Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec Sędziowie WSA Ewa Michna (spr.) WSA Janusz Kasprzycki Protokolant sekretarz sądowy Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi P. S. na pismo Burmistrza Miasta i Gminy K z dnia 21 stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia dokumentów postanawia: odrzucić skargę

P. S. (skarżący) w piśmie z 15 stycznia 2019 r. powołując się na mandat radnego i art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 506) wystąpił do Burmistrza Miasta i Gminy K z wnioskiem o udostępnienie mu w formie kserokopii wszystkich złożonych i podpisanych przez pełnomocników ds. konsultacji zestawień wyników konsultacji dotyczących wniosku o nadanie statusu miasta miejscowości K – prowadzonych we wszystkich sołectwach Gminy K (wszystkie złożone załączniki Nr 2 do Zarządzenia nr [...] Wójta Gminy K z 7 grudnia 2017 r.).

W odpowiedzi na wniosek skarżącego radnego, w piśmie z 21 stycznia 2019 r. Burmistrz Miasta i Gminy K poinformował, że wyniki konsultacji wniosku o nadanie statusu miasta miejscowości K, nie mieszczą się w obszarze zadań i kompetencji rady gminy z uwagi na to, że stanowi ona procedurę nadania statusu miasta mieszczącym się w zakresie zadań organu wykonawczego gminy (art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym).

Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na ww. pismo Burmistrza Miasta i Gminy K domagając się zobowiązania organu do udostępnienia mu żądanej informacji.

W odpowiedzi, organ wniósł o odrzucenie skargi wskazując, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5a w związku z art. 50 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu i sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) i art. 101 ust. 1 z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 994 z późn. zm.) sąd powinien odrzucić skargę jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. Organ podniósł, że stroną w postępowaniu toczącym się na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym może być jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone zaskarżoną uchwałą. W rozpoznawanej sprawie skarżący jednakże nie wykazał aby zarządzenie naruszało jego prawa. Organ powołał się na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 26 marca 2018 r., III SA/Kr 99/18 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 października 2018 r., II OSK 2539/18.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżący podał, że jego skarga nie została wniesiona w trybie art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1330 z późn. zm.). Zaznaczył, że skargę wniósł jako radny Gminy K oraz członek Komisji Rewizyjnej Rady Miejskiej w K.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.

Skargę należało odrzucić.

Sąd administracyjny nie sprawuje kontroli nad rozstrzygnięciami związanymi z działaniami radnych podejmowanych w trybie art. art. 24 ust. 2 o samorządzie gminnym. Zgodnie z powołanym przepisem w wykonywaniu mandatu radnego radny ma prawo, jeżeli nie narusza to dóbr osobistych innych osób, do uzyskiwania informacji i materiałów, wstępu do pomieszczeń, w których znajdują się te informacje i materiały, oraz wglądu w działalność urzędu gminy, a także spółek z udziałem gminy, spółek handlowych z udziałem gminnych osób prawnych, gminnych osób prawnych, oraz zakładów, przedsiębiorstw i innych gminnych jednostek organizacyjnych, z zachowaniem przepisów o tajemnicy prawnie chronionej.

Reakcja, czy też bezczynność (niereagowanie) podmiotów wymienionych w powołanym przepisie – nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Sprawy te nie zostały bowiem wymienione w art. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd zwraca uwagę, że w sprawach "wykonywania mandatu radnego" po obu stronach występują organy władzy publicznej – zasadniczo więc, jeżeli nie ma wyraźnego przepisu co do rozstrzygania sporów w tym zakresie, to nie można domniemywać właściwości sądu administracyjnego.

Należy podkreślić, że skarżący wykluczył potraktowanie jego skargi jako wniesionej w trybie art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej, co umożliwiłoby kontrolę sądu administracyjnego.

Niemożliwe było również rozpatrzenie wniesionej skargi jako skargi na działania lub bezczynność w trybie art. 101 i art. 101a ustawy o samorządzie gminnym, ponieważ tego typu skarga wymaga wykazania "naruszenia interesu prawnego". Skarżący takiego interesu nie wykazał.

Jak słusznie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w ww. postanowieniu z 25 października 2018 r., II OSK 2539/18 kryterium "naruszenia interesu prawnego", na którym oparta jest legitymacja do wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy oznacza, że akt ten musi naruszać interes prawny skarżącego, który musi być własny, indywidualny i oparty o konkretny przepis prawa powszechnie obowiązującego. Skarżący nie występował we własnej, indywidualnej sprawie, ale działał jako radny – realizując funkcje publiczne.

Na dodatek skarżący nie wykazał związku pomiędzy żądanymi informacjami, dokumentami – a własnym, indywidualnym interesem.

Sąd uznał więc wniesiona skargę za niedopuszczalną i ją odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i pkt 5a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.