W dniu 14 grudnia 2012 roku H. R. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] określającą podatnikowi wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych rok 2007. W skardze zawarty był wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
W zawartym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dodatkowych informacji i dokumentów nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że H. R. wspólnie z żoną oraz córką, prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym dochodem są środki z emerytury wnioskodawcy w wysokości 1.164 zł brutto oraz dochód z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej w postaci wynajmu lokali w wysokości 2.476 zł brutto Skarżący wraz z rodziną zamieszkuje w domu o powierzchni 124 43 m2, który stanowi jego jedyny majątek. Wnioskodawca podkreślił, że około 100 zł miesięcznie stanowią koszty dojazdu jego córki do szkoły 254 zł to koszt składki na ubezpieczenie zdrowotne z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej ok. 150 zł miesięcznie stanowią wydatki na leki skarżącego i jego córki.
Referendarz sądowy zważył, co następuje:
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r, poz. 270) dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dodatkowych dokumentów wynika, że H. R. wspólnie z żoną oraz córką, prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód zamyka się kwotą ok. 1.500 zł netto. Skarżący jest właścicielem domu o powierzchni 124 m 2, w którym zamieszkuje nie posiada innego majątku ani oszczędności. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skarg w sprawie niniejszej (486 zł), oraz fakt, że przed tutejszym sądem równocześnie zawisła druga skarga wnioskodawcy od której wpis wynosi 274 zł, stosownie do treści art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 p.p.s.a., oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
mk
