V SA/Wa 3029/25 - Postanowienie

Data orzeczenia	2026-02-11	
Data wpływu	2025-10-09	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Konrad Łukaszewicz /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f	
Hasła tematyczne	Ubezpieczenie społeczne	
Skarżony organ	Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS	
Treść wyniku	Odrzucono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2024 nr 0 poz 935; art. 58 par. 1 pkt 3; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Konrad Łukaszewicz po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 8 sierpnia 2025 r. znak 090000/71/336/P/2025/RED/MŻ w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę.	
Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 5 listopada 2025 r. wezwano [...] (dalej: "Skarżąca") za pośrednictwem pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych, w terminie 7 dni pod rygorem pominięcia pełnomocnika w postępowaniu sądowoadministracyjnym, poprzez: wykazanie oraz udokumentowanie, że pełnomocnik strony skarżącej spełnia wymogi dla pełnomocnika procesowego określone w art. 35 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") oraz złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa procesowego umocowującego pełnomocnika do reprezentowania strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.

Wezwanie sporządzone w wykonaniu ww. zarządzenia zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 19 listopada 2025 r.

W odpowiedzi pełnomocnik Skarżącej pismem z dnia 20 listopada 2025 r. wyjaśnił, że nie działa on jako pełnomocnik procesowy, lecz jako osoba uprawniona do reprezentacji spółki. Do pisma załączył informację z Krajowego Rejestru Przedsiębiorców odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców (stan na dzień 20 listopada 2025 r.).

Z uwagi na datę wniesienia skargi (8 września 2025 r.) informacje o powołaniu [...] na prokurenta samoistnego spółki zweryfikowano z informacją z Krajowego Rejestru Przedsiębiorców odpowiadającą odpisowi pełnemu z Rejestru Przedsiębiorców. [...] został wpisany jako prokurent samoistny wpisem nr [...] (data dokonania wpisu – 6 listopada 2025 r.).

W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 11 grudnia 2025 r. wezwano Skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez: nadesłania oryginału, lub poświadczonego za zgodność z oryginałem dokumentu, z którego wynika powołanie [...] na prokurenta samoistnego spółki.

Wezwanie sporządzone w wykonaniu ww. zarządzenia zostało doręczone Skarżącej w dniu 23 grudnia 2025 r.

W odpowiedzi pismem z dnia 30 grudnia 2025 r. [...] złożył wniosek o przedłużenie terminu o 7 dni do przedłożenia dokumentu potwierdzającego jego powołanie na prokurenta samoistnego spółki, z uwagi na nieposiadanie obecnie oryginału dokumentu ustanawiającego prokurę (jeden egzemplarz został złożony do akt rejestrowych KRS, a drugi do biura rachunkowego obsługującego spółkę). Ponadto, w piśmie zawarto wyjaśnienia – [...] w dniu wniesienia skargi działał jako pełnomocnik spółki, natomiast od dnia udzielenia prokury reprezentuje spółkę jako prokurent samoistny. W jego ocenie złożenie dokumentu prokury ma charakter uzupełniający, a skuteczność wniesienia skargi wynika z dołączonego do powyższego pisma pełnomocnictwa (datowanego na 30 grudnia 2025 r. udzielonego przez W. K., członka zarządu spółki).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie do art. 29 p.p.s.a. organ osoby prawnej ma obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

W rozpoznawanej sprawie Skarżąca została wezwana, m.in. do nadesłania oryginału, lub poświadczonego za zgodność z oryginałem dokumentu, z którego wynika powołanie [...] na prokurenta samoistnego spółki. Na Skarżącej ciążył zatem obowiązek przedstawienia nie jakiegokolwiek dokumentu, lecz dokumentu, z którego wynikałoby potwierdzenie powołania [...] na prokurenta samoistnego spółki co najmniej w dacie wniesienia skargi. Inaczej mówiąc Skarżąca w wymaganym terminie powinna nadesłać dokument, z którego wynikałoby że [...] był uprawniony do podpisania skargi w dniu 8 września 2025 r. czyli był uprawniony do reprezentacji spółki w tym dniu. Odpis pełny z Krajowego Rejestru Sądowego nie dowodzi powyższej okoliczności. Zgodnie bowiem z jego treścią [...] był uprawniony do reprezentacji Spółki dopiero od dnia 6 listopada 2025 r.

Mając powyższe na uwadze należało uznać, że wezwanie Sądu nie zostało wykonane w sposób prawidłowy. Należy bowiem mieć na względzie to, że nawet jeśli uwidoczniona w informacji odpowiadającej odpisowi pełnemu z KRS z dnia 5 grudnia 2025 r. data dokonania wpisu w dniu 6 listopada 2025 r. nie odzwierciedlała rzeczywistej daty umocowania do reprezentowania Spółki, to mając tę okoliczność na względzie należało nadesłać inny dokument (o który Skarżąca została wezwana), a z niego w sposób jednoznaczny i pewny wynikałaby możliwość podpisania w dniu 8 września 2025 r. skargi w imieniu Spółki. Wobec tego, że taki dokument nie został złożony na wezwanie Sądu, skarga podlega odrzuceniu z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych.

Nie budzi również wątpliwości, brak skuteczności złożonego pełnomocnictwa z dnia 30 grudnia 2025 r. Pełnomocnik Skarżącej na wezwanie o nadesłanie pełnomocnictwa i wykazanie, że spełnia przesłanki do bycia pełnomocnikiem procesowym w trybie art. 35 § 1 i § 2 p.p.s.a oświadczył, że nie jest pełnomocnikiem spółki, a reprezentuje ją jako prokurent samoistny. Natomiast, na wezwanie o dokument z którego wynika data powołania na prokurenta samoistnego Skarżąca przedstawiła pełnomocnictwo z dnia 30 grudnia 2025 r. dla [...], obowiązujące od 1 kwietnia 2025 r., obejmujące czynności dokonane przed jego podpisaniem, a w szczególności wniesienie skargi w dniu 8 września 2025 r. Jednakże, pełnomocnik Skarżącej nie wykazał, czy spełnia przesłanki wynikające z art. 35 § 1 i § 2 p.p.s.a. do występowania w imieniu spółki, o czym został skutecznie pouczony (pismo k. 84 verte akt sądowych).

Należy w tym miejscu odwołać się także do najnowszej uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2026 r. o sygn. akt III OPS 2/25, w której uzasadnieniu podniesiono, że Sąd nie ma kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi, jakim jest brak dokumentu pełnomocnictwa upoważniającego sporządzającego skargę pełnomocnika do jej wniesienia, może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. Należy zatem uznać termin wyznaczony do usunięcia braku formalnego za niezachowany, jeżeli pełnomocnik w tym terminie w ogóle nie podjął czynności uzupełniającej lub wprawdzie ją podjął, ale w taki sposób, że brak nie został w całości uzupełniony. Zaniechanie wykonania przez pełnomocnika wezwania Sądu do uzupełnienia braku formalnego skargi przez dołączenie do akt pełnomocnictwa, będzie rodziło ten sam skutek w stosunku do strony. Artykuł 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi ("sąd odrzuca skargę") w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd nie ma kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi (jakim jest brak pełnomocnictwa dla sporządzającego skargę zawodowego pełnomocnika) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. Stanowisko to zachowuje swoją aktualność także po wejściu w życie zmian art. 29, art. 37 § i art. 46 § 3 p.p.s.a., wprowadzonych przez art. 1 pkt 1-3 ustawy z 12 września 2025 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2025 r., poz.1427). Wprowadzone zmiany nakładają na przewodniczącego, weryfikującego kompletność wniesionej do sądu skargi, także obowiązek sprawdzenia, czy w skardze wskazano podstawy umocowania osoby reprezentującej podmiot, o którym mowa w art. 28 lub art. 29 p.p.s.a. oraz, czy to umocowanie jest ujawnione w rejestrach, do których sąd administracyjny ma elektroniczny dostęp. Brak danych lub niezgodność danych wskazanych w skardze z wpisem do rejestru aktualizuje obowiązek wezwania pełnomocnika do usunięcia braku formalnego skargi poprzez dołączenie do akt właściwych, prawidłowych pełnomocnictw. W przypadku nieuzupełnienia tak istotnego braku, zastosowanie będzie miał artykuł 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a.

Odnosząc się natomiast do wniosku Skarżącej o przedłużenie terminu do nadesłania określonych w wezwaniu dokumentów należy podkreślić, że siedmiodniowy termin na usunięcie braków formalnych skargi jest – w odróżnieniu od terminów sądowych – terminem ustawowym i nie podlega przedłużeniu (czy też skróceniu). Dlatego nie jest dopuszczalny wniosek o przedłużenie terminu na uzupełnienie braków formalnych skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 kwietnia 2019 r., sygn. akt II OZ 343/19; orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl).

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. – postanowił, jak w sentencji.