Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 2 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. R. na decyzję Burmistrza Miasta S. z dnia [...] lipca 2022 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę

Decyzją z dnia [...] lipca 2022 r. nr [...], wydaną

z upoważnienia Burmistrza Miasta S. przez Dyrektora [...], odmówiono D. R. przyznania pomocy społecznej w formie zasiłku celowego.

W powyższym rozstrzygnięciu pouczono stronę o prawie wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., za pośrednictwem Dyrektora [...] S., w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji.

Pismem z dnia 26 lipca 2022 r., D. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na ww. decyzję.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc, iż w dniu 25 lipca 2022 r. skarżący złożył odwołanie od decyzji z dnia 25 lipca 2022 r., które następnie anulował w dniu 3 sierpnia 2022 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 - dalej jako "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

W myśl art. 52 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2).

Należy wyjaśnić, że postawiony w art. 52 § 1 p.p.s.a. warunek dopuszczalności skargi ma charakter bezwzględny. Oznacza to, że niewykorzystanie przez stronę dostępnych środków zaskarżenia powoduje, że złożona do sądu administracyjnego skarga oceniona zostanie jako niedopuszczalna, co z kolei skutkować będzie jej odrzuceniem, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2016 r., sygn. akt II GSK 4843/16).

Zgodnie z art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 – dalej: "k.p.a."), od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy (art. 127 § 2 k.p.a.).

Z zestawienia powyższych przepisów wynika, że w przypadku, gdy przedmiotem skargi jest decyzja, to co do zasady taka skarga jest dopuszczalna jedynie wówczas, gdy została wniesiona na akt administracyjny podjęty w trybie odwoławczym, tj. ostateczną decyzję organu II instancji.

W niniejszej sprawie skarżący złożył skargę na decyzję wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta S. z dnia [...] lipca 2022 r. odmawiającą przyznania pomocy społecznej w formie zasiłku celowego, czyli na decyzję organu I instancji. Niewątpliwe na powyższe orzeczenie przysługiwało odwołanie do organu wyższego stopnia, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. (art. 17 pkt 1 k.p.a.), o czym organ I instancji prawidłowo pouczył stronę w doręczonej decyzji. Oznacza to, że dopiero rozpoznanie odwołania przez organ II instancji otworzyłoby skarżącemu drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie wydane na skutek jego rozpatrzenia. Jak wynika z akt sprawy, skarżący wniósł odwołanie od decyzji Burmistrza do Kolegium, jednak następnie zrzekł się prawa do wniesienia odwołania, po czym złożył na ten akt skargę do tut. Sądu. Tymczasem wniesienie skargi na decyzję Burmistrza Miasta S., z uwagi na wskazany wyżej przepis art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowym, gdyż - jak już wyżej wskazano - sąd administracyjny nie jest uprawniony do kontroli legalności decyzji organu administracji I instancji.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną.