![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami, Ruch drogowy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Oddalono skargę, III SA/Po 170/21 - Wyrok WSA w Poznaniu z 2021-04-29, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
III SA/Po 170/21 - Wyrok WSA w Poznaniu
|
|
|||
|
2021-02-01 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu | |||
|
Marek Sachajko Marzenna Kosewska Walentyna Długaszewska /przewodniczący sprawozdawca/ |
|||
|
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami | |||
|
Ruch drogowy | |||
|
Samorządowe Kolegium Odwoławcze | |||
|
Oddalono skargę | |||
|
Dz.U. 2020 poz 1268 art. 103 ust. 1 pkt 4, ust. 3 Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - t.j. |
|||
|
Sentencja
Dnia 29 kwietnia 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska (spr.) Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Marek Sachajko po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 kwietnia 2021 roku sprawy ze skargi H. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2020r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę |
||||
|
Uzasadnienie
Decyzją z [...] października 2020 r. nr [...] Starosta C. ., wskazując na art. 103 ust. 1 pkt 4 i ust. 3 ustawy z dnia 05 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2020 r. poz. 1268 z późn. zm., dalej jak ustawa o kierujących pojazdami) w zw. z art. 182 § 2 ustawy z dnia 06 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2020 r., poz. 523, dalej jako K.k.w.) oraz § 17 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 24 lutego 2016 r. w sprawie wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. z 2016 r. poz. 231, dalej jako Rozporządzenie) cofnął H. L. uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi w zakresie kategorii AM, B1, B, T, na okres jednego roku licząc od dnia zwrotu dokumentu tj. od dnia [...] września 2020 r. do dnia [...] września 2021 r. Decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności. Uzasadniając napisał, że w dniu [...] września 2020 r. do starostwa wpłynął, celem wykonania, prawomocny wyrok Sądu Rejonowego w C. z dnia [...] lutego 2020r., II K [...], w którym orzeczono wobec H. L. (dalej także jako strona, skarżący), na podstawie art. 42 § 1 w związku z art. 43 § 1 ustawy z dnia [...] czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1444, dalej jako K.k.) zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres jednego roku, a na podstawie art. 43 § 3 K.k. sąd nałożył na stronę obowiązek zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdów mechanicznych. H. L. w dniu [...] września 2020 r. zwrócił dokument uprawniający do prowadzenia pojazdów mechanicznych. Zgodnie z art. 182 § 2 K.k.w. organ do którego przesłano orzeczenie zawierające zakaz kierowania pojazdów, zobowiązany jest cofnąć uprawnienia do ich prowadzenia w orzeczonym zakresie oraz nie może wydawać tych uprawnień w okresie obowiązywania zakazu. W myśl art. 103 ust. 1 pkt 4 ustawy o kierujących pojazdami, starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów. W § 17 ust. 3 Rozporządzenia określono, że w przypadku orzeczenia wyrokiem sądu zakazu kierowania pojazdami na okres nieprzekraczający roku, organ wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami na okres obowiązywania zakazu. W odwołaniu od opisanej decyzji skarżący napisał, że wnosi o przywrócenie uprawnień, ponieważ są one niezbędne do dojazdów do apteki i wożenia chorej mamy do lekarza. Skarżący zaznaczył, że to on cały czas mieszka z matką – na wsi. Skarżący również choruje, jest rencistą. Decyzją z [...] listopada 2020 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, wskazując na art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256, z późn. zm., dalej jako K.p.a.) – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Uzasadniając SKO napisało, że zgodnie z art. 103 ust. 1 pkt 4 ustawy o kierujących pojazdami, starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów. Zakaz prowadzenia pojazdów stanowi natomiast, zgodnie z art. 39 pkt 3 K.k. jeden ze środków karnych orzekanych w razie popełnienia przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji (art. 42 § 2 K.k.). Decyzja organu I instancji zapadła jako następstwo wyroku skazującego i ma charakter decyzji związanej, zobowiązującej organ do ścisłego wykonania postanowień Sądu. W postępowaniu administracyjnym jakiekolwiek weryfikowanie kary cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami nie jest możliwe. Organ zobowiązany jest jedynie wykonać wyrok nakazujący zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, bez możliwości ingerencji w to orzeczenie. Na opisaną decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł H. L., domagając się uchylenia obu decyzji wydanych w sprawie. Wskazał na konieczność prowadzenia pojazdu na potrzeby wizyt u lekarza czy odwiedzenia apteki. Samotnie opiekuje się chorą matką i sam również zmaga się z chorobami, w związku z powyższym samochód jest niezbędny. Ponadto, przez okres 1,5 roku po zdarzeniu normalnie korzystał z samochodu i nie spowodował żadnego wypadku bądź kolizji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga podlega oddaleniu, bowiem obie decyzje wydane w sprawie są zgodne z prawem. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej jako P.p.s.a.) następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia przepisów postępowania dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z unormowania art. 134 § 1 P.p.s.a. wynika nadto, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tym samym, Sąd ma prawo i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. W aktach sprawy znajduje się odpis prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w C. z dnia [...] lutego 2020r., II K [...]. Sąd Rejonowy uznał skarżącego za winnego nieumyślnego naruszenia zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym i orzekł wobec H. L., między innymi, zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres jednego roku (na podstawie art. 42 § 1 K.k. w związku z art. 43 § 1 K.k.) oraz nałożył na stronę obowiązek zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdów mechanicznych (na podstawie art. 43 § 3 K.k.). Nadto z akt sprawy wynika, że skarżący w dniu [...] września 2020 r. zwrócił druk prawa jazdy do depozytu, w starostwie chodzieskim. Zgodnie z art. 182 K.k.w., w razie orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów, sąd przesyła odpis wyroku odpowiedniemu organowi administracji rządowej lub samorządu terytorialnego właściwemu dla miejsca zamieszkania skazanego. Jeżeli skazany wykonuje zawodowo czynności związane z prowadzeniem pojazdów, o orzeczeniu sąd zawiadamia ponadto bezzwłocznie pracodawcę, u którego skazany jest zatrudniony (§ 1); organ, do którego przesłano orzeczenie zawierające zakaz prowadzenia pojazdów, zobowiązany jest cofnąć uprawnienia do ich prowadzenia w orzeczonym zakresie oraz nie może wydać tych uprawnień w okresie obowiązywania zakazu (§ 2). Na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 4 ustawy o kierujących pojazdami starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów. Decyzja wydawana na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 4 ustawy o kierujących pojazdami ma charakter decyzji związanej, co oznacza, że organ musi działać w granicach związania i nie ma możliwości interpretacji wydanego wyroku sądu karnego. Nie może też dokonywać ani rozszerzenia, ani zawężenia orzeczonego przez sąd zakazu. Jednocześnie organ nie jest uprawniony do weryfikacji wyroku sądu karnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 sierpnia 2020 r., I OSK 140/20 i wymienione tam orzecznictwo; dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach na stronie internetowej Naczelnego Sądu Administracyjnego, dalej jako CBOSA). Tym bardziej organy administracji nie mają możliwości skrócenia okresu czasu, na który orzeczono zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych. W następstwie otrzymania zawiadomienia o orzeczonym zakazie prowadzenia pojazdów, odpowiedni organ (tu: Starosta C.), w świetle art. 182 § 2 K.k.w. w zw. z art. 103 ust. 1 pkt 4 ustawy o kierujących pojazdami, stał się zobowiązany cofnąć, w formie decyzji administracyjnej, uprawnienia skarżącego do kierowania pojazdami i nie może wydawać skarżącemu tych uprawnień w okresie obowiązywania zakazu. Obie okoliczności: zakaz prowadzenia określonych kategorii pojazdów oraz czas, na jaki orzeczono ten środek karny – zostały określone w prawomocnym wyroku karnym Sądu Rejonowego w C. z [...] lutego 2020 r., II K [...]. Rozstrzygnięcie decyzji organu I instancji wyłącznie obejmuje oba te elementy, bowiem organy administracji, wykonując prawomocny wyrok sądu karnego są związane jego treścią. Skarżący mógł zwalczać orzeczenie Sądu Rejonowego w apelacji od wyroku, ale skoro wyrok Sądu Rejonowego, wydany w sprawie karnej skarżącego, jest prawomocny, Starosta C. postąpił zgodnie z prawem, wydając kontrolowaną decyzję. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił. |
||||