Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras (spraw.), Sędzia WSA - Janusz Walawski, Protokolant - D. K., po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2007 r. sprawy ze skargi W. P. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpatrzenia odwołania z dnia 19 września 2000 r. od decyzji Dowódcy – Likwidatora Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych MSWiA z dnia [...] września 2000 r. nr [...] - zobowiązuje Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji do rozpatrzenia odwołania skarżącego z dnia 19 września 2000 r. w terminie 30 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Skarżący W. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Dowódcy – Likwidatora Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych MSWiA z dnia [...] września 2000 r. nr [...] w sprawie wysokości dodatku specjalnego. W uzasadnieniu skargi podał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 lutego 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 2263/06, wskazał Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji właściwym do rozpatrzenia tej sprawy i według jego wiedzy, Minister Obrony Narodowej postanowieniem z dnia [...] października 2006 r. nr [...], przekazał powyższą sprawę Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji.

W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej oddalenie. Uzasadniając zaś swoje stanowisko wskazał, że po otrzymaniu skargi zwrócono się z pismem do Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej o wskazanie, czy pozostaje w obrocie prawnym powołane przez skarżącego postanowienie z dnia [...] października 2006 r. nr [...], bowiem organ nim nie dysponuje. Z tego też powodu nie podejmował żadnych czynności procesowych w przedmiotowej sprawie, zaś ewentualne postępowanie uzależnia od otrzymania z Ministerstwa Obrony Narodowej stosownej dokumentacji. Reasumując, organ nie pozostaje w bezczynności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Natomiast w myśl art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie:

1) wydawania decyzji administracyjnych,

2) postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty,

3) postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4) innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Z bezczynnością organu mamy zatem do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia przewidzianej prawem czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w przypadku postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, lub też wydaniem innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 lutego 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 2263/06, oddalił skargę W. P. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] października 2006 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie tegoż organu z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie przekazania Ministrowi Spraw Wewnętrznych, celem rozpatrzenia zgodnie z właściwością, wniosku skarżącego z dnia 12 czerwca 2006 r. o rozpatrzenie jego odwołania z dnia 19 września 2000 r. od decyzji Dowódcy – Likwidatora Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych MSWiA z dnia [...] września 2000 r. nr [...]. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 15 maja 2007 r., zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 16 maja 2007 r., doręczył prawomocne orzeczenie wraz z aktami administracyjnymi nr [...] Ministrowi Obrony Narodowej. Nie budzi również wątpliwości fakt, że Dyrektor Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej udzielił organowi odpowiedzi pismem z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...], iż przesłanie wniosku skarżącego będzie mogło być dokonane "dopiero po zwrocie akt sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie".

Z analizy powyższych ustaleń wynika, że Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji jest organem właściwym do rozpatrzenia odwołania skarżącego z dnia 19 września 2000 r. i nie podjął żadnych czynności procesowych w tym zakresie. Nie zmienia tego faktu błędna informacji przekazana przez Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej.

Wskazać bowiem wyraźnie należy, że dla dopuszczalności skargi na bezczynność pozostaje bez znaczenia okoliczność, czy przyczyna braku rozpoznania wniosku jest zawiniona, czy też niezawiniona. Z tego też powodu Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji pozostaje – w ocenie Sądu – w bezczynności.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 149 w zw. z art. 132 cytowanej już wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji wyroku.