Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi P.M., [...] sp. [...] z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowych postanawia: odrzucić skargę P. M..

Pismem z dnia 20 lipca 2019 r. P. M. i [...] sp.

[...] z siedzibą w B. - wspólnicy spółki [...] [...] (dalej: "skarżący"), wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: "Sąd") na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. (dalej: "Dyrektor MOR ARiMR") z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi, stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Zważywszy na powyższe, wskazać należy, że jednym z warunków dopuszczalności skargi jest jej wniesienie przez uprawniony (legitymowany) podmiot. Kwestię tę reguluje art. 50 § 1 i 2 p.p.s.a., który stanowi, że uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a inny podmiot, jeżeli ustawy przyznają mu takie prawo.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora MOR ARiMR

z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowych, zaś analiza jej treści nie budzi wątpliwości, że stanowiący przedmiot zawartego w nim rozstrzygnięcia dotyczył wyłącznie [...] sp. [...] Z akt administracyjnych wynika, że P.M. nie był stroną postępowania administracyjnego zakończonego decyzją, której dotyczy wniesiona skarga. Wydane

w sprawie rozstrzygnięcie nie było mu doręczane. W żadnym wypadku nie jest on uprawniony do wywodzenia swego interesu prawnego w powyższej sprawie z faktu, że jest obok [...] sp. [...] wspólnikiem spółki cywilnej [...] [...] Spółka [...] nie ma podmiotowości prawnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jak również w postępowaniu administracyjnym, stanowi bowiem umowę cywilnoprawną. W tym stanie rzeczy, skoro P.M. nie był adresatem zaskarżonej decyzji ani nie był stroną postępowania administracyjnego zakończonego tą decyzją należało uznać, że jego skarga pochodzi od podmiotu nieuprawnionego, a w rezultacie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1

pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.