Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska po rozpoznaniu w dniu [...] lutego 2017 roku, na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi S. D. na decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] września 2016 r., nr [...], w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry, postanawia: odrzucić skargę.

Skargę w imieniu strony skarżącej wniósł jako pełnomocnik adwokat [...].

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] grudnia 2016 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie opłaconego pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w oryginale lub jego odpis uwierzytelniony zgodnie z obowiązującymi przepisami - w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie zostało doręczone adwokatowi [...] w dniu [...] stycznia 2017 r.

W wyznaczonym terminie nie nadesłano żądanych dokumentów, a jedynie w piśmie z dnia [...] stycznia 2017 r. złożono oświadczenie o cofnięciu skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczone zostało [...] stycznia 2017 r., jednak w zakreślonym terminie 7 dni nie uzupełniono wskazanego w nim braku.

Odnosząc się do złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi wskazać należy, że nie może ono wywrzeć skutku w postaci umorzenia postępowania. Skarżący może bowiem cofnąć skargę jedynie skutecznie wniesioną, to jest skargę, która jest dopuszczalna, została złożona w terminie i nie posiada żadnych braków formalnych.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 P.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia.