IV SA/Wa 1903/13 - Postanowienie

Data orzeczenia	2013-09-26	
Data wpływu	2013-08-16	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Tomasz Wykowski /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6271 Ochrona cudzoziemca, w tym nadawanie statusu uchodźcy, azyl, zezwolenie na pobyt tolerowany i ochrona czasowa	
Hasła tematyczne	Wstrzymanie wykonania aktu	
Skarżony organ	Inne	
Treść wyniku	Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji	
Powołane przepisy	Dz.U. 2012 nr 0 poz 270; art. 61 par. 1, par. 3, par. 5; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 26 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku N. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi N. P. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej i wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji	
Uzasadnienie
W skardze z dnia 23 lipca 2013 r. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2013 r. znak [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej i wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany, skarżący N. P. wniósł o wstrzymanie wykonanie zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż wydalenie go z terytorium RP sprowadziłoby na niego bezpośrednie niebezpieczeństwo poddania dalszym represjom w kraju pochodzenia ([...]), a nadto, iż wydalenie go z terytorium RP pozbawiłoby go prawa do kształtowania jego sytuacji faktycznej i prawnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez Sąd może zatem nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, ze zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006r., s. 189).

W celu stwierdzenia prze Sąd, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi wskazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających na przyjęcie, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Powyższe stanowisko potwierdza liczne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie z dnia 25 września 2009 r. sygn. I OZ 892/09, z dnia 6 października 2009 r., sygn. II OZ 833/09).

W niniejszej sprawie skarżący, uzasadniając wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, nie uprawdopodobnił, iż wydalenie go z terytorium RP sprowadziłoby na niego bezpośrednie niebezpieczeństwo poddania dalszym represjom w kraju pochodzenia tj. [...]. Samo stwierdzenie, że w ocenie skarżącego dojdzie do represji nie jest wystarczające. Jednakże bez wątpienia wydalenie go z terytorium RP pozbawiłoby go prawa do kształtowania jego sytuacji faktycznej i prawnej, w sytuacji w której dopiero będzie rozpoznana merytorycznie jego skarga.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.