Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. Sp. z o.o. Sp. k. w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 listopada 2019 r., sygn. akt III SA/Kr 800/19 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu sądowego w sprawie ze skargi X. Sp. z o.o. w B., A. Sp. z o.o. Sp. k. w B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: 1. sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w komparycji sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 listopada 2019 r., sygn. akt III SA/Kr 800/19 w ten sposób, że w miejsce "X. Sp. z o.o. w B., A. Sp. z o.o. Sp. k. w B." wpisać "A. Sp. z o.o. Sp. k. w B."; 2. oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 14 listopada 2019 r., sygn. akt III SA/Kr 800/19 odrzucił skargę X. Sp. z o.o. w B., A. Sp. z o.o. Sp. k. w B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym oraz zwrócił skarżącej uiszczony częściowy wpis od skargi w wysokości 50 złotych.

Sąd I instancji stwierdził w uzasadnieniu, że skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi na ww. decyzję w wysokości 400 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 27 sierpnia 2019 r. W jego wykonaniu skarżąca w dniu 3 września 2019 r. wniosła opłatę w wysokości 50 zł tytułem częściowego wpisu od skargi. W związku z tym Sąd I instancji wskazując na treść przepisów art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.), stwierdził, że w terminie do uiszczenia należnej w tej sprawie opłaty od wniesionej skargi, wpis został uiszczony częściowo. Skarga była zatem obarczona brakiem fiskalnym i dlatego podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

W zażaleniu skarżąca zaskarżyła powyższe postanowienie w całości wnosząc o jego zmianę i zaliczenie częściowej wpłaty wpisu w wysokości 50 zł, rozpatrzenie skargi z rozłożeniem na raty pozostałej części wpisu od skargi, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozparzenia WSA w Krakowie oraz zwolnienie od wpisu od tego zażalenia.

Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuciła naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm., zwanej dalej: k.p.a.) poprzez niezebranie, niedopatrzenie i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego potrzebnego do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podniosła, że w terminie wniosła część wpisu z uwagi na brak środków do uiszczenia wpisu w pełnej wysokości. Stwierdziła, że miała zamiar wnosić kolejne kwoty w odstępach czasowych do całkowitej opłaty wpisu oraz że nie miała świadomości, że przy częściowej opłacie wpisu nastąpi odrzucenie skargi przez Sąd.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest niezasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy stwierdzić, że w wierszu 9 od góry komparycji sentencji zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 listopada 2019 r., sygn. akt III SA/Kr 800/19 omyłkowo wpisano, jako firmę strony skarżącej: "X. Sp. z o.o. w B., A. Sp. z o.o. Sp. k. w B.", podczas, gdy ze znajdującego się w aktach sprawy wydruku z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że firma, pod jaką działa skarżąca spółka to: "A. Sp. z o.o. Sp. k. w B.". Tak też firma skarżącej została oznaczona w zaskarżonej decyzji, a ze złożonego przez skarżącą na wezwanie sądu wyjaśnienia (pismo z dnia 19 marca 2020 r.) wynika, że X. Sp. z o.o. w B. jest komplementariuszem A. Sp. z o.o. Sp. k. w B. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 3 w związku z art. 166 i art. 193 p.p.s.a. powyższą oczywistą omyłkę sprostował w pkt 1 sentencji.

Odnosząc się z kolei do oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia należy zauważyć, że skarżąca w zażaleniu zarzuciła wyłącznie naruszenie przepisów ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego, które to naruszenie, w jej ocenie miało przybrać formę niezebrania i nierozpatrzenia materiału dowodowego, a tym samym dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Nie zarzuciła natomiast naruszenia zaskarżonym postanowieniem przepisów regulujących procedurę postępowania przed sądami administracyjnymi.

Tak sformułowany zarzut jest nietrafny, gdyż Sąd I instancji nie mógł naruszyć wymienionych w omawianym zarzucie przepisów powołanej ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. Postępowanie przed sądami administracyjnymi uregulowane zostało bowiem przepisami ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do których zastosowania w tej sprawie przez Sąd I instancji zażalenie nie odnosi się w żadnym aspekcie.

Mimo nieadekwatności tego zarzutu do przepisów będących podstawą zaskarżonego postanowienia, stwierdzić należy, że analiza akt tej sprawy prowadzi do wniosku, że Sąd I instancji wydając zaskarżone postanowienie miał na uwadze całość zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów, to jest wezwanie strony skarżącej do uiszczenia należnego wpisu od skargi, stanowiącego wykonanie zarządzenia z dnia 29 lipca 2019 r. wzywającego do uiszczenia tego wpisu, dowód doręczenia tego wezwania oraz dowód dokonania przez skarżącą częściowej wpłaty wpisu. Brak jest tym samym podstaw do stwierdzenia, iż Sąd I instancji uchybił przepisom zastosowanej w sprawie procedury w zaskarżonym postanowieniu.

Zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi odpowiada prawu. Jego podstawę prawną stanowił przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. Stosownie do jego treści skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2019 r. w wysokości 400 zł. Przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości uiszczania wpisu sądowego w ratach, a oświadczenie skarżącej w sprawie braku środków finansowych na pokrycie wpisu, zawarte w uzasadnieniu zażalenia, nie ma znaczenia z punktu widzenia oceny prawidłowości zaskarżonego postanowienia. Sąd I instancji zasadnie odrzucił bowiem skargę wobec uiszczenia jedynie części należnego wpisu i nieuiszczenia pozostałej części należności w terminie otwartym do dokonania tej czynności. Sąd zwrócił jednocześnie skarżącej kwotę 50 zł wpłaconą tytułem częściowego wpisu od skargi.

Należy przy tym podkreślić, że skarżąca wraz z doręczeniem zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 lipca 2019 r., w punkcie 4 wezwania została pouczona, że na wniosek strony może być przyznane stronie prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych (...). Skarżąca po otrzymaniu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, mając świadomość, że nie jest w stanie uiścić wpisu w pełnej wysokości 400 zł, miała zetem możliwość wystąpić o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, zgodnie z pouczeniem Sądu. Z analizy akt sprawy wynika, że skarżąca z takim wnioskiem do Sądu nie wystąpiła.

Z kolei w zakresie zawartego w zażaleniu wniosku o zwolnienie od wpisu od tego zażalenia należy stwierdzić, że wpis ten nie jest należny. Zgodnie bowiem z treścią art. 220 § 4 p.p.s.a. zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania lub na postanowienie sądu o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3, wolne jest od wpisu.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w pkt 2 sentencji.