Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 3 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 stycznia 2024 r., sygn. akt II SAB/Kr 40/22 odrzucające zażalenie E.M. na postanowienie z 11 października 2023 r. w sprawie ze skargi E.M. na bezczynność Prokuratora Okręgowego w Krakowie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 3 stycznia 2024., sygn. akt II SAB/Kr 40/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie E.M. (skarżąca) na postanowienie z 11 października 2023 r. w sprawie ze skargi E.M. na bezczynność Prokuratora Okręgowego w Krakowie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Pismem z 7 lutego 2022 r. skarżąca wniosła skargę na bezczynność Prokuratora Okręgowego w Krakowie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Postanowieniem z 11 października 2023 r., Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę oraz odrzucił zażalenie z dnia 6 kwietnia 2023 r. na zarządzenie z dnia 10 marca 2023 r. w przedmiocie wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 28 grudnia 2022 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarżąca wniosła zażalenie. Zarządzeniem z dnia 10 listopada 2023 r., sygn. akt II SAB/Kr 40/22, Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwał E.M. do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego w wysokości 100 zł od ww. zażalenia – pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 29 listopada 2023 r. Zakreślony termin upłynął, zaś wpis od zażalenia nie został uiszczony. Dwa wnioski skarżącej o prawo pomocy zostały prawomocnie oddalone.

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wskazał, że zażalenie, od którego nie został uiszczony należny wpis sądowy podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym przez sąd pierwszej instancji. Następnie wyjaśnił, że wobec nieopłacenia zażalenia skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia - w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania - pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przesyłka pocztowa zawierająca odpis powyższego wezwania została doręczona skarżącej 29 listopada 2023 r., a zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Tym samym zażalenie podlegało odrzuceniu.

Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodziła się skarżąca i wniosła zażalenie domagając się w nim uchylenia oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2024 r., poz. 935), dalej "p.p.s.a.", strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia zażalenia.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że zasadnie Sąd pierwszej instancji wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu, który pomimo upływu zakreślonego terminu nie został przez nią uiszczony. W konsekwencji Sąd pierwszej instancji zobligowany był do odrzucenia zażalenia.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.