II OSK 1295/10 - Postanowienie

Data orzeczenia	2010-09-22	
Data wpływu	2010-06-16	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Jerzy Bujko /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz	
Hasła tematyczne	Administracyjne postępowanie	
Sygn. powiązane	II OSK 586/09	
Skarżony organ	Inspektor Nadzoru Budowlanego	
Treść wyniku	Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego	
Powołane przepisy	Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270; art. 185;  Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.	
Sentencja
Dnia 22 września 2010 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 22 września 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi U.R. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 listopada 2009 roku sygn. akt II OSK 586/09 oddalającego skargi kasacyjne Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego i U.R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 1666/08 w sprawie ze skargi M.O. i J.G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2008 roku nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.	
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 25 listopada 2010 r. sygn. akt II OSK 586/09 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargi kasacyjne Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego i U.R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 1666/08 w sprawie ze skargi M.O. i J.G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2008 roku nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.

Pismem z dnia 14 czerwca 2010 r. U.R. wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego powyższym wyrokiem z dnia 25 listopada 2009 r.

Jako przesłankę wznowienia postępowania przed sądem administracyjnym skarżąca wskazała wykrycie nowych okoliczności faktycznych, które mogą mieć wpływ na wynik sprawy, a z których wnioskodawca nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu. Wskazała, że wbrew temu co stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku objętym skargą o wznowienie postępowania, miała interes prawny do uczestnictwa w sprawie. Strona szczegółowo opisała naruszenia związane z budową przedszkola na działce sąsiedniej, które stanowią naruszenie prawa własności jej nieruchomości. Wyjaśniła, że po wydaniu wyroku przez NSA powzięła wiadomość o decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Piasecznie z dnia [...] października 2000 r. Nr [...] orzekającej o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego – wodociągu przebiegającego między innymi przez działkę, na której zrealizowano sporną inwestycję. Wywiodła, że Sąd nie wziął powyższej decyzji pod uwagę, podczas gdy prowadzenie jakichkolwiek robót budowlanych na terenie rozbiórkowym jest niedopuszczalne. Wyjaśniła, że Naczelny Sąd Administracyjny nie analizował okoliczności, że Starosta Piaseczyński najpierw wydał pozwolenie na budowę budynku kategorii I, a po upływie kilku tygodni wydał dokument, w którym obiekt otrzymał prawidłową kategorię IX. Jako podstawę skargi o wznowienie postępowania strona powołała przepis art. 273 § 2 w związku z § 3 i art. 277 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 280 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.

Na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Sąd może jednak po rozważeniu stanu sprawy połączyć badanie dopuszczalności wznowienia z rozpoznaniem sprawy (art. 281 p.p.s.a.).

Badanie pod kątem dopuszczalności wznowienia, o którym mowa w cytowanych wyżej przepisach, nie jest badaniem zasadności skargi o wznowienie. Celem bowiem tego badania jest stwierdzenie, czy spełnione zostały warunki, które umożliwiają rozpatrzenie samej skargi o wznowienie postępowania. Podstawą tej oceny są w zasadzie twierdzenia zawarte w skardze. Uznać zatem należy, że na wstępnym etapie, sąd administracyjny odrzuca skargę o wznowienie postępowania, która w ogóle nie opiera się na jednej z podstaw wznowienia opisanych w przepisie działu VII p.p.s.a., względnie, gdy powołana podstawa treściowo odpowiada powyższym przepisom, ale już tylko na podstawie oceny akt sprawy sąd władny jest ocenić, że powołane przez stronę przesłanki nie stanowią rzeczywistej podstawy wznowienia.

Zgodnie z treścią przepisu art. 272 § 2 p.p.s.a., można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy (art. 272 § 3 p.p.s.a.).

Z przepisu art. 272 § 2 p.p.s.a. wynika, że chodzi o wykrycie późniejsze okoliczności tj. dowiedzenie się o ich istnieniu w czasie, w którym powołanie ich w zakończonym postępowaniu było niemożliwe. Wykrycie, o którym mowa w tym przepisie odnosi się do okoliczności i dowodów w poprzednim postępowaniu w ogóle nieujawnionych i podówczas nie zgłaszanych, bowiem nie były one znane stronom. Sytuacja taka nie odnosi się jednak do okoliczności i dowodów jawnych, wynikających z materiału poprzedniego postępowania, a tylko niedostrzeżonych przez stronę, czy też nawet orzekający w sprawie Sąd. Okoliczności te muszą przy tym istnieć w trakcie zakończonego postępowania, ale nie były nim objęte. Muszą być też tego rodzaju, aby powołanie ich mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

W skardze o wznowienie postępowania strona wskazała, że miała interes prawny do uczestnictwa w sprawie opisując jednocześnie naruszenia związane z budową przedszkola na działce sąsiedniej. Wyjaśniła także, że Starosta Piaseczyński najpierw wydał pozwolenie na budowę budynku kategorii I, a po upływie kilku tygodni wydał dokument, w którym obiekt otrzymał prawidłową kategorię IX. Okoliczności te nie są nowymi okolicznościami w rozumieniu cytowanych wyżej przepisów, lecz stanowią polemikę ze stanowiskiem zajętym w wyroku objętym skargą o wznowienie postępowania. Innymi słowy, okoliczności powyższe były przedmiotem rozpoznania prawomocnego rozstrzygnięcia Sądu i jako takie nie mogą podlegać ponownej ocenie i uzasadniać wniosku o wznowienie postępowania.

Ponadto skarżąca wyjaśniła, że po wydaniu wyroku przez NSA powzięła wiadomość o decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Piasecznie z dnia [...] października 2000 r. Nr [...] orzekającej o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego – wodociągu przebiegającego między innymi przez działkę, na której zrealizowano sporną inwestycję. Wywiodła, że Sąd nie wziął powyższej decyzji pod uwagę, podczas gdy prowadzenie jakichkolwiek robót budowlanych na terenie rozbiórkowym jest niedopuszczalne. Stroną postępowania zakończonego opisaną wyżej decyzją była między innymi U.R. Wbrew twierdzeniom skargi o wznowienie postępowania, U.R. miała świadomość wydania decyzji z dnia [...] października 2000 r. jak również utrzymującej ją w mocy decyzji Mazowieckiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia [...] listopada 2002 r. i mogła się na nie powołać w toku postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Powyższa ocena wynika ze znanej Sądowi z urzędu okoliczności, że decyzje te były przedmiotem skargi A. i J.M., A. i A.D., U. i K.R., W. i K.C skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sprawa ta zakończona się postanowieniem Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie (zmiana sądu nastąpiła na skutek reformy sądownictwa sądowoadministracyjnego) z dnia 31 maja 2004 r. sygn. akt IV SA 5051-5054/02 umarzającym postępowanie na skutek cofnięcia skargi. Fakt, że postępowaniami administracyjnymi i sądowymi zajmował się przede wszystkim zmarły mąż skarżącej nie pozwala na przyjęcie, że strona nie wiedziała o okolicznościach z tym postępowaniami związanymi. W istocie bowiem, skarżąca była stroną tych postępowań, a fakt powierzenia obowiązków związanych z ich prowadzeniem mężowi wynikał z jej własnej woli. W konsekwencji U.R. nie może skutecznie powoływać się na wydanie decyzji z dnia [...] października 2000 r. jako nową okoliczność uzasadniającą wznowienie postępowania.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.