzibą w N., na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej "[...] WINB") z [...] października 2019 r., znak: [...], o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego, utrzymał w mocy ww. postanowienie organu wojewódzkiego.

Do wydania zaskarżonego postanowienia GINB doszło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych wskazanych przez organ.

Decyzją z [...] marca 2019 r., znak: [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...]. (dalej "PINB [...]") nakazał Panu A. S. rozbiórkę nadbudowy budynku na działce nr [...] obręb [...] przy ul. O. w R., zrealizowanej z istotnym odstąpieniem od zatwierdzonego projektu budowlanego.

W toku postępowania odwoławczego, pismem z [...] lipca 2019 r., znak: [...],[...] WINB wezwał Pana A. S. do uzupełnienia i dostosowania do obowiązujących przepisów projektu budowlanego zamiennego ww. inwestycji. Organ wojewódzki jako podstawę prawną wezwania wskazał art. 35 ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 1186 ze zm., dalej "Prawo budowlane") w zw. z art. 50 § 1 k.p.a., jednocześnie ustalając termin przedłożenia poprawionego projektu do [...] października 2019 r.

Podaniem z [...] lipca 2019 r. Pan A. S. i G. B. Sp. z o.o. zwrócili się do [...] WINB z prośbą o zmianę terminu wykonania ww. obowiązku. Pismem z [...] sierpnia 2019 r. organ wojewódzki poinformował, że na obecnym etapie brak jest podstaw do zmiany określonego terminu.

W odpowiedzi na powyższe, podaniami z [...] października 2019 r. Pan A. S. i G. B. Sp. z o.o. zakwestionowali możliwość wykonania nałożonego obowiązku do [...] października 2019 r. i w związku z tym zwrócili się o "wydanie decyzji w przedmiocie przedłużenia terminu" określonego w piśmie z dnia [...] lipca 2019 r. znak: [...].

Postanowieniem z [...] października 2019 r., znak: [...],[...] WINB odmówił wszczęcia postępowania "w sprawie wydłużenia terminu wyznaczonego w piśmie (...) z [...] lipca 2019 r., znak: [...] (...)". Organ stwierdził, że brak jest podstaw do wydania decyzji o zmianie wyznaczonego terminu z uwagi na fakt, że został on określony w piśmie procesowym organu.

W ustawowym terminie zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie złożyli Pan A. S. i G. B. Sp. z o.o., podtrzymując zarzuty związane z możliwością realizacji nałożonego obowiązku w dotychczasowym terminie.

Po rozpatrzeniu powyższych zażaleń oraz przeanalizowaniu akt sprawy GINB stwierdził, że podniesione w nich zarzuty nie są zasadne, gdyż zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu.

Organ drugiej instancji przywołał art. 61a § 1 k.p.a., zgodnie z którym, gdy żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

GINB wyjaśnił, że przez "inne uzasadnione przyczyny", o których mowa w powołanym przepisie, należy rozumieć takie sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania, np. gdy w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już toczy się albo w sprawie takiej zapadło już rozstrzygnięcie lub gdy w przepisach prawa brak jest podstawy materialnoprawnej do rozpatrzenia żądania w trybie administracyjnym.

W niniejszej sprawie termin do wykonania obowiązku usunięcia nieprawidłowości w przedłożonym projekcie budowlanym zamiennym został określony w piśmie [...] WINB z [...] lipca 2019 r., w którym organ powołał się na art. 35 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane w zw. z art. 50 ust. 1 k.p.a. Jednakże GINB przyjął, że ze względu na treść tego pisma, intencją organu wojewódzkiego było wskazanie art. 35 ust. 3 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, które odnoszą się do inwestycji realizowanej z istotnym odstąpieniem od zatwierdzonego projektu budowlanego, z czym mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie. Przepis art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego daje organowi rozpatrującemu sprawę o zatwierdzenie projektu budowlanego możliwość wezwania inwestora, w drodze postanowienia, do uzupełnienia i poprawienia przedłożonego projektu, co też organ uczynił pismem z [...] lipca 2019 r. Pismo to należy zatem traktować jako postanowienie wydane w trybie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, przy czym bez znaczenia jest, że pismo to nie posiada formy postanowienia określonej w art. 124 § 1 k.p.a. Brak przewidzianej w k.p.a. formy nie oznacza jeszcze, że dana czynność organu administracji publicznej nie stanowi rozstrzygnięcia administracyjnego, jeżeli tylko spełnia wszystkie jego elementy (w tym zwłaszcza oznaczenie organu, rozstrzygnięcie i jego uzasadnienie oraz podpis osoby upoważnionej do jego wydania), szczególnie jeśli przepis prawa przewiduje jego wydanie w określonej formie, której organ nie dochował. Pismo [...] WINB z [...] lipca 2019 r. zawiera wszystkie ww. elementy, wobec czego – zdaniem GINB – nie można uznać, że nie stanowi ono aktu administracyjnego i tylko z tego powodu odmówić zmiany wyrażonego w nim rozstrzygnięcia.

W ocenie GINB powyższe uchybienie organu pierwszej instancji pozostaje bez wpływu na wynik sprawy, a [...] WINB prawidłowo wskazał, że brak jest przepisu prawa uprawniającego organ do wydania decyzji w przedmiocie zmiany terminu wykonania obowiązku nałożonego na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego. Termin ten nie ma charakteru ani terminu prekluzyjnego, po upływie którego uprawnienie podmiotu wygasa, ani też charakteru terminu ustawowego, po upływie którego dokonana czynność jest bezskuteczna. Jest on wyznaczany według uznania organu i może być przedłużany na żądanie strony również po jego upływie. Z tego względu jego zmiana lub odmowa zmiany nie wymagają zachowania szczególnej formy, a tym bardziej wydania decyzji. Obowiązku takiego nie statuują również przepisy 154 i 155 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a., gdyż zgodnie z ich treścią nie jest dopuszczalna zmiana w tych trybach postanowień, na które nie przysługuje zażalenie, takich jak np. wydane na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowalnego.

Wobec powyższego, GINB stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie było podstaw prawnych do prowadzenia postępowania w sprawie "wydania decyzji w przedmiocie przedłużenia terminu z dnia [...] lipca 2019 r., znak: [...]", zaś postanowienie [...] WINB, pomimo niezupełnie prawidłowego uzasadnienia, odpowiada prawu.

Z takim rozstrzygnięciem nie zgodził się zarówno A. S., jak i G. B. Sp. z o.o. z siedzibą w N. (zwani dalej także "skarżącymi"), którzy wnieśli skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W tożsamych co do treści skargach, ww. podmioty wnoszą o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania na ich rzecz. Skarżący zwracają się również o umożliwienie wglądu w akta postępowania przed organem powiatowym.

W skardze podniesiono, że do przedłożonego zamiennego projektu budowlanego [...] WINB wprowadził tyle zastrzeżeń i uzupełnień, tak w części architektonicznej jak i opisowej, że inwestor zmuszony jest powołać nowy zespół projektantów, specjalistów branżowych a to wymaga czasu (wydłużenia terminu).

Skarżący zwracają uwagę na skomplikowany stan prawny objęty postępowaniem, w którym [...] WINB wezwał do uzupełnienia i poprawienia złożonego zamiennego projektu budowlanego. Podnoszą, że postępowanie administracyjne trwało 3 lata. Dopiero teraz organ wojewódzki skonkretyzował zakres zmian projektu budowlanego. W dalszym ciągu toczy się jednak postępowanie odwoławcze przed organem architektoniczno-budowlanym – Prezydentem [...] – w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzją dotyczącą nadbudowy obiektu (nad częścią oznaczoną w projekcie budowlanym segmentem "[...]"), zlokalizowanego na działce nr [...] obręb [...] przy ul. O. w R.. Na dzień dzisiejszy trwają zatem postępowania administracyjne i odwoławcze. Żeby skarżący mógł obecnie wykonać projekt musi zapaść rozstrzygnięcie Prezydenta [...] ustalające, na podstawie której decyzji projekt budowlany ma być uzupełniony i dostosowany. Prezydent [...] powinien określić, które decyzje są prawomocne i na podstawie których decyzji powinien zostać uzupełniony i doprecyzowany projekt budowlany.

W odpowiedzi na skargi Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o ich oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi przepisami prawa, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm – zwanej dalej "p.p.s.a.") wynika, że w wypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas – w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a.

Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że kontrolowane postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] grudnia 2019 r. oraz utrzymane nim w mocy postanowienie [...] WINB z [...] października 2019 r. naruszają prawo w sposób opisany powyżej, a skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zaskarżonym postanowieniem GINB utrzymał w mocy postanowienie organu wojewódzkiego z [...] października 2019 r., jak to określono – "odmawiające wszczęcia postępowania administracyjnego z wniosku (...) w sprawie wydłużenia terminu wyznaczonego w piśmie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2019 r., znak: [...]."

Podstawę prawną kwestionowanego postanowienia w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania stanowił art. 61a § 1 k.p.a., zgodnie z którym, gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Z treści cytowanego przepisu wynika obowiązek organu w zakresie przeprowadzenia wstępnej analizy wniosku o wszczęcie postępowania pod względem ewentualnego wystąpienia okoliczności uniemożliwiających merytoryczne rozpatrzenie podania.

Organy zgodnie uznały, że w omawianym przypadku występuje druga ze wskazanych w przywołanym przepisie przesłanek, albowiem w ich ocenie niedopuszczalne jest wszczęcie postępowania w sprawie zmiany terminu wyznaczonego w piśmie procesowym [...] WINB z [...] lipca 2019 r. wzywającego skarżącego do przedłożenia kompletnego i prawidłowego zamiennego projektu budowlanego, gdyż postępowanie takie nie może być zakończone decyzją administracyjną, jak domagał się tego A. S..

Należy wobec tego przypomnieć, że w rzeczonym piśmie z dnia [...] lipca 2019 r., sporządzonym w postępowaniu odwoławczym toczącym się przed [...] WINB od decyzji PINB [...] z [...] marca 2019 r., znak: [...] o nakazie rozbiórki, organ wojewódzki wezwał skarżącego do uzupełnienia i dostosowania do obowiązujących przepisów projektu budowlanego zamiennego inwestycji pn.: "rozbudowa istniejącego budynku biurowego i nadbudowa o jedną kondygnację wraz z przełożeniem sieci kolidujących z rozbudową na działce nr [...] obr. [...] przy ul. O. w R. (...), - w terminie do dnia [...] października 2019 r."

Skarżący w piśmie z dnia [...] lipca 2019 r. zwrócili się do organu wojewódzkiego o zmianę ww. terminu. W zwięzłej odpowiedzi pisemnej datowanej na dzień [...] sierpnia 2019 r. [...] WINB poinformował skarżących o braku podstaw do takiego działania.

W konsekwencji, skarżący w podaniach z [...] października 2019 r. zażądali od organu "wydania decyzji w przedmiocie przedłużenia terminu" wyznaczonego w piśmie z [...] lipca 2019 r.

Wypada w tym miejscu zauważyć, że w wezwaniu z [...] lipca 2019 r. organ wskazał jako podstawę prawną przepis art. art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, zgodnie z którym, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

Jak trafnie dostrzegł GINB, skoro zamiarem organu niższej instancji było wezwanie skarżącego do uzupełnienia projektu budowlanego zamiennego, to jego właściwą podstawę stanowić powinien art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, w myśl którego, w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

Analiza przywołanej normy prawnej nie pozostawia wątpliwości, że nałożenie przez organ przedmiotowego obowiązku i wyznaczenie terminu na jego realizację powinno przybrać formę postanowienia.

W przekonaniu GINB, pismo [...] WINB z dnia [...] lipca 2019 r., pomimo niezachowania tej formy, należało traktować jako postanowienie, o którym mowa w art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, gdyż zawiera ono minimum elementów wymaganych dla tego rodzaju orzeczenia. Co więcej, zdaniem organu wskazane zaniechanie organu wojewódzkiego i tak pozostawało bez wpływu na wynik sprawy, w sytuacji gdy brak jest przepisu uprawniającego organ do wydania decyzji w przedmiocie zmiany terminu do wykonania obowiązku nałożonego na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego i tym samym wszczęcia odrębnego postępowania administracyjnego w tym zakresie,

Przedstawionego poglądu nie sposób podzielić. Niewątpliwie rację ma GINB, że postanowienie wydawane w oparciu o przepis art. 35 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane, nie jest postanowieniem zaskarżalnym. W doktrynie i orzecznictwie panuje zgodność, że na postanowienie wydane na podstawie przepisu art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego zażalenie nie przysługuje. Inwestor może natomiast zaskarżyć je w odwołaniu od decyzji o pozwoleniu na budowę, co przewiduje art. 142 k.p.a. (zob. A. Gliniecki (red.) Prawo budowlane. Komentarz, wyd. III, WK 2016; tak też: WSA w Opolu w wyroku z dnia 18 listopada 2019 r., sygn. akt

II SA/Op 318/19; WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 24 października 2019 r., sygn. akt II SA/Po 294/19).

Oznacza to, że sporne postanowienie podlega kontroli instancyjnej, ale wyłącznie w postępowaniu odwoławczym od decyzji wydanej np. w postępowaniu naprawczym prowadzonym w trybie przepisów art. 50 ust. 1 i art. 51 Prawa budowlanego.

Treść ww. postanowienia i ewentualne wykonanie bądź niewykonanie obowiązku nim nałożonego, ma o tyle istotne znaczenie, że niejako determinuje sposób rozstrzygnięcia podejmowanego przez organ w konkretnej sprawie administracyjnej. Tak też, bezskuteczny upływ terminu określonego w postanowieniu na uzupełnienie braków projektu budowlanego oznacza co do zasady konieczność wydania przez organ decyzji negatywnej dla inwestora. Z kolei wydanie takiej decyzji bez uprzedniego wezwania inwestora do uzupełnienia nieprawidłowości umożliwia organowi odwoławczemu uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie mu sprawy do ponownego rozpoznania (art. 138 § 2 k.p.a.) (zob. A. Plucińska-Filipowicz (red.), M. Wierzbowski (red.), Prawo budowlane. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2019).

Oczywistym jest, że omawiane postanowienie z art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, jak każde tego typu orzeczenie, jest ściśle związane z postępowaniem głównym, w toku którego zapada i nie może inicjować odrębnej procedury administracyjnej. Jego waga dla rozstrzygnięcia danej sprawy ma zaś o tyle kluczowe znaczenie, że nie może ono pozostawiać żadnych wątpliwości co do treści, trybu i formy, w której zostało podjęte.

W ocenie tutejszego Sądu, w tym kontekście postrzegać należy zatem wniosek skarżących zawarty w pismach z dnia [...] października 2019 r., w którym jak się zdaje, wbrew uznaniu organu, nie domagali się Oni wszczęcia osobnego postępowania zmierzającego do wydania decyzji administracyjnej w rozumieniu przepisów k.p.a., lecz prawidłowego orzeczenia przez organ wojewódzki w danej kwestii, tj. ustalenia terminu na wykonanie nałożonego obowiązku, w sposób w jaki przewiduje to art. 35 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane. Wskazuje na to treść uzasadnienia podań skarżących, z którego jasno wynika wola umożliwienia im poddania rozstrzygnięcia [...] WINB – w zakresie terminu na uzupełnienie nieprawidłowości w projekcie budowlanym – kontroli instancyjnej, która – wobec braku możliwości wniesienia zażalenia na to postanowienie mogłaby przecież nastąpić w środkach zaskarżenia od decyzji załatwiającej sprawę w danej instancji. W akapicie drugim na stronie drugiej wniosków z [...] października 2019 r., skarżący podnoszą, że "Inwestor mając na uwadze powyższe argumenty kwestionuje odmowę wydłużenia terminu, a zastosowana forma pisma zamyka stronie drogę odwoławczo-procesową oraz wyłącza kontrolę instancyjną w postępowaniu administracyjnym."

U podstaw domagania się przez skarżących "wydania decyzji" o przedłużeniu spornego terminu, bez wątpienia legła zatem obawa o to, jak pisma [...] WINB z dnia [...] lipca 2019 r. i [...] sierpnia 2019 r. zostaną ostatecznie zakwalifikowane. Obawa tym bardziej uzasadniona, że jak słusznie dostrzegł GINB, w wezwaniu [...] WINB z [...] lipca 2019 r. błędnie podana została nawet jego podstawa prawna, a o tym, czy dane pismo można uznać za spełniające wymogi postanowienia, decydować musiała szczegółowa analiza organu wyższej instancji.

Warto odnotować, że skarżący w toku postępowania administracyjnego nie byli reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wobec czego organ nie powinien był zawężać pojęcia "decyzji", którym posłużyli się skarżący, li tylko do znaczenia wynikającego z przepisów k.p.a. Dla skarżących, ową "decyzję" w kontrolowanej sprawie stanowić mogło równie dobrze "postanowienie", wydawane w oparciu o art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego. W sytuacji, gdy organ miał wątpliwości co do treści wniosków skarżących, zobowiązany był natomiast wezwać te podmioty do sprecyzowania zamieszczonych tam żądań, pod odpowiednim rygorem.

Z tych względów, Sąd uznał, że organy dopuściły się naruszenia art. 61a § 1 k.p.a. przyjmując bezkrytycznie, że w pismach z dnia 3 października 2019 r. skarżący domagali się wszczęcia odrębnego postępowania i załatwienia sprawy terminu na uzupełnienie braków projektu budowlanego zamiennego w drodze decyzji administracyjnej.

Niewątpliwie powyższe było spowodowane m.in. niezachowaniem przez [...] WINB wymaganej formy wezwania wystosowanego do inwestora, wynikającej wprost z art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, przy jednoczesnym braku pouczenia skarżących, że na postanowienia wydane w tym trybie zażalenie nie przysługuje, lecz strony mogą kwestionować jego prawidłowość w ramach środków zaskarżenia przysługujących od decyzji kończącej sprawę w danej instancji.

Mając to na uwadze, organ nadzoru budowlanego stopnia wojewódzkiego, działając w postępowaniu odwoławczym, związany oceną prawną tut. Sądu, uwzględniając wnioski z niej płynące, zobowiązany będzie w prawidłowy sposób rozpoznać ponownie podanie skarżących z [...] października 2019 r. i wydać w tej materii stosowne postanowienie, o którym mowa w art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego.

Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a. i lit. c. w zw. z art. 135 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.

O kosztach, na które składa się zwrot uiszczonych wpisów sądowych od skarg w kwocie po 100 zł, Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.