Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędziowie WSA Emilia Lewandowska WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Protokolant Ewa Czarnota po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2010 r. sprawy ze skargi W. K. na postanowienie S. K.O. w W. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podania oddala skargę.

S. K. O. w W. postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r. nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia W. K., utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Gminy B. z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] o zwrocie podania W. K. w części dotyczącej odszkodowań z różnych tytułów.

Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że W. K. podaniem z dnia 11 grudnia 2009 r. wniósł o przyznanie odszkodowania w wysokości [...] złotych jako zapłatę za szkody związane ze stratą pieniędzy na kserokopie dokumentów i niemożliwością załatwienia innych spraw.

Burmistrz Gminy B., działając na podstawie art. 66 § 3 k.p.a., postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] zwrócił wnioskodawcy podanie w części dotyczącej odszkodowania, wyjaśniając, że takie żądanie nie może być rozpatrzone na drodze postępowania administracyjnego.

Od powyższego postanowienia W. K. wniósł zażalenie do S.K.O. w W.

Po rozpatrzeniu zażalenia, postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] organ utrzymał w mocy postanowienie Burmistrza Gminy B. z dnia [...] lutego 2010 r. W uzasadnieniu zajętego stanowiska organ wskazał na treść art. 66 § 3 k.p.a. i podniósł, że żądanie W. K. dotyczące odszkodowania za określone w podaniu szkody nie może zostać rozpatrzone w trybie administracyjnym, gdyż przyznawanie odszkodowań nie należy do kompetencji organów administracji.

Na powyższe postanowienie S. K. O. w W. W. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wyrażając w niej swoje niezadowolenie z takiego rozstrzygnięcia.

W odpowiedzi na skargę S. K. O. w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Analiza akt niniejszej sprawy wskazuje na niezasadność skargi, bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. W rozpoznawanej sprawie, poza dokonaną przez Sąd oceną wszystkich elementów wydanych postanowień pod względem ich zgodności z prawem, szczególna kontrola dotyczyła prawidłowości zastosowania przez Burmistrza Gminy B. trybu wynikającego z art. 66 § 3 k.p.a. w związku z zarzutem skarżącego, że działanie organów orzekających w tym zakresie było błędne. Na wstępie zaznaczyć należy, że ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 115, poz. 728 ze zm.) szczegółowo wylicza jakiego rodzaju potrzeby mogą być sfinansowane przez Państwo w ramach pomocy społecznej. Tym samym wnioski osoby ubiegającej się o taką pomoc, które zawierają żądania wykraczające poza katalog świadczeń przewidzianych w ustawie nie podlegają rozpoznaniu przez ośrodek pomocy społecznej, gdyż nie jest to podmiot właściwy do przyznania tego typu świadczeń.

Z treści podania skarżącego z dnia 3 lutego 2010 r. wynika, że zawarł on w nim żądanie wypłacenia odszkodowania za doznane rzekomo szkody, które to żądanie wykracza poza przedmiot regulowany przepisami powołanej ustawy o pomocy społecznej.

Skoro zatem zgodnie z ustawą o pomocy społecznej Ośrodek Pomocy Społecznej w B. nie był właściwy do rozpoznania wyżej wymienionego żądania strony, Burmistrz Gminy B., miał obowiązek zastosować tryb wynikający z treści art. 66 § 3 k.p.a. i zwrócić skarżącemu podanie, informując go równocześnie, że żądanie to nie może zostać rozpatrzone w trybie administracyjnym. Oznacza to, że zarówno Burmistrz Gminy B., jak i S. K. O. w W. przeprowadziły postępowanie wyjaśniające prawidłowo oraz zgodnie z zasadami wynikającymi z kodeksu postępowania administracyjnego (w tym zasady prawdy obiektywnej, o której mowa w art. 7 k.p.a.). Słusznie przy tym organy te uznały, że żądanie przyznania odszkodowania zgłoszone w podaniu z dnia 11 grudnia 2009 r. nie może być rozpoznane w trybie określonym ustawą z dnia 21 marca 2004 r. o pomocy społecznej.

Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzekł jak w sentencji.