Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Sędzia NSA: Janusz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na orzeczenie Instytutu Medycyny Pracy w Ł. z dnia [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

III SA/Łd 392/07

U z a s a d n i e n i e

A. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na orzeczenie Instytutu Medycyny Pracy w Ł. z dnia [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia u niego choroby zawodowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne niż wymienione powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a także na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (art. 3 § 2 pkt 1 - 4 i 8 powołanej ustawy).

Z treści przedmiotowej skargi oraz z dodatkowych wyjaśnień złożonych na wezwanie Sądu wynika, iż A. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na orzeczenie Instytutu Medycyny Pracy o braku podstaw do stwierdzenia u niego choroby zawodowej.

Tymczasem akt lub czynność, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego (lub w przypadku ich niepodejmowania – na bezczynność), charakteryzuje się tym, że jest podejmowany w sprawie indywidualnej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. Kolejnym kryterium wyznaczającym zakres dopuszczalności skargi na akt lub czynność jest kryterium "z zakresu administracji publicznej". Zatem akty lub czynności z zakresu administracji publicznej będą zawierały element władztwa administracyjnego. Władcze działanie to takie, w którym o treści uprawnienia lub obowiązku przesądza jednostronnie organ wykonujący administrację publiczną, adresat jest związany tym jednostronnym działaniem, z kolei jednostronne działanie jest zagwarantowane możliwością stosowania środków przymusu państwowego.

Wskazane w skardze orzeczenie lekarskie nie spełnia wymienionych wyżej warunków oraz nie mieści się w katalogu określonym w art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Orzeczenie lekarskie w przedmiocie ustalenia braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej nie jest bowiem władczym działaniem, kreującym uprawnienie bądź obowiązek jednostki w indywidualnej sprawie. Stosownie do § 6 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. Nr 132, poz. 1115) stanowi ono dopiero podstawę do wydania przez właściwego państwowego inspektora sanitarnego decyzji o stwierdzeniu (bądź nie) choroby zawodowej, na którą, po wyczerpaniu toku instancji, przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego (§ 8 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia). Powyższe oznacza, iż na wskazane w skardze orzeczenie lekarskie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

W świetle powyższych rozważań należy uznać, że skarga A. D. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.