Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 27 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) marca 2011 r. Nr (...) w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na użytkowanie postanawia: przywrócić termin do nadesłana odpisu skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego.

W dniu 16 maja 2011 r. (data wpływu do Sądu) M. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) marca 2011 r., Nr (...) w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na użytkowanie.

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 17 maja 2011 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, oraz nadesłania 1 egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Z akt sprawy wynika, że skarżący nie odebrał w/w wezwań, pomimo dwukrotnego awizowania.

Mając jednak na względzie treść art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pismo uważa się za doręczone z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu na który pismo to zostało złożone w placówce pocztowej. Niniejsze pismo pozostawało złożone w urzędzie pocztowym w okresie od

7 czerwca 2011 r. do 24 czerwca 2011 r.

Zarządzenia o wezwaniu uważa się zatem za skutecznie doręczone.

Skarżący żądanego wpisu nie uiścił jak również nie nadesłał 1 egzemplarza odpisu skargi w terminie wskazanym przez Sąd.

Postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę.

Pismem z dnia 6 września 2011 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do nadesłana odpisu skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego oraz nadesłał odpis skargi i uiścił wpis.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 i 87 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 p.p.s.a., tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1) i dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4).

Jednocześnie ustawodawca w art. 88 p.p.s.a. postanowił, iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wnioskiem spóźnionym jest wniosek złożony z uchybieniem terminu wskazanego w art. 87 § 1 p.p.s.a., a więc złożony po upływie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

W przedmiotowej sprawie niewątpliwie niedokonanie czynności w terminie powoduje dla strony ujemne skutki w postaci odrzucenia skargi, a co za tym idzie powoduje że skarga nie będzie rozpoznana merytorycznie. Jednakże aby ich uniknąć konieczne jest spełnienie łączne wszystkich pozostałych przesłanek uzasadniających przywrócenie terminu do dokonania czynności. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem siedmiodniowego terminu wskazanego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a. skarżący razem z wnioskiem o przywrócenie terminu nadesłał odpis skargi i uiścił wpis od skargi. Ponadto skarżący uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji postanowienia.