Wyrokiem z dnia 5 lutego 2020 r. sygn. akt I OSK 2050/19 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną D. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 listopada 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 2390/18 w sprawie z jego skargi na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia o stopniu niepełnosprawności.
W dniu 20 marca 2020 r. pełnomocnik Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej złożył wniosek o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lutego 2020 r. w zakresie orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego poprzez zasądzenie od skarżącego na rzecz organu administracji kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 240 zł, zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265). Wnioskodawca zwrócił uwagę, że wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego został zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200 P.p.s.a.) oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201 art. 203 i art. 204 P.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 207 § 2 P.p.s.a. w przypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości lub w części.
W orzeczeniu z dnia 5 lutego 2020 r. istotnie nie rozstrzygnięto odnośnie złożonego przez Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej żądania w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego, a zatem należało uzupełnić wyrok w tym zakresie. Naczelny Sąd Administracyjny odstąpił jednakże, na podstawie art. 207 § 2 P.p.s.a., od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania uznając, że w niniejszej sprawie zachodzi szczególny przypadek o którym mowa w tym przepisie. Dokonując takiego ustalenia Sąd wziął pod uwagę sytuację materialną i życiową skarżącego oraz uwzględnił okoliczność, że D. J. zwolniony był z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych z mocy ustawy (art. 239 § 1 P.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1, 2 i 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
