Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 21 maja 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 21maja 2013 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie nierozpatrzenia pisma z dnia 12 października 2012r. - postanawia - odrzucić skargę

Pismem z dnia 12 października 2012r. M. T. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o rozpatrzenie sprawy braku doręczenia decyzji rozgraniczeniowej (decyzja Wójta Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2012r., znak [...]) uczestnikowi rozgraniczenia, zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego [...] z dnia 2 października 2012r., [...], wydanego w przedmiocie odrzucenia wniosku P. J. o rozgraniczenie nieruchomości.

W piśmie z dnia 11 grudnia 2012r. stanowiącym odpowiedź na wskazane wyżej pismo Samorządowe Kolegium Odwoławcze poinformowało M. T., że nie jest organem właściwym do podejmowania interwencji w sprawach wniosków kierowanych do organów jednostek samorządu terytorialnego. Jest organem wyższej instancji właściwym do rozpoznawania odwołań od decyzji, zażaleń na postanowienia lub niezałatwienie sprawy w terminie, czy przewlekłe prowadzenie postępowania, wniosków o stwierdzenie nieważności decyzji organów gminy lub wznowienia postępowania. W związku ze złożeniem przez M. T. wniosku o podjęcie przez Wójta Gminy [...] o podjęcie działań, brak jest podstaw do podjęcia ww. środków.

W dniu 12 lutego 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga M. T. na bezczynność SKO związaną z bezzasadnym i nieterminowym rozpatrzeniem sprawy, o rozwiązanie której zwrócił się w piśmie z dnia 12 października 2012r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje:

Skargę należało odrzucić

Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zmianami), dalej "P.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosuje środki określone w tych przepisach.

W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w art. 3 P.p.s.a., a także inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy, jak wymienione w art. 4 spory o właściwość lub kompetencję, a także przekazane z mocy ustaw odrębnych.

Z powyższego wynika, że przystępując do oceny dopuszczalności skargi w niniejszej sprawie w pierwszej kolejności należało zbadać, czy zaskarżony organ zobowiązany był do wydania jednego z aktów, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. wyłącznie bowiem do takich wypadków ograniczona została możliwość wniesienia skargi na bezczynność organu administracji publicznej (zob. postanowienie NSA z dnia 16 września 2004 r., OSK 247/04, ONSA WSA 2004, nr 2, poz. 30).

Skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (Kabat Andrzej, Komentarz do art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w: Dauter Bogusław, Gruszczyński Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., LEX, 2011)

W przedmiotowej sprawie pismem z dnia 12 października 2012r. M. T. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o rozpatrzenie sprawy polegającej na braku doręczenia decyzji rozgraniczeniowej wydanej przez Wójta Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2012r., znak [...] uczestnikowi rozgraniczenia, zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego [...] z dnia 2 października 2012r., [...] wydanego w przedmiocie odrzucenia wniosku P. J. o rozgraniczenie nieruchomości.

Z uwagi na fakt, że brak jest po stronie Samorządowego Kolegium Odwoławczego kompetencji do załatwienia sprawy zgodnie z wnioskiem skarżącego z dnia 12 października 2012r. stwierdzić należy, że skarga na bezczynność w przedmiotowej sprawie jest niedopuszczalna, skoro dotyczy sprawy w której organ nie był zobowiązany do podjęcia czynności, wydania decyzji lub postanowienia, które podlegałyby zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Skoro zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie, skargę tę należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie przywołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.