Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Machcińska, Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch, Asesor WSA Adam Pawlyta (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi M. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 20 listopada 2025 r., nr SKO.IV/424/627/2025 w przedmiocie zawieszenia postępowania oddala skargę.

Przedmiot zaskarżenia stanowi postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej (dalej również: organ odwoławczy; SKO) z 20 listopada 2025 r., znak: SKO.IV/424/627/2025 na mocy którego orzeczono o utrzymaniu w mocy postanowienia Burmistrza Miasta C. (dalej: organ pierwszej instancji; Burmistrz) z 6 października 2025 r. nr [...] - wydanego w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego.

Zaskarżone orzeczenie oparto m.in. o treść art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. z 7 listopada 2025 r., Dz.U. z 2025 r. poz. 1691; dalej: k.p.a.) w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. i art. 144 k.p.a.

Wydanie ww. postanowienie SKO z 20 listopada 2025 r. poprzedzały następujące okoliczności sprawy.

W dniu 30 września 2025 r. M. C. (dalej: strona; skarżąca; Wnioskodawczyni) złożyła do organu pierwszej instancji wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego do którego dołączyła dokumenty związane z jej aktualną sytuacją życiową.

Organ pierwszej instancji postanowieniem z 6 października 2025 r. znak [...] działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., art. 101 k.p.a. oraz art. 7 ust. 1a ustawy z 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 1335) orzekł o zawieszeniu postępowania administracyjnego w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego pozostającego w związku z wnioskiem strony z 30 września 2025 r. "do czasu rozstrzygnięcia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego z 22 lipca 2025 r. przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku-Białej".

W uzasadnieniu ww. postanowienia Burmistrz dostrzegł, że wniosek strony z 30 września 2025 r. jest drugim z kolei wnioskiem o przyznanie dodatku mieszkaniowego jaki złożyła Wnioskodawczyni. Organ pierwszej instancji ustalił bowiem, że wnioskiem z 22 lipca 2025 r. skarżąca zainicjowała już postępowanie administracyjne o przyznanie dodatku mieszkaniowego, a przy tym strona złożyła odwołanie od uprzednio już wydanej decyzji odmawiającej przyznanie dodatku mieszkaniowego nr [...]. Dlatego też, jak dalej zaznaczono, wydanie decyzji w powyższej sprawie uzależnione jest od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej – postępowanie zawiesza się do czasu wydania decyzji przez w/w organ.

W dniu 10 października 2025 r. za pośrednictwem platformy ePUAP Wnioskodawczyni złożyła zażalenie na postanowienie Burmistrza z 6 października 2025 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania domagając się jego uchylenia i akcentując naruszenie przez organ pierwszej instancji art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. W uzasadnieniu zażalenia argumentowano, że pierwszy wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego z 22 lipca 2025 r. dotyczy "innego okresu przyznania dodatku mieszkaniowego".

Postanowieniem z 20 listopada 2025 r. SKO orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonego rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego.

W jego uzasadnieniu argumentowano, że w przedmiotowej sprawie wnioskiem z 22 lipca 2025 r. (złożonym elektronicznie) strona zwróciła się do organu pierwszej instancji o ustalenie prawa do dodatku mieszkaniowego w związku z zajmowaniem lokalu przy ul. [...] w C. Natomiast decyzją z 15 września 2025 r. nr [...] Burmistrz odmówił Wnioskodawczyni przyznania dodatku mieszkaniowego, w związku z niedostarczeniem brakujących dokumentów, do których strona została wezwana. Od ww. decyzji Burmistrza Wnioskodawczyni wniosła odwołanie do SKO. Z kolei 30 września 2025 r. skarżąca złożyła przez platformę ePUAP kolejny wniosek o dodatek mieszkaniowy. W związku z powyższym organ pierwszej instancji zawiesił postępowanie w tej sprawie do czasu rozpoznania odwołania przez SKO. Następnie organ odwoławczy zwrócił uwagę, że zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych dodatek mieszkaniowy przyznaje, na wniosek osoby uprawnionej do dodatku mieszkaniowego, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji administracyjnej. Do wniosku dołącza się deklarację o dochodach gospodarstwa domowego za okres 3 miesięcy poprzedzających dzień złożenia wniosku oraz dokumenty potwierdzające wysokość ponoszonych w miesiącu poprzedzającym dzień złożenia wniosku wydatków związanych z zajmowaniem lokalu mieszkalnego. Z kolei w myśl art. 7 ust. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych - dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku. Zatem weryfikacja spełnienia przesłanek ustawowych, w celu uzyskania dodatku mieszkaniowego jest dokonywana na dany sześciomiesięczny okres w momencie przyznawana dodatku mieszkaniowego. Sformułowanie "przyznaje na okres 6 miesięcy", należy rozumieć – zdaniem SKO – w ten sposób, że uprawniony organ rozpoznając sprawę dodatku przysługującego w okresie od dnia pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym złożono wniosek, ocenia zasadność tego wniosku w całym tym okresie i stosownie do wyniku tej oceny, orzeka o przyznaniu dodatku na te miesiące, na które dodatek stosownie do poczynionych ustaleń może być przyznany.

Od ww. postanowienia SKO z 20 listopada 2025 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (WSA w Gliwicach) wywiodła skarżąca domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego i podnosząc zarzut naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez błędne zawieszenie postępowania administracyjnego, pomimo braku ku temu jakichkolwiek przesłanek. W uzasadnieniu skargi strona odwoływała się do poglądów prezentowanych w orzecznictwie sądów administracyjnych.

W odpowiedzi na skargę SKO wnosiło o oddalenie skargi jako bezpodstawnej podtrzymując stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. z 21 stycznia 2026 r., Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.), stosownie do art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. z 19 sierpnia 2024 r., Dz.U. z 2024 r. poz. 1267), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a). Przy czym, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami.

Wyjaśnić też należy, że celem postępowania sądowoadministracyjnego wywołanego skargą na postanowienie o zawieszeniu postępowania administracyjnego jest dokonanie przez Sąd kontroli zgodności tego postanowienia z przepisami prawa, a w sytuacji stwierdzenia naruszenia zaskarżonym postanowieniem przepisów prawa – uchylenie postanowienia zawieszającego postępowanie administracyjne, wstrzymującego tok postępowania.

Przeprowadzona przez Sąd, według wskazanych wyżej kryteriów, kontrola legalności zaskarżonego postanowienia nie wykazała jednak, aby zaskarżone postanowienie naruszało prawo.

W przedmiotowej sprawie postępowanie administracyjne zostało zainicjowane wnioskiem skarżącej, domagającej się przyznania dodatku mieszkaniowego. W sprawie pozostaje poza sporem, że skarżąca 22 lipca 2025 r. złożyła już wniosek o ustalenie prawa do dodatku mieszkaniowego w związku z zajmowaniem przez nią lokalu przy ul. [...] w C.

Dlatego też - w okolicznościach rozpoznawanej sprawy - istotne znaczenie ma art. 7 ust. 5 ustawy z 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (tekst jedn. z 7 lipca 2023 r., Dz.U. z 2023 r. poz. 1335; dalej: u.d.m.) zgodnie z którym "Dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku". Sąd przy tym aprobuje ocenę dokonaną przez organ odwoławczy przedstawioną w uzasadnieniu kontrolowanego postanowienia z 20 listopada 2025 r. oraz powtórzoną w odpowiedzi na skargę, że wniosek z 30 września 2025 r. został złożony w czasookresie, w którym ewentualnie mógłby przysługiwać dodatek mieszkaniowy z wniosku skarżącej z 22 lipca 2025r. (tj. na okres 6 miesięcy począwszy od sierpnia 2025 r. do stycznia 2026 r.). Nie ulega przy tym wątpliwości, że kolejny wniosek strony o przyznanie dodatku mieszkaniowego został złożony 30 września 2025 r. (tj. na okres 6 miesięcy począwszy od października 2025 r. do marca 2026 r. – art. 7 ust. 5 u.d.m.). Proste zestawienie ww. okresów wskazuje, że istnieje zależność/związek czasowy, przedmiotowy i podmiotowy pomiędzy wnioskiem z 22 lipca 2025 r. a wnioskiem z 30 września 2025 r. Oznacza to, że rozstrzygnięcie przez SKO sprawy wszczętej wnioskiem z 22 lipca 2025 r. miało bezpośredni wpływ na wynik postępowania w sprawie z wniosku z 30 września 2025 r.

W myśl art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Pod pojęciem "zagadnienia wstępnego" rozumie się sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego. Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe. Musi zatem istnieć związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, a zagadnieniem wstępnym. W przypadku braku takiego związku zawieszenie postępowania na tej podstawie nie jest dopuszczalne (por. wyrok NSA z 24 stycznia 2024 r., II OSK 1064/21, Legalis nr 3065915).

W niniejszej sprawie ww. związek istnieje, gdyż rozpoznanie wniosku strony z 30 września 2025 r. objęłoby również czasookres objęty wnioskiem z 22 lipca 2025 r. o czym wspomniano już powyżej.

W takim zaś wypadku, skoro zarzuty skargi strony okazały się nieuzasadnione, a zaskarżone orzeczenie organu odwoławczego nie naruszało prawa, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.